๕๖๙. คิดเลย..ทำเลย..อย่าผัดวันประกันพรุ่ง..

ผมจะใช้ผืนนาโรงเรียน ราวๆ ๔๐ ตารางวา..ปลูกต้นดาวเรืองและทานตะวัน..เพื่อให้ผลิดอกออกผลในช่วงเวลาที่พสกนิกรชาวไทยรอคอย ส่วนหนึ่งใส่กระถางตกแต่งอาคารเรียนให้เหลืองอร่าม..อีกส่วนหนึ่งใส่ถุงดำแบ่งปัน..เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล..

ใจผมก็อยากเลี้ยงแพะมานานแล้ว..เลี้ยงน้อยๆ ไม่ต้องเป็นภาระมาก ยิ่งมีที่มีทางพร้อมอยู่ด้วย ยิ่งฮึกเหิม..ประจวบเหมาะ..ผู้ปกครองของประธานนักเรียน ทำธุรกิจฟาร์มแพะขนาดเล็ก ให้ยืมเลี้ยง ๒ ตัว เป็นแพะคู่แฝดอดนมแล้ว..ตัวผู้กับตัวเมีย และบอกว่า..วันจันทร์จะมาส่งให้ แล้วเดือนตุลาคม..หรือเมื่อแพะโตเต็มวัย จะขอซื้อคืน..

รู้สึกตื่นเต้น..ที่จะศึกษาเรียนรู้การเลี้ยงแพะ ไปพร้อมๆกับนักเรียน..ตอนนี้รู้แล้วว่าแพะ..จะต้องอยู่ตรงไหน เลี้ยงอย่างไร..กินอะไรเป็นอาหาร ผมยังรู้อีกว่า..แพะคู่นี้มีชื่อเป็นที่เรียบร้อย..เธอชื่อ มานีมานะ..

วันนี้.ผมทำงานครึ่งวันในช่วงเช้าถึงเที่ยง..เพลินกับงาน และมีความสุขเมื่อนึกถึงสมาชิกใหม่ มานีมานะ..คงน่ารักในสายตานักเรียนทุกคน..ก็หวังว่า..เธอคงไม่ดื้อนะ..

บ่าย..ผมเดินทางไปงานพระราชทานเพลิงศพ..คุณพ่อของท่านผู้อำนวยการฝ่ายตรวจสอบภายในของเขตพื้นที่การศึกษาฯที่ อ.ท่ามะกา ไปถึงบ่ายสอง..คนเต็มศาลาการเปรียญ พอหาที่นั่งเป็นที่เรียบร้อย..ก็แปลกใจไม่พบใครที่รู้จักเลย...

ปรากฎว่า..ผิดงาน..งานพระราชทานเพลิงศพ เป็นงานที่สองต่อจากงานนี้ ต้องรอ ๑๖.๐๐ น. หรือรอให้งานแรกทำพิธีเผาไปเสียก่อน..

ผมจึงมีโอกาสได้ฟังเทศน์ถึง ๒ กัณฑ์..เนื้อหาคล้ายๆกัน จำได้แม่นยำ..พระคุณเจ้า..เตือนสติให้คนที่มีชีวิตอยู่ "เร่งทำความดี เวลารวดเร็วนักและมีน้อย..อย่าปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ ทำความดีได้ ให้รีบทำ..อย่าเป็นคนผัดวันประกันพรุ่ง.."

ทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงเช้า พอรู้ว่าจะต้องต้อนรับแพะ ๒ ตัว..ผมคิดว่าจะต้องทำอะไรบ้าง มีอะไรที่ต้องเตรียม..ผมทำทันที นำฟางไปปูที่โรงเลี้ยง เตรียมอุปกรณ์ให้น้ำให้อาหาร..แพะต้องโตขึ้น กินมากขึ้น..ผมควรปลูกต้นกระถินไว้ริมรั้วที่สวนกล้วย...

ผมทำอย่างเรียบร้อย โดยที่ไม่ต้องรอวันจันทร์..แล้วก็มีความสบายใจมีความสุขกับการขับรถไปงานศพ..แม้จะต้องขับรถไกล..ก็ไม่รู้สึกเหนื่อย เขาถึงพูดกันว่า..อะไรก็ได้ ขอให้ใจเป็นสุข หรือเอาที่สบายใจ..

กลับออกมาจากงานศพ..แวะดื่มชาเขียวเย็นที่ปั๊ม เพื่อให้หูตาสว่าง..ใจก็นึกถึงดอกไม้และผู้คนที่เกี่ยวข้องกับดอกไม้..เหมือนยังสะเปะสะปะ..ไม่ลงตัว

ดอกไม้..ผมนึกถึง..ดอกดาวเรืองและดอกทานตะวัน..คิดถึงครูนิรุต ที่จะส่งเมล็ดพันธุ์มาให้ ใจก็คิดว่า ผมควรจะตัดสินใจบางอย่าง หรือปรึกษาอะไรกับครูนิรุต..

ชาเขียวอเมซอน..รสชาติใช้ได้เลย ทำให้สมองปลอดโปร่ง..ผมคิดออกแล้ว ผมไม่ต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้หรืออาทิตย์หน้า..ไม่ต้องผัดวันนั้นวันนี้..ผมต้องคิด..แล้วตัดสินใจเดี๋ยวนี้..

ผมขับเคลื่อนรถกลับบ้าน..จากท่ามะกาถึงเลาขวัญ ใจเบาหวิวปลิวละล่องอย่างเป็นสุข จะได้สนุกกับงานอีกแล้ว ในช่วง ๒ เดือนต่อจากนี้..ผมจะไม่ดำนา จะไม่ทำนาข้าว..ของดสักปี.

คืนนี้..จะขอให้ครูนิรุตช่วยวางแผน..ทำสิ่งดีๆถวายแด่พ่อหลวง..ทำให้ทันก่อนพระราชพิธีฯสำคัญ..จะมาถึงในเดือนตุลาคมนี้..

ผมจะใช้ผืนนาโรงเรียน ราวๆ ๔๐ ตารางวา..ปลูกต้นดาวเรืองและทานตะวัน..เพื่อให้ผลิดอกออกผลในช่วงเวลาที่พสกนิกรชาวไทยรอคอย ส่วนหนึ่งใส่กระถางตกแต่งอาคารเรียนให้เหลืองอร่าม..อีกส่วนหนึ่งใส่ถุงดำแบ่งปัน..เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล..

คืนนี้..ผมติดต่อครูนิรุต..ขอให้ครูช่วยเป็นที่ปรึกษา..โดยเฉพาะดาวเรือง..ปลูกอย่างไรถึงจะได้ดอกใหญ่ เหมือนที่ครูเคยปลูกที่หนองผือ..แล้วถ้าปลูกในแปลงนา..จะต้องปลูกแบบไหน..

กราบนมัสการ..ขอบพระคุณพระคุณเจ้า..ที่เทศนาได้โดนใจ..ผมไม่อยากผัดวันประกันพรุ่งอีกแล้ว

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒ กรกฎาคม ๒๕๖๐














บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ตามมาสนับสนุน

ททท ทำทันที

อยากทำศาลาเล็กหน้าโรงเรียนให้สวยแบบร้านอเมซอนครับ

เขียนเมื่อ 

ททท .. ของน้องขจิตคือ ทำทันที

แต่ของคุณมะเดื่อ...

ททท. ท่องเที่ยวไทย ...จ้าา


มีทุเรียนมาฝากจ้ะ