การสอบประมวลผลความรู้ ครั้งที่ ๒ ถาม "วิธีคิด หรือ ทัศนคติของตนเองที่มีต่อ "อาจารย์ประจำวิชา" ที่เปลี่ยนไปจากเดิม"
"... จากครั้งแรกที่ได้ยินชื่อและสมญานามของอาจารย์ แทบจะไม่อยากเข้าห้องเรียนเลยค่ะ ในหัวมีแต่คำว่า "โอ้ย เวรกรรมอะไรเนี่ย ไม่อยากเรียนเลย" อะไรประมาณนี้ค่ะ ได้ยินคำร่ำลือมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย การสอน การสั่งงาน ฟังมานิ เชื่อเลยค่ะ ขนาดยังไม่ได้เรียนด้วยก็ขนลุกแล้วอ่ะค่ะ แต่วันแรกที่เข้าไปเรียนเพื่อนบอกให้แต่งกายให้ถูกระเบียบ ทรงเอนะ คัชชูนะ ไม่งั้นนิโดนแน่ ก็เลยแต่งไปถูกระเบียบเลย ก็เลยรอดพ้นจากการติเตือน รู้สึกดีนะค่ะ แต่พอเห็นตารางกิจกรรมที่ต้องทำ แทบจะกลิ้งลงอาคาร ๒๗ เลยค่ะ อะไรมันจะเยอะขนาดนั้น พ่อจ๋า แม่จ๋า น้ำตาแทบไหล แต่พอได้เรียน ๆ ไป ผ่านไปสองคาบ อ้าวก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นนินา คือ อาจารย์ให้ทำในคาบไง ไม่เห็นการบ้านที่เพื่อนเคยบอกว่า เท่ายอดดอยอินทนนท์ แต่หลังจากนั้นพอเรียนไปเรื่อย ๆ ก็เลยรู้ว่า ทุกอย่างที่อาจารย์ทำเพื่อเราทั้งนั้น การบ้านที่สั่งงานในชั้นเรียน ทุกอย่างมันสะท้อนความเป็นตัวของตัวเอง เริ่มรู้สึกสนุกและมีความสุขไปกับการเขียนความรู้สึกของตัวเอง หลังจากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป และเปลี่ยนแปลง มาดูความเปลี่ยนแปลงของตัวเองทีละเล็กทีละน้อย มันเกิดความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกเลย ทุกอย่างที่อาจารย์บอก อาจารย์สอน อาจารย์ทำให้มันเป็นความจริงที่เราไม่เคยมองเห็น เหมือนอาจารย์เอาไม้เคาะหัวให้ได้สติ ตื่นขึ้นมามองเห็นความเป็นจริง และให้โอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงตนเอง เมื่อผ่านกระบวนการของอาจารย์มาทั้งหมด ตอนนี้รู้สึกดีใจมากที่ครั้งนี้ได้มาเรียนกับอาจารย์ รู้สึกโชคดีมากกว่าคำว่า เวรกรรม คือ เวรกรรมอะไรจะดีขนาดนี้ใช่ไหมค่ะ มีแต่เราได้แล้วก็ได้ มีแต่ประโยชน์ที่สามารถนำไปใช้ได้ในการดำเนินชีวิต และพัฒนาคุณภาพชีวิตได้ดีอีกด้วย อยากจะขอบคุณอาจารย์มาก ๆ ค่ะ ..."
นี่เป็นนักศึกษาคนสุดท้ายที่ได้ตรวจข้อสอบในรายวิชานี้ อ่านไป ขำไป แต่ก็สะท้อนสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับนักศึกษาที่ได้เข้ามาเรียน แต่ข้อสรุปทั้งหมดที่นักศึกษาได้เรียนรู้นั้นเป็นจริง และบรรลุเป้าหมายของครูผู้สอนอย่างผมเป็นอย่างมาก ไม่ได้สอนโดยการบังคับทั้งหมด แต่เป็นการวางกรอบปฏิบัติเอาไว้ก่อนเบื้องต้น หลังจากนั้นจะสอนให้คิดเอง เปลี่ยนเอง โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ที่วางเอาไว้
เขียนดีขนาดนี้ก็ให้คะแนนเต็มไปสำหรับข้อนี้
แบ่ง ๆ กันอ่านครับ
บุญรักษา ทุกท่าน ;)...
เด็กๆสมัยนี้เปรียบเทียบน่ากลัวเนอะ
การบ้านเท่ายอดดอยอินทนนท์
อาจารย์สบายดีนะครับ
ปริมาณงานหนาแน่นครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...
อยู่ในระหว่างการเร่งครับ 555