เฟิร์สอิมเพรสชั่นกับเกาะหมาก

​ปลายปีดูเหมือนชีวิตอยากออกรอบ ตั้งใจจะไปเที่ยวเมืองแห่งการทำกาแฟ—ที่ปากซอง แขวงจำปาสัก ประเทศลาว แต่เนื่องจากทีมถามบ่อยมากว่า ปากซองมีอะไร จนรู้สึกว่าถ้าไปด้วยกันแล้วไม่อิน ก็น่าเสียดายเงินและเวลา หากจะไปด้วยกันฉันว่าหาทริปใหม่ดีกว่า บางทีในการท่องเที่ยวฉันก็ต้องการผู้คนมาชาร์จแบตให้ฉัน แต่หลายคนอาจจะใช้สถานที่และบรรยากาศในการชาร์จแบต...แต่ฉันไม่ใช่
  • ทริปใหม่ของเรา...จบลงที่กลางทะเล เกาะหมาก เราปักหมุดที่นั้น มันดีต่อใจและดีกับทุกคน

  • เราไปเมื่อต้น Hi season  คนเลยยังไม่มาก  การจองที่พักและเรือ เราจองผ่านเว็บ I Love Kho Mak  ซึ่งมีทั้งจองดำน้ำ และข้อมูลไกด์อื่นๆ ที่ทำให้รู้จักเกาะหมากมากขึ้น เราปักหมุดที่พักกันที่ Kohmak Cococape ที่ได้รับการขนานนามว่าที่พักสวย บริการดี

  • ตื่นแต่เช้าขับรถไปกันเอง เริ่มทะเลาะกันว่าจะเอาคันไหนไป ถ้าเอาคันใหม่ไปต้องจอดทิ้งไว้ก็ห่วงรถ ถ้าเอาคันเก่าไปไม่มีประกันชั้นหนึ่ง ตอนเป็นเด็กไม่เห็นเคยคิดเลย  ตกลงกันได้ว่าขับทางไกลต้องเอารถที่มีประกันชั้น 1 ไป เกิดอะไรขึ้นจะได้มีตัวเฉลี่ยความเสี่ยง นี่งัยสิ่งที่เปลี่ยนไปจากตอนเป็นวัยรุ่น คิดเย๊อะ  
  • เนื่องจากนัดเรือเที่ยวสุดท้ายของเรือปาหนันไว้ตอน 15.00 น. เราถึงไม่ได้แวะโอ้เอ้ที่ไหน แวะแค่กินข้าวกับกาแฟเท่านั้น แต่ทีมชอบห้องน้ำของสหกรณ์โคนมวังน้ำเย็น สะอาดมาก ของกินอร่อย

  • ถึงตราดตอนบ่าย 2 แวะหาเพื่อนที่ ททท. แป๊บ  เสียดายไมได้เจอกัน เลยใช้เวลาเล็กน้อยเก็บภาพแถวๆ ประภาคาร แหลมงอบ กับวิวสุดเขตแดนตะวันออกของประเทศไทย ถ่ายรูปไม่ได้เยอะหรอกค่ะ แดดแรงมาก ก็ธรรมดาอยากเห็นทะเลสวยก็ต้องเจอกับแดด เป็นของคู่กัน  ครีมกันแดดได้ทำงานหนักกันก็ตอนนี้ 

  • ซอยข้างๆ ททท.และฝั่งตรงข้าม มีร้านอาหารทะเลหลายร้าน จากภาพด้านบนร้านที่ติดน้ำเป็นร้านขายอาหารทะเลทั้งนั้น  เราได้ข้อมูลและแผนที่จาก ททท.มาเยอะเลย แต่วันกลับเราไปกินอาหารทะเลนอกเมืองใกล้ๆหาดชายดำ เราประกาศว่า อาหารทะเลเราอยากได้รสชาติแบบบ้านๆ
  • ถึงท่าเรือก่อนเวลานิดหน่อยก็นั่งดูผู้คน วิถีชีวิตรอเวลาเรือออก เราไม่ได้ถามราคาเรือเมล์ เพราะในข้อมูลก็มีแต่ราคา Speed boat ขนาดเรือเร็วก็ปาไปชม. ถ้าเรือประเภทอื่นไม่ต้องถามถึง

  •  ที่ท่าเรือมีบริการฝากรถ พร้อม มอเตอร์ไซค์รับส่งระหว่างท่าเรือกับที่ฝากรถ ส่งคนกับของไว้ที่ท่าเรือกัน เดี๋ยวคนที่ท่าจะแจ้งเราทุกอย่างเอง เรือเร็วใช้เวลาประมาณ 1 ชม. จุดที่ประทับใจคือมี จนท.รัฐมาตรวจสอบความปลอดภัยทั้งขาไปและกลับ ให้สวมชูชีพทุกคน ...การันตีการท่องเที่ยวไทยได้มาตรฐานโลก
  • เมื่อเรือเทียบท่าที่อ่าวสวนใหญ่ในเวลา 4 โมงเย็น  ฉันภาวนาให้เกาะยังมีแสง  และคำภาวนาของฉันก็เป็นจริงทำให้เราต้องร้องว๊าววววว นี่แหล่ะที่เราถวิลหา เคยเห็นแต่ในหนัง ในทีวี มันเกาะในจินตนาการชัดๆ น้ำทะเลใสหาดทรายขาว สะพานเทียบเรือทอดยาวจากกลางทะเลสู่ฝั่ง  แต่เราอยู่ที่สะพานไม่นาน เพราะ พนง. รร. มาแสดงตัวต้อนรับพร้อมขนกระเป๋าเราไปรอที่รถสองแถว นำส่งรีสอร์ทที่อยู่ห่างออกไปอีก 2 กม. อ้าวที่เห็นติดท่าเรือนี่ไม่ใช่ที่พักของฉันเหรอ 

  • เกาะหมากโคโค่เคป นี่ไม่มีหาด ก็เคปเนาะ ฉันนี่ไม่รุจักภาษาอังกฤษเลย  แต่มีท่าให้ลงเล่นน้ำได้สบายใจ  ทั้งท่าติดฝั่ง และท่าลงจากบาร์น้ำ จุดเด่นของที่พักที่นี่คือวิวดี เงียบสงบ มีสะพานไม้ยื่นไปในน้ำและมีบาร์น้ำให้พักผ่อนเหมาะทั้งเวลากลางวันและกลางคืน น่าแปลกช่วงที่เราไปน้ำลงกลางคืน และขึ้นกลางวัน เล่นน้ำแบบเย็นใจนี่เลยต้องเล่นตอนเย็น 6 โมงเย็นอะไรงี้

  • เชคอินแล้ว เพื่อนร่วมทีมทำอะไรอยู่ฉันไม่ทราบ แต่ฉันของเดินสำรวจพื้นที่ เป็นปลื้มกับบาร์เครื่องดื่มกลางน้ำ สะพานทอดยาวไปในทะเล พร้อมเก้าอี้ไม้หลากสไตล์ทั้งนั่งและนอน  ที่กลางวันชาวต่างชาตินิยมมานอนอาบแดด เล่นน้ำ  แล้วกลางคืนคนนอนดึกก็จะมานอนดูดาว พร้อมดื่มเพื่อสังสันท์ 
  • เย็นวันแรกฉันได้แค่ดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า  

  • เรากินอยู่ไม่ยาก ส่วนใหญ่เน้นกินอาหารที่ร้านอาหารของโรงแรม  เน้นการพักผ่อน  ค่อนข้างกลัวแดด  น้ำใสมว๊ากกก และแดดก็แรงมว๊ากกก เช่นกัน 

  • บางคนนวด บางคนยังต้องควักคอมพ์มาทำงานอยู่ นอนเล่นเป็นสิ่งที่ทุกคนทำ ในตอนสายๆ  ฉันแว๊นส์มอเตอร์ไซค์ไปดูพิพิธภัณฑ์เกาะหมาก เพื่อนทั้ง 2 บอกให้รอ แต่ฉันก็ออกมาก่อน เนื่องจากงกค่าเช่ามอเตอร์ไซค์  555 +  บนเกาะหมาากมีร้านกาแฟ ร้านสอนทำอาหารไทย ร้านอาหารริมหาดสวยๆ  หาดงาม ที่ทุกหาดทุกรีสอร์ทเปิดรับนักท่องเที่ยวทุกคน แม้ว่าจะไม่ได้พัก ณ ที่แห่งนั้นก็ตาม 

  • บ่ายมาก็ว่ายน้ำ เล่นน้ำทะเลกันทั้งเช้าและเย็น ว่ายทั้งในทะเลและว่ายในสระว่ายน้ำแบบพานอรามา
  • ฉันหยิบหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านติดกระเป๋าไป ไปหากินกาแฟตามรีสอร์ทต่างๆ ค่ำมาก็นอนดูดาว ดริ้งค์เพื่อสุขภาพ พนง.ที่บาร์น้ำน่ารักมาก บริการเป็นกันเอง ให้ความสำคัญกับลูกค้า เรามีเป่าเค้กอวยพรวันเกิดให้กันด้วย เราได้กินซาซิมิปลาและปลาหมึกสดๆ จากฝีมือการตกของพนง.บาร์น้ำในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า

  • เรามีเวลานั่งเฝ้าพระอาทิตย์ขึ้น ดูพระอาทิตย์ตก ดูพระจันทร์ค้างฟ้า แบบไม่ต้องกังวล

  • ที่สำคัญคือการได้อยู่กับตัวเอง ปล่อยความคิดล่องลอย ที่บางที่คลื่นก็พัดมันไปนอกฝั่งหรือพัดมันเข้ามา คลื่นความคิดกระทบไปมาจนได้เรียบเรียงความคิดก่อนที่เราจะขึ้นปีใหม่ หลายชั่วโมงต่อวันที่ได้อยู่กับตัวเอง ในบางเวลาเราสามคนไม่เล่นด้วยกัน  มันทำให้เรารู้ว่าชีวิตเราคิดถึงใครบ้าง 

  • และในเวลาจำกัดได้รู้จักตัวเองจริตของเราเหมาะกับกิจกรรมอะไร นั่นหมายความเราทำสิ่่งนั้นมากที่สุดใน 1 วัน  เช่นฟังเพลงมาก เชคโซียลอ่านหนังสือ หรือไม่ทำอะไรเลย ปล่อยลมหายใจได้สัมผัส sea breeze โดยไม่มีสิ่งใดรบกวน

  • เช้าตรู่ทั้ง 2 วัน ฉันไม่งอแงที่จะรีบตื่นแต่เช้าไปเฝ้าพระอาทิตย์ขึ้น ชงกาแฟ 3in1 ที่ทางที่พักจัดให้ หอบไปกินที่บาร์กลางน้ำ น้ำทะเลใสมาก ปลาเล็กปลาน้อยเป็นร้อยๆ พันๆ ว่ายเล่นในทะเลเล่นเอาเพลินทีเดียว  

  • กาแฟร้อนแก้วนึงกับการนั่งเฝ้าพระอาทิตย์แสงอุ่น ทำเอาฉันฟินนนน เวลาเงียบๆคนเดียว ทำเอาฉันอยากทำสมาธิ เชื่อไหมใจไม่นิ่ง แต่สงบกับบรรยากาศรอบตัว เสียงคลื่นเบาๆ เพลงจากมือถือ และ Movement ของพระอาทิตย์ ที่ยิ่งสูงแสงแดดยิ่งแรง

  •  คนเกาะหมากน่ารัฉันรู้สึกถึงความปลอดภัย มีน้ำใจให้คำแนะนำทุกสิ่งอย่าง  ฉันแอบหวั่นๆตอนฉันแว๊นส์มอไซค์ไปเที่ยวคนเดียว ทั้งเลียบหาดและขับผ่าสวนยางที่เงียบสงบ หวั่นใจเพราะดันใส่สร้อยทอง!!!พร้อมกับสวมเสื้อคอกว้าง....คนฉลาดที่ไหนเค้าทำกัน

  • มื้อเที่ยงฉันฝากท้องไว้กับร้านเกาะหมากซีฟู้ดที่อยู่ติดกับพิิพิธภัณฑ์เกาะหมาก เป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนบุคคลขนาดเล็ก แต่จะให้รู้ความเป็นมาของตนเกาะหมาก น่าแปลกที่ฉันหารูปพิพิธภัณฑ์ ไม่เจอ

  • ราคาอาหารจานเดียวก็ไม่แพง  จานนี้เป็นข้าวผัดสับปะรด มีเม็ดมะม่วงกะกุ้งด้วย 70 บาท ค่าครองชีพค่อนข้างโอเคร ฉันว่าถูกกว่าเกาะเสม็ด

  • ถึงเวลาเชคเอ้าท์ พนง.ก็มารับกระเป๋า พร้อมเอารถมาส่ง เรารู้สึกว่าเวลา 3 วัน 2 คืนที่เกาะหมากวันน้อยจัง  อยากพักเงียบๆ สัก 1 สัปดาห์ แต่ทำยังงัยได้กินเงินเดือนหลวงนี่นา 

  • บ่ายๆ ของวันเช่ามอไซด์มากิินกาแฟที่ Pineapple Cafe บริเวณอ่าวสวนใหญ่ที่เรือเทียบท่าเมื่อวันก่อน บริเวณนี้ร้านน่านั่งทั้งนั้นเลย มองเห็นหาดทรายขาว ยาวหลายกิโล แต่อาจจะเป็นปัญหาสำหรับคนแพ้กลิ่นบุหรี่ในบางแห่ง ที่อิสระชนนิยมปล่อยอารมณ์ไปกับควันปลายมวน
  • จบทริป กลับมาถึงที่ทำงานเพื่อนๆร่วมงานต่างชมว่าสถานที่สวยงามมาก ฉันบอกว่าฉันฟินนนนนะ แต่พอมาถึงเห็นบรรยากาศของการทำงานความฟินแห่งเกาะหมากที่ฉันซึบซับทุกสิ่งอย่างดันไม่เข้าเส้นเลือด ตกลงฉันป่วย หรือองค์กรป่วยนะ แม้การท่องเที่ยวในวัยนี้ไม่จี๊ดจ้าดเหมือนเดิม แต่เกาะหมากก็เป็นทริปที่ฉันประทับใจ  อย่างน้อย  3 วัน 2 คืน มันก็ทำให้ฉันมีความสุข
  • คงต้องไปใหม่ ทริปเกาะนี้คงต้อง 5 วัน 4 คืน เพิ่มโดสการพักผ่อนเพื่อให้มีแรงใช้ชีวิตในการทำงานต่อไป
  • ทริปนี้สิ่งที่ชาร์จแบตให้ฉันคือสถานที่และบรรยากาศ ทริปครั้งหน้าฉันยังอยากได้ความเร้าใจจากผู้คนและการผจญภัย…ทริปนี้ได้พูดคุยกับเจ้าโคโค่ หมาขี้เกียจ ที่ชอบนอนนิ่ง (มันชื่อเดียวกับรีสอร์ท  หรือมันเป็นเจ้าของ?) ซึ่งความขี้เกียจของมัน…มันก็ไม่พูดกับฉัน คงเป็นวันพักผ่อนของมัน

ฉันได้เรียนรู้ การให้เวลาตัวเอง  การพักผ่อนแบบหนีออกจากสิ่งแวดล้อมเดิมๆ ซึ่งมริปของฉันหลายครั้งฉันก็จัดเป็น Lonely Planet  แต่การมีเพื่อนเที่ยวมันก็มีดีหลายอย่างนะ อย่างน้อยก็ไม่ใช่บรรยากาศเดิมๆ

ขอบคุณ นางแบบ : น้องแอ้ พี่ปู และเจ้าโคโค่ และภาพจากกล้องน้องแอ้ /เพื่อนแพน ที่ฝากของและทำให้ฉันมีคนรู้จักได้ฝากของ...เมืองตราดไม่ธรรมดา

------------------------

Footnote

ค่าน้ำมันขอนแก่น-ตราด เที่ยวรอบเมืองตราด-เที่ยวจันทบุรี  2,000 บาท

ค่าเรือ Speed boat แหลมงอบ-เกาะหมาก คนละ 450/เที่ยว

ค่าเช่ามอไซค์ 300 บาท/วัน (ครึ่งวันต่อรองได้ 200 บาท)

ค่าฝากรถยนต์ที่ฝั่ง วันละ 50 บาท

ร้านอาหารตามรีสอร์ทต่างๆ ส่วนใหญ่มักจะพักครัวเวลา 14.00-16.00 น. หากตะเวนกินดูช่วงเวลาด้วยนะคะ

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องสมุดและบรรณารักษ์

คำสำคัญ (Tags)#การพักผ่อน#ตราด#เที่ยวเกาะ#เกาะหมาก#การท่องเที่ยวตามช่วงวัย

หมายเลขบันทึก: 643944, เขียน: 13 Jan 2018 @ 21:54 (), แก้ไข: 15 Jan 2018 @ 09:34 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

Kangsadal
IP: xxx.47.162.242
เขียนเมื่อ 

เที่ยวไหนไม่สำคัญ.

 สำคัญที่ว่าไปเที่ยวกับใคร

# ความรักก็เช่นกัน