ภูเขาจะกั้นขวางหน้า แดดกล้าจะร้อนเพียงได จะไปหาเธอจนได้ เป็นตายจะไปหา...... พ่อครูบา สุทธินันท์ ที่มหาชีวาลัยอิสาน แห่งบ้าน สนามชัย อำเภอสตึก เมืองศิลปิน(บุรีรัมย์..รำ)เมื่อครั้งเข้าวงการบ้านโกว์ ใหม่ๆ มีการจัดกลุ่มสังกัดตามถนัดและสนุก มีกลุ่มพี่น้อง แซ่เฮ กลุ่มคนหน้าตาดี และกลุ่มคนหน้าตาเฉย เมื่อครึ้งคนแซ่เฮ ที่บ้านคุณหมอเจ๊ คนแซ่เฮที่กระบี่ คนหน้าตาเฉย ฉวยโอกาส เข้าไปร่วมกิจกรรมด้วย เนื่องเพราะหลายท่านรู้จักกันผ่านบ้านโกว์ จึงต้องไปทำความรู้จักให้มึกคุ้น กับคนแซ่เฮ เท่านึกออกจำได้ มี สิงห์ ป่าสัก มีน้องรักโยโย่กับพี่สาว(นึกชื่อไม่ออก) หนุ่มร้อยเกาะ ท่านบางทราย หมออึ่งอบ พ่อครูบา และอีกหลายท่าน จำชื่อไม่ได้(ขออภัย) ที่เล่ามาอยากบอกว่า หมอ เจ้จัดให้ ผู้เฒ่า พักฟ้องเดียวกันความสุข สนุกสนานก่อเกิด จากการแลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิด กิจกรรมระหว่างภาค ระหว่างกลุ่ม จากวันนั้น จนถึงวันนี้ก็คงมีปฎิสัมพันธ์จากการอ่าน ทั่งลานปัญญาและบ้านโก จนกระทั่งต้นปี 60 ได้มีโอกาส พบท่านพ่อครูอักครั้ง ในงาน สมัชชาสุขภาพครั้งที่ ท่านมาเสวนาให้ฟัง จึงได้เข้าไปทักทาย และตั้งใจว่าจะมาเยี่ยมที่สวนให้ได้ เมื่อเวลาและโอกาสมาถึง ครูเทียนน้อยชาวโก จากเมือง พล ขอนแก่น ส่งข่าวมาชวนเยี่ยมพ่อครู และมัค่ายเยาวชน สภานักเรียนจากเมืองพลมาด้วย จึงไม่ลังเลตัดสินใจ จองเครื่องล่วงหน้าแต่ต้นเดือน ด้วยความผื้อ(อยากมา) ตามลีลาชาวใต้ " งูเหาจะกั้นขวางหน้า บองหลาจะร้ายเพียงได จะไปย้านเธอจรได้ เป็นตายจะไปบ้านพ่อครูบา......