ท่ีตั้งค่ายกลางป่ากาญจนบุรี อีก 2 ถุง ได้ระหว่างประจำการที่พะม่าถุงนอกนั้น เป็นมัดเอกสาร มีโปสการ์ดรูปหมู่บิดา,มารดา,น้องสาวตัวเล็ก ๆ กับตัวเขา รวมอยู่ด้วย น้อโอสุเกะ ขายผงทองไปถุงหนึ่งเอาเงินมาซื้อร๔ญี่ปุ่นคันใหม่ให้ผมใช้แทนคันเก่า วันใดว่าง ๆ เธอจะทำอาหารญี่ปุ่นให้พวกเรากิน นอกจากนั้น ยังสอนภาษาญี่ปุ่นให้ลูกผม และเพื่อนบ้านใกล้่คียงอีกด้วย ส่วผมนั้น วันปรกติ เช้าไปส่งงลูกที่รร.กับส่งภรรยาที่กรพทรวงต่างประเทศ แล้ว จึงไปทำงานที่หน่วยงานเดิม วันหยุดสั้น ๆ พาทุกคนไปเที่ยวสวนสัตว์,โบราณสถาน ชมวิว รีสอรทใกล้ ๆหมุนเวียนกันไป ท้ายสุด พากันไปเที่ยว น้ำตก ไทรโยค ที่กาญจนบุรีแบบไปเช้า บ่ายกลับ ทางรถไฟเพื่อจะได้เห็นทิวทัศนืที่แปลกจากทางรถยนต์บ้าง ระหว่างรถจอดพักที่ตัวเมือง ในขากลับ เราพากันแวะไปเที่ยวสุสาน ฝังศพทหารนิรนามที่ตายด้วยมือทหารญี่ปุ่น ในการสร้างสพานริเวอรแควรด้วย ระหว่างการยืนเคารพ น้องโอสุเกะ อธิฐานขออภัยให้ทหารญี่ปุ่นครั้งนั้นด้วย การเท่ียวครังนี้ ไม่ทำให้พวกเราผิดหวังโดยเฉพาะตอนรถไฟ ข้ามสพานข้ามแม่น้ำแคว แล้วลัดเลาะไปตามเชิงเขาสูงชันอย่างช้า ๆ ได้เห็นบ้านเรื่อนริมน้ำราวกับบ้านเรือนตุ๊กตา เรียงรายในฝั่งตรงข้าม เห็นลำน้ำแคว ใหลเอื่อย ๆ เป็นที่ตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก พวกเราต่างหันมองซ้ายมองขวากันตลอด ทางซ้ายเป็นลำน้ำแคว ทางขวาป็นหน้าผาของภูเขาที่อยู่ห่างจากทางรถไฟเพียงนิดหน่อย ส่วนรางรถไฟทางซ้ายมือนั้นอยุ่ห่างจากขอบแม่น้ำเพียงนิดเดียวเช่นกัน มองเห็นความสูงชันของของตลิ่งสูงชันที่ลงไปสู่แม่น้ำ เห็นเรือนแพและเห็นคน ณ ที่นั้นตัวเล็กนิดเดียว ทำให้เสียวสยองยิ่งนักด้วยกลัวรถไฟจะพลัดตกลงไป แต่ก็ไม่มีอะไร รถไฟสายนี้วิ่งมานานแล้วยังไม่เคยมีอุบัติเหตุเ
152---ผมกับเพื่อนทหารญี่ปุ่น คนนั้น ตอนที่ 22
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น