หลังจากที่กลุ่มนักศึกษามาขอคำแนะนำการเพาะกล้าไม้ ราชพฤกษ์ และกาลพฤกษ์ แล้ว ตามบันทึกตอนที่ 1 >>> https://www.gotoknow.org/posts/646207 ก็กลับไปช่วยกันปลูก ตามกระบวนการที่ท่างกลุ่มได้นำเสนอและรับคำแนะนำจากอาจารย์ประจำวิชาคือ ผศ.ดร.สุกานดา นาคะปักษิณ และวิธีการเพาะกล้าจากผม นักศึกษาก็ไปดำเนินการเพาะเมล็ด หลังจากวันที่ 3 เมษายน 2561 นักศึกษาในกลุ่มก็รายงานความคืบหน้ามาเป็นระยะ... ช่วงหยุดสงกรานต์เป็นช่วงที่แดดแรง อาการร้อนอบอ้าวมาก นักศึกษาจึงรายงานมาว่าต้นอ่อนเฉาตาย ยังไม่ทราบสาเหตุ ส่งเพียงรูปถ่ายมาให้ผมดู ผมก็สันนิษฐานไปว่าอาจจะเกิดจากแดดที่จัดมากไป หรือรดน้ำมากไป จึงขอไปดูสถานที่เพาะชำที่บ้านของนักศึกษา พอวิเคราะห์ดูแล้วว่าน่าจะเกิดจากการที่สถานที่จัดวางรับแดดมากเกินไป ต้นอ่อนจำนวนหนึ่งจึงเฉาตาย อีกส่วนหนึ่งเน่าตายเพราะให้น้ำมากเกินจำเป็น เพราะพืชตระกูลนี้วงศ์นี้น่าจะต้องการน้ำไม่มากนัก เป็นพืชเขตร้อนค่อนไปทางแล้ง และไปพบอีสาเหตุหนึ่งคือ นักศึกษาเมาะกระตุ้นให้รากงอกด้วยความชื้นและสำลี ปล่อยให้ต้นอ่อนยาวเป็นเหมือนถั่วงอก เอาลงดินปลูกช้าไป ทำให้ลำต้นยืดยาวและอ่อนแอ จึงได้แนะนำให้ย้ายที่จัดวางไปไว้ในร่มแสงรำไร และนักศึกษาได้บอกว่าจะนัดเพื่อนในกลุ่มมาเพาะเพิ่มทดแทนที่เฉาตายไป...ต้นกล้าก็เติบโตตามเวลา
นักศึกษาในกลุ่มมีแนวคิดที่อยากจะส่งต่อกล้าไม้ไปยังผู้ที่อยากจะรับไปปลูก เพื่อเพิ่มพื้นที่ป่า ผนวกกับแนวคิดลดโลกร้อน โดยการนำขวดน้ำเก่ามาทำเป็นวัสดุปลูก เลือกราชพฤกษ์ หรือ “คูน” ดอกไม้ประจำจังหวัดขอนแก่น และ กาลพฤกษ์หรือกัลปพฤกษ์ ต้นไม้ประจำจังหวัดขอนแก่น และต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยขอนแก่น จึงเป็นพืชในเชิงสัญลักษณ์ ทั้งทางจิตใจและทางความงาม... คำถามแรกที่ผมถามนักศึกษาใต้ร่มไม้คณะศิลปกรรมศาสตร์ในคราวแรกที่เจอกันคือ “การปลูกต้นไม้เกี่ยวข้องอะไรกับธุรกิจ”
