เมื่อวาน เป็นวันสอบวุฒิบัตรประสาทวิทยาวันสุดท้าย

เป็นอีกบทในชีวิตที่ผ่านไป :)

ในการสอบวุฒิบัตรนั้น มีการสอบอย่างหนึ่งคือ 'short essay'

ซึ่งพวกเรากังวลกันมาก เพราะเป็นการเขียนตอบ ในหัวข้อที่คัดสรรมา 6 เรื่อง

จากเนื้อหาจำนวนมากที่ร่ำเรียนมาตลอดสามปี

เมื่อผ่านไปแล้ว ข้าพเจ้ากลับมานึกดู

นับเป็นวิธีการสอบที่มีคุณค่า

เพราะทำให้ผู้สอบต้องคั้นสาระข้อมูล ทำความเข้าใจในประเด็นหลักอย่างลึกซึ้ง

-----

นอกจากเนื้อหาวิชาการ

นี่คือ short essay ประสบการณ์ชีวิต

มีหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ที่ข้าพเจ้าขอเลือกเก็บไว้

1. ในโอกาส อาจมีวิกฤติรออยู่เบื้องหน้า ในวิกฤต ก็มีโอกาสอยู่เช่นกัน
ขอบคุณเสมอสำหรับผู้เปิดประตูให้ คือผู้ให้โอกาส
วิกฤต อาจเกิดจากตัวเราเอง จากคนอื่น จากสิ่งแวดล้อม หรืออะไรหลายๆ อย่างที่ควบคุมไม่ได้
แต่ก็เพราะวิกฤต ผลักดันเราให้ออกจาก comfort zone ไปพบกับโอกาส

2. ในตอนฟ้าสว่าง เราได้เห็นความงาม แต่ในความมืด เราได้เห็นความจริง
โดยเฉพาะ...คนที่เป็นมิตรแท้
เมื่อเราตกในความมืด เราจะเห็นมิตรแท้เด่นชัดขึ้น
เห็นความรักและการเสียสละของคนครอบครัวเด่นชัดขึ้น

3. ความสุขที่ยั่งยืน ไม่ใช่การเอาชนะความท้าทาย หรือการได้ครอบครองสิ่งใดมากมาย
แต่คือ เวลา สุขภาพที่ดี และกัลยาณมิตร
นึกถึงวันสุดท้ายของชีวิต the short essay ที่สรุปใจความสำคัญของชีวิตเรานั้น
ไม่ได้มีหน้ากระดาษมากพอ ให้เก็บเรื่องผิดหวัง ขุ่นมัวเล็กๆ น้อยๆ ไปเขียน
อยู่กับสาระสำคัญ-- เวลา สุขภาพ กัลยาณมิตร

ณ วันนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกมีความสุข
ที่ได้ผ่านอีกบทเรียนหนึ่ง
ให้ดูแลคนไข้โรคระบบประสาทได้ดียิ่งขึ้น ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์คุ้มค่าแน่นอนคะ :)

ที่สำคัญ ได้กลับมาทำในสิ่งที่รัก คือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ gotoknow
ดีใจที่ยังเห็นกัลยาณมิตร ส่วนใหญ่ยังคงเขียนต่อเนื่อง

เป็นบ้าน online ที่อบอุ่น :)