๕๕๖. เด็กชายโก้..รักการอ่าน..รักเพลงพื้นบ้าน..

เด็กนักเรียนทั่วไป..อาจก้าวไปไม่ไกลได้ถึงขนาดโก้..แต่เชื่อว่า..พื้นฐานการอ่านที่ดี จะช่วยให้ทุกคนเป็นเด็กดี มีพื้นฐานชีวิตที่ดี คิดเป็นและแก้ปัญหาได้..ก็เพียงพอแล้ว

โก้..อดีตประธานนักเรียนและหัวหน้าคณะเพลงฉ่อย..แห่งบ้านหนองผือ..ตอนนี้เรียนอยู่ชั้น ม.๑ พาชาวคณะ ประกอบด้วยพี่ เพื่อนและน้อง..มากราบผม..ในวันไหว้ครูของโรงเรียน..ทำให้ผมคิดถึงหนังสือและบทเพลงพื้นบ้าน..

หนังสือ..ที่โก้เป็นนักอ่าน ในระดับแถวหน้าของโรงเรียน ส่วนเพลงพื้นบ้าน ที่เป็นเรื่องง่ายสำหรับผมกับโก้..ตอนนี้กำลังจะเป็นเรื่องยาก เพราะไม่สามารถหาคนที่จะสืบสานได้..

หนังสือหลากหลายที่โก้ชอบอ่าน..ส่งผลให้โก้..ได้รับการสัมภาษณ์จากทีมงานมูลนิธิเด็ก นำไปลงใน”หนังสือเรืองแสง” สมุดบันทึกนิทานมูลนิธิเด็ก ปี ๒๕๖๐..ความว่า..

นิทานเรื่อง “โลกหนังสือของเลาขวัญ” คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ แต่งขึ้นจากการได้ฟังเรื่องราวของเด็กชายยอดนักอ่าน..ศรายุท กรับทอง..หรือ โก้ อายุ ๑๑ ปี นักเรียนชั้น ป.๖ โรงเรียนบ้านหนองผือ อ.เลาขวัญ จ.กาญจนบุรี และเจ้าของตู้หนังสือในบ้านเด็กมูลนิธิเด็ก หมายเลข ๗๐..

ชีวิตของโก้แวดล้อมด้วยผู้ใหญ่ที่สนับสนุนให้เขาอ่านหนังสือตั้งแต่เล็ก เริ่มจากปู่ที่ชอบไปวัดและเล่านิทานชาดกให้ฟังบ่อยๆ....

พอเข้าเรียนก็มีครูใหญ่คอยสร้างบรรยากาศการอ่านที่สนุกสนานไปทั่วโรงเรียน ด้วยพื้นฐานการอ่านที่ดีนี่เอง ส่งให้โก้เป็นเด็กพูดจาฉะฉาน มีจินตนาการ ชอบตั้งคำถาม ชอบค้นคว้า และลงมือหาคำตอบด้วยตนเอง

เมื่อถามว่าโตขึ้นเขาอยากเป็นอะไร โก้ตอบด้วยความมั่นใจว่า..”ผมอยากเป็นนักประดิษฐ์ครับ”

มูลนิธิเด็กหวังว่า เรื่องราวของเด็กชายเลาขวัญในนิทาน และชีวิตของโก้ที่เล่ามานี้ จะเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ หันมาอ่านหนังสือกันมากขึ้น..

การอ่านหนังสือ คือ การอ่านงานความคิด ทำให้ชีวิตของผู้อ่านเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ไม่มากก็น้อย....

เด็กชายโก้..เรียนจบไปแล้ว..ผมยังจัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่านให้นักเรียนทุกชั้น อย่างไม่มีที่สิ้นสุด..เพราะรู้ดีว่า..กว่านักเรียนจะรักการอ่าน..ต้องใช้เวลาและกิจกรรมต้องน่าสนใจ..

เด็กนักเรียนทั่วไป..อาจก้าวไปไม่ไกลได้ถึงขนาดโก้..แต่เชื่อว่า..พื้นฐานการอ่านที่ดี จะช่วยให้ทุกคนเป็นเด็กดี มีพื้นฐานชีวิตที่ดี คิดเป็นและแก้ปัญหาได้..ก็เพียงพอแล้ว

ส่วนเพลงพื้นบ้าน..เริ่มต้นสืบสานกันใหม่ได้ ไม่มีคำว่า..สาย อยุธยา..ไม่สิ้นคนดี..หนองผือก็เช่นเดียวกัน..ยังมีเด็กดีเด็กเก่ง ที่ต้องเร่งค้นหาและฝึกปรือ..

ให้สมกับที่เป็น “อัตลักษณ์”ของโรงเรียน ที่เน้นกิจกรรมสำคัญ..คือ รักการอ่านและเพลงพื้นบ้านไทย..เพลงพวงมาลัยและเพลงฉ่อย..

โก้..และชาวคณะมาไหว้ครู..ครูก็รู้ได้ทันที ว่าครูจะต้องทำกิจกรรมนี้ต่อไป เพื่อหวังให้นักเรียน มีกิริยาวาจาดี มีความอ่อนน้อมถ่อมตน มีระเบียบวินัย และกตัญญูกตเวที..

ขอบใจพวกเธอทุกคน..ที่ถึงแม้จะเรียนจบกันไปแล้ว แต่ไม่เคยห่างไกล..กลับมาสร้างแรงบันดาลใจให้ครู..อีกครั้ง..ขอบใจจริงๆ..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๐ มิถุนายน ๒๕๖๐

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

นักเรียนน่ารักมากค่ะ เพราะครูดีด้วยนะคะ ... สิ่งสำคัญ

ขอบคุณครับพี่