ปีก่อนผมเข้าไปในมหาลัยชื่อดัง.
เห็นน้องนักศึกษาลงจากรถ เพื่อมาโบกรถให้เพื่อนที่ขับให้ถอยเข้าจอดริมฟุตบาท
น้องสวยมากครับ รูปร่างดี หน้าสวย ผิวขาว ผมยาวสลวย
แต่งชุดนักศึกษาฟิต กระโปรงสั้น โชว์เซ็กซี่ สวยมากพอจะเป็นนางแบบได้เลย
.
ผมก็มองแล้วคิดว่าเด็กสมัยนี้สวยจริงๆ (โว้ย) ต่างจากสมัยเรา คนสวยมีไม่มาก แหม เกิดผิดยุคจริงๆ
ต้องขอโทษสาวๆ รุ่นๆ ผมด้วยนะ ที่พูดแบบนี้ สาเหตุเพราะความเจริญด้านเทคโนโลยี่ความงามและศัลยกรรมน่ะครับ. 
คือถ้าเกิดยุคนี้ก็สวยทุกคนแน่นอน
.
กำลังมองน้องเค้าโบกรถ ... "ถอยๆๆๆ หักซ้ายๆๆ ...
อีเ_ี้ยเอ้ย กูบอกว่าซ้ายๆๆ !!! " โห....เต็มหูเลยครับ
หมดครับ หมดเกลี้ยงเลย ความสวยงามเมื่อกี้ ที่หลงชื่นชม มันหมดจริงๆ นะครับ
ไม่หมดเปล่า ยังรู้สึกดูแคลนด้วย สวยก็สวย มหาลัยก็ดัง แต่.........(เติมเองนะครับ)
รู้สึกว่า เอ้อ กรูเกิดผิดยุคน่ะดีแล้ว
.
.
สาวๆ ครับ .....
เมื่อใดที่ความงามภายนอกและภายในไม่เสมอกัน
สิ่งที่น้องอุตส่าห์ลงทุนแต่งเติม และอุตส่าห์เจ็บตัวทำศัลยกรรม มันจะไร้ค่า... เท่ากับเสียเงินเปล่า
และแย่กว่านั้น มันจะโยโย่เอฟเฟ็ค ตีกลับความรู้สึกด้วย จากชื่มชม เป็น ดูแคลน
เงินที่เสียไป เท่ากับเอามาทำให้ตัวเองดูแย่ลง คุ้มมะล่ะ
.
โบราณว่า คนจะงาม งามที่ใจ ใช่ใบหน้า 
คนจะสวย สวยจรรยา ใช่ตาหวาน....
สมัยนี้ จะสวยภายนอก สวยเถิดครับ แต่ต้องตระหนักว่าภายใน เราสวยเท่ากับภายนอกหรือไม่
.
สาวอยากสวย เพราะอยากให้คนชื่นชมถูกไหมครับ ?
ถ้าคนเค้าเห็นว่าสวยแต่ภายนอก เค้าจะชื่นชมอะไร ?
ลองคิดดูนะครับ ... เค้าชื่นชมเราด้วยความรู้สึกแบบไหน?
แล้วหนุ่มๆ ที่เขาจะมาคบหาด้วย เขาคบเราเพราะอะไร รูปร่าง หน้าตา หรือจิตใจ ?
.
.
คนคบหากันแค่ที่ภายนอก มันถึงมีไลฟ์สดฆ่าตัวตายไงล่ะ ...
เข้าใจประเด็นหรือยังครับ