เขาจะคิดถึงผู้บริโภคสุดท้ายที่มีบุญคุณอุดหนุนสินค้าของเขาไหม.
  • วันนี้ผมทานผัดผัก...ฮ่องเต้...มีกลิ่นยาฆ่าแมลง..ที่แรงมากพอสมควร..
  • ผัดผัก เป็นอย่างนี้มา 2 มื้อแล้ว
  • ผมนึกถึงคนปลูก....เขาจะคิดถึงผู้บริโภคสุดท้ายที่มีบุญคุณอุดหนุนสินค้าของเขาไหม.....ว่าเป็นพวกที่ตายผ่อนส่ง
  • ผมเคยได้ยินคนเล่าถึง...คนปลูกผักที่พิษณุโลก...ฉีดยาวันนี้ พรุ่งนี้เก็บผักขาย ถามว่าปลายทางอยู่ที่ไหน....ตลาดกรุงเทพฯ
  • คนกรุงเทพฯ (รวมทั้งภาคอื่นๆ) ที่ทานผักพวกนี้ ก็เป็นพวกที่จะต้องตายผ่อนส่ง (ค่อยๆ ตายทีละน้อยไม่ต้องรีบ)....
  • ย้อนไปหาคนปลูกผักภาคเหนือ ผัก.....กิโลละบาท (ไม่เกิน 3 บาท) มีพ่อค้ามารับถึงที่.....๗ วันจ่ายเงินที
  • ผักเหล่านี้ ไปขายกิโลละ 10-20 บาท สำหรับผู้บริโภค
  • คนปลูกผัก ปลูกผักแทบตาย สุดท้ายกำไรไปตกกับพ่อค้า แล้วผู้บริโภคเป็นผู้รับกรรม.......
  • คนทำน้ำผึ้ง....เคยคิดถึงผู้บริโภคน้ำผึ้งไหม.....
  • ข้าราชการ...เคยคิดถึงคนที่เสียภาษีไหม
  • ถึงเรื่องเสียภาษี....ถามว่ารัฐบาลได้ภาษีส่วนไหนมากที่สุด
  • เฉลยว่า ภาษีการค้า หรือ ภาษี VAT ครับ
  • ซื้อน้ำผลไม้ 1 กล่อง จ่ายภาษี
  • ซื้อน้ำเต้าหู้ 1 ขวด...จ่ายภาษี...แต่ถ้าซื้อน้ำเต้าหู้ถุงไม่เสียภาษี
  • ที่น่าคิดก็คือ.....เวลาไปกู้เงินเขา 100 บาท ค่าธรรมเนียมการกู้ 1 บาท....+ กับ VAT ที่ค่าธรรมเนียมอีก 7 %
  • เวลาส่งเงินเกินกำหนด เสียค่าปรับ...คิด VAT ค่าปรับอีก 7%...ตรงนี้มันยุติธรรมไหมสำหรับผู้บริโภค...
  • สุดท้าย ใครเป็นผู้บริโภค...ก็คือผู้รับกรรมคนสุดท้าย...สรุปว่า...คุณเคยคิดถึงคนอื่นบ้างไหม...