เดินทางอีกแล้ว ชอบมาก ... คราวนี้ขับเองตลอดทริป ไม่ไกลมากเกินจะเหนื่อย อำเภอเชียงคาน จ.เลย

เลือกเส้นทางเลียบโขง ชมทัศนียภาพริมฝั่งและในแม่น้ำ ยิ่งขึ้นเหนือยิ่งสวย บ้านเรือนห่างกันมาก

เริ่มมีภูเขาซับซ้อนตั้งแต่อำเภอสังคม เขต จ.หนองคาย ฝั่งซ้ายเป็นภูเขา ฝั่งขวาเลาะขอบ ๆ ริมแม่น้ำโขง

ผ่านทาง อ.ปากชม เข้าเขตอำเภอเชียงคาน แวะถ่ายภาพเฮือนไม้ ๑๐๐ ปี แต่ไม่ได้พักที่นี่ดอกนะคะ

ผ่านตัวเมืองเชียงคานทวนแม่น้ำโขงขึ้นไปอีก ๒ กิโลเมตร ถึงหมุดหมายที่พัก ๒ คืนนี้ที่มาประชุม ... โรงแรมริเวอร์เมาท์เท่น

เปิดม่านห้องพักออกเห็นศาลาไม้เล็ก ๆ รอให้นั่งเล่น มองขวาอีกหน่อย วี๊ดวิ้ว ... วิวแม่น้ำโขงอยู่ตรงหน้า สายหมอกจาง ๆ ลอยขาว ๆ เหนือสายน้ำและภูผาเขียวเข้ม อากาศหลังฝนตกเย็นสบายมาก

มีเวลาเก็บภาพนิดหน่อย ก่อนออกไปเดินเล่นถนนคนเดิน หาของกินมื้อเย็นด้วย

วันธรรมดาคนเดินไม่มาก เดินไปก็คณะเรา เดินตามก็เพื่อนร่วมจังหวัด ทักทายกันสนุกสนาน

ร้านรวงเปิดไม่มาก แวะเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ เล็งไว้ ๆ เสื้อผ้าน่าสนใจ ยังหาตัวเหมาะกับการแสดงพรุ่งนี้ไม่ได้เลย

พักเหนื่อยสักนิด ร้านส้มตำตั้งหน้าร้านข้าวเปียก เจ้าของสองร้านเป็นพี่น้องกัน เดินทะลุจากถนนเข้าร้านจนสุดระเบียง

ชมบรรยากาศวิวแม่น้ำจุใจ เหมือนลอยอยู่ในความฝัน ... หมอกจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งระเรี่ยผิวน้ำ เหมือนน้ำนิ่งเลย

สั่งส้มตำกินกับข้าวเปียก โจ๊ก กินกับไข่กะทะมื้อเย็นยังได้ อิ อิ

ตำด้องแด้งผสมเส้นข้าวปุ้นแบบธรรมดา (ขนมจีน) อร่อยมาก อืมมมม..... คิดมาน้ำลายไหลอีกละ

^_,^


เดินย่อยอาหารไปเรื่อย ๆ เพิ่มพลังแล้วมีเวลาเลือกเสื้อเหมาะกับงานพรุ่งนี้

จินตนาการว่าเสื้อผ้าจะช่วยให้เราย้อนยุคไปซัก ๔๐ - ๕๐ ปี ที่ชีวิตช้ายังน่าสนใจ

อบอวลไปด้วยความละเมียดละไม เวลาเดินช้า ๆ เหมือนสายหมอกไม่ยอมลอยห่างจากสายน้ำ

สุขนิยมจริง .... ที่เชียงคาน เมืองเลย

^_,^