ปีนี้น้ำเยอะ พี่ทำนาโยนไปสามรอบ
ยังไม่ทันติดดี น้ำท่วมตายเป็นรอบ ๆ
ที่รอดมาบางส่วนยืนต้นตายเป็นหย่อม ๆ
ได้ผลพอเป็นต้นแตกกอ<p>พอเป็นรวงให้ต่างจากหญ้า</p><p>พอคิดพอหวังได้พอกิน</p><p></p>พอชื่นใจได้นิดหน่อย<p>พอมีรวงหนักพอที่โค้งลงบ้าง</p><p>ดีกว่าเบาหวิวเมล็ดลีบเล็กไม่เป็นรวง</p><p>
</p>กำเต็มมือเบามาก<p>ค่อย ๆ หมุนข้อมือในออกนอก เคียวตัดฉับรวงขาด
</p><p>ค่อย ๆ กำ ค่อย ๆ เกี่ยว จนเต็มมือ
</p><p>วันธรรมดาสองแรง</p><p>หนึ่งแรง สองแรง สามแรง … วันนี้หกแรง</p><p>ร่วมแรงแข็งขันช่วงสั้นวันหยุด</p><p>
</p>ไม่ได้มากเหมือนที่ปีผ่านมา<p>ได้น้อยถึงปานกลาง</p><p>ดีกว่าไม่ได้เลย</p><p>
</p>
<p>^,^</p><p>เพลงเปิบข้าว คาราวาน
</p><p></p><p>ดอกขี้กลากยังคงสดใส</p><p>รอให้เราไปชมความสวยงามเสมอ</p><p>อยู่ที่จะวางใจให้ว่างพอ</p><p>อยู่ที่จะวางใจใครที่เคียงข้าง
</p><p></p><p>พักกาย พักใจลง ณ ตรงนี้</p><p>วันหน้า เดือนหน้า ปีหน้า</p><p>เราจะผ่านไปสู่ความสดใสได้อีกเสมอ</p><p>ณ ที่ที่ยังมีความหวัง มีความรัก มีความสุข … ตลอดเวลา</p><p>^,^</p><p>ตลอดเวลา ปู พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
</p><p>
</p>
yummy...
ข้าวสวยมากๆ
เกี่ยวแล้วนะครับ
สวยงามทั้งภาพและข้อความครับ
ชอบชื่อดอกขี้กลาก ชื่อน่าเกลียดแต่ดอกไม้ยังไงก็มีความสวยงาม...
ยอดเยี่ยมเลยค่ะ น้องหมอธิ พอเพียง เพียงพอ
"ดอกขี้กลาก " สวยตรงข้ามกับชื่อเลยจ้ะ
ชีวิตท้องทุ่ง...ห่างหายจากสายตา
คุณมะเดื่อนานแล้วจ้ะ
แต่ก่อน....แถว ๆ บ้านคุณมะเดื่อยังมีให้เห็น
ปัจจุบัน...นาข้าว...กลายเป็น...นากุ้ง...!
ไปเยอะแล้วจ้ะ
ก่อน yummy ไม่มาเกี่ยวและฟาดข้าวช่วยหรือคะ .99
สวยน้อยกว่า ขนาดรวงและเมล็ดเล็กกว่าปีที่แล้วค่ะ อ.ขจิต น้ำท่วม แตกกอน้อย กอข้าวไม่งามเท่าไหร่ค่ะ
ยังดีที่พอได้กินค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ พ.ฯ
พี่สองแรงเกษียณแล้วเป็นหลัก น้อง ๆ ช่วยบางเวลา รักษา "รอยมือ" ของบรรพบุรุษค่ะ ด้วยการลงมือ ลงแรงทำเองบางส่วน
เก็บความรู้สึกดีเป็นความทรงจำสวยงามร่วมกันของพี่น้องค่ะ แม้ว่าปู่ย่าตายายพ่อแม่ไม่อยู่แล้ว
พอกินค่ะพี่โอ๋ ไม่ต้องซื้อ
ปีไหนดี น้ำท่าพอดี ข้าวงามดี ได้ขายด้วยค่ะ
พี่น้องรุ่นนี้รับราชการทุกคนและยังดำนา ทำนาโยน เกี่ยวข้าวด้วยเคียวเป็นค่ะ
รุ่นต่อไปสิคะ โจทย์ยาก แม้จะมีกำลังใช้เครื่องทุ่นแรงช่วยได้ แต่ความสนใจ ความเข้าใจ ความรักในผืนแผ่นดิน
อาจจะห่างไกลวิถีชาวนาด้วยค่ะ ลูกหลานเรียนหนังสือ แต่ลืมให้มาเรียนวิชาชีพเก่าของบรรพบุรุษ ห่างออก ๆ ถึงตอนนี้จะปลูกฝังให้รักทันไหม ยังต้องพยายามค่ะพี่โอ๋ เพราะมิใช่แค่ชาวนาที่พอเพียง อาชีพหลักอะไรก็ได้ แต่อยากให้วิธีคิดการใช้ชีวิตที่ "พอ" นี่ละค่ะ ยากกว่า
เปลี่ยนตามสภาพเศรษฐกิจที่เงินเป็นตัวตั้งไงคะคุณมะเดื่อ
ที่นานี้ตั้งใจรักษาอาชีพเก่าแก "ชาวนา" ไว้ให้ได้ค่ะ
คูณหมอ ธิ น่ารักมากเลยนะครับ เห็นสิ่งที่คูณหมอ ธิ ทำแล้ว อดคิดถึง อ.วิรัตน์ ไม่ได้เลยครับ...
ขอบคุณมากค่ะคุณแสงฯ อ.วิรัตน์ก็เป็นแรงบันดาลใจด้านการลงมือทำเกษตรแบบพอกิน การใช้ชีวิตอย่างเชื่อมโยง อ่อนน้อม เคารพระบบนิเวศน์รอบ ๆ ตัว และอีกหลายแนวคิดนะคะ
-สวัสดีครับพี่หมอ
-เรามีความสุขก็ตรงนี้นะครับ 55
-ผมเรียกว่า"เกษตรกรรมบำบัด"
-ผมได้คลายใจกับกิจกรรม ณ บ้านไร่ ขอรับ
-เพลินไปกับคนเกี่ยวข้าวด้วยนะครับ
-ได้ข่าวว่าพี่หมอเกี่ยวข้าวด้วย...ปวดเอว...อิๆ
ชื่นชมครับ..กำลังก่อร่างสร้างสวนผสมเช่นกันครับผม
ถึงจะปวดเอว แต่ภูมิใจในที่นาและข้าวสีทองของเรานะคะคุณเพชรฯ ... หยาดเหงื่อและแรงงาน
หายปวดแล้วค่ะ สบายดี สบายใจ
ลงแรง ลงมือเอง วันละนิดละน้อย ได้เก็บเกี่ยว ได้กินข้าวและพืชผักจากความมานะของเรา ... ชื่นใจนะคะ
เป็นกำลังใจนะคะพี่หนาน
เลือกเพลงที่ชอบ เนื้อหากินใจ เมโลดี้สะท้อนอารมณ์มากค่ะอาจารย์
ขอบคุณมากนะคะ