31 ธันวาคม 2560 วันสุดท้ายของปี 2560 แล้วนะ

- พี่สาวและหลานชวนว่า... ไปสวดมนต์ข้ามปีกันไหม

- เพื่อนชวนว่า...ไปพักบ้านฉันที่ชัยภูมิไหม เย็นสบายชิลๆ นะ

- เพื่อนอีกคนชวนว่า... ไปไหว้พระทำบุญกัน

- เพื่อนอีกคนชวนว่า...ไปกินของอร่อยๆ กัน

- ฉันถามตัวเอง... ไปไหนดี?

ตัดสินใจไม่ได้... อยากไปๆๆ โน่นนี่นั่น มากเกินไป นั่งทบทวนดู...เอ๊ะ...

  • เราก็สวดมนต์ทุกเช้าอยู่แล้ว...สวดมนต์ข้ามปี ก็ต้องไปเบียดเสียดแย่งที่กันที่วัดอีก
  • วันหยุดยาวๆ แบบนี้ ให้คนที่มีบ้านอยู่ต่างจัดหวัดกลับบ้านเถอะนะ อย่าไปแย่งถนน แย่งที่นอนที่กินกันที่ต่างจังหวัดเลย กรุงเทพฯ ยามนี้ สะดวกสบายที่สุดแล้ว
  • ไปไหว้พระทำบุญ ก็ทำอยู่นะ ควรทำอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่ทำตอนวันปีใหม่ หรือ เทศกาล เอาล่ะ...แต่สำหรับบางคนที่ทำงานประจำ มีเวลาช่วงนี้ ก็ทำเถอะ ไหว้พระทำบญ ...เป็นมงคลชีวิต เป็นสิ่งที่ควรทำเป็นประจำ
  • กินของอร่อยนี่ กินทุกวัน ของไม่อร่อย เราไม่กิน เลือกทีไร ก็ของอร่อยสำหรับตัวเองทั้งนั้น
  • คำถามสุดท้ายน่าสนใจที่สุด... ไปไหนดีล่ะ?

....นั่งคิดนอนคิด อมยิ้มๆ ขำๆ คนเราก็เป็นเสียอย่างนี้ วันหยุด ก็ควรได้ "หยุด" บ้างไม่ใช่หรือ?

...ผู้คนในยุคดิจิตอลนี้...ช่าง "ขี้เหงา" เราพากันหาเพื่อนหากิจกรรมต่างๆ ทำโน่นทำนี่ เราต่างกลัว "ช่องว่าง" ในชีวิตประจำวัน เราไม่ชอบที่ต้องอยู่คนเดียว โดยคาดหวังว่าคน/กิจกรรมต่างๆ นั้น จะช่วยเติมเต็มใจของเรา แต่ครั้นเราอยู่ในหมู่คนมาก ๆ เข้า เราก็...เบื่อ หงุดหงิด ไม่ได้อย่างใจ (ก็ใครจะได้อย่างใจเรา ตัวเราเองยังไม่ได้อย่างใจตัวเองเลย ^^)

สรุปว่า...อยู่คนเดียวก็เหงา อยู่ท่ามกลางผู้คนมากๆ ก็เหงาอีก ...

ดังนั้น เรื่อง “เหงา” นี้ ไม่เกี่ยวกับผู้คนที่อยู่รายรอบตัวและกิจกรรมต่างๆ สินะ

... ตัดสินใจได้แล้ว... ก็อมยิ้มอิ่มใจขึ้นมา...

เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับ “ความเหงา” ให้เป็น

ความเหงานี่ล่ะที่จะทำให้เราได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้ยินเสียงภายใน ของตัวเอง

ต้องลองหาเวลาอยู่กับ “ความเหงา” บ้างแล้วล่ะ... สัก 1 วัน ก็ยังดี...☺