มหาวิทยาลัยเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 19 มกราคม 2560 ผู้เขียนและเพื่อนสมัยมัธยมศึกษาที่กาญจนบุรีคือโรงเรียนวิสุทธรังษี นัดกันว่าจะลงไปช่วยพื้นที่น้ำท่วมที่ อำเภอควนขนุน พัทลุงและอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ธรรมนูญ มาศศรี เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ไม่ได้พบกันมาประมาณ 28 ปี ตอนเรียนปริญญาตรี เพื่อนธรรมนูญ มาศศรีมาเรียนที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี แต่ผู้เขียนเรียนที่มหาวิทยลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยทักษิณ


ข้างผู้เขียนคือธรรมนูญ มาศศรี ข้างหลังคืออาจารย์สร้อย คนใกล้ตัวน้องสายัญ ทองศรี

ผู้เขียนได้นัดน้องสายัญ ทองศรีและคนใกล้ตัวมาเจอกันที่โรงเรียนสตรีพัทลุงเพื่อแวะเจอพี่แว๊ด พี่เอกภาษาอังกฤษ และจะลงพื้นที่ด้วยกัน มีน้องใหญ่เพื่อนสายัญและน้องๆที่มากับธรรมนูญ ด้วย 2 คน


น้องสายัญเลือกลงพื้นที่นี่เพราะว่าชำนาญพื้นที่ และน้องเคยมาทำค่ายสมัยเป็นนิสิตด้วย พื้นที่ที่เราไปคือพื้นที่หมู่ที่ 7 บ้านหัวป่าเขียว ตำบลทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง ผู้ใหญ่สุทน ลอยลิบเป็นผู้ใหญ่บ้าน ชาวบ้านโดนน้ำท่วมเป็นเรื่องปกติไปแล้ว



ตอนไปมองเห็นน้ำไหลตลอดเวลา ทีมงานแวะไปรับหลวงพ่อวัดประดู่หอม ท่านเจ้าอาวาสร่วมเส้นทางด้วย เนื่องจากหลวงพ่อลงพื้นที่หลายครั้ง เนื่องจากท่านเป็นนักบิน ( อย่า งง หมายถึงบิณฑบาต) อยู่หลายปี และลงพื้นที่ช่วยชาวบ้านแจกของอยู่หลายครั้งมาก





ผู้เขียนชอบวิถีชาวบ้าน ถึงแม้ว่าน้ำจะท่วมทำอะไรไม่ได้ แต่ชาวบ้านก็ใช้วิกฤตให้เป็นโอกาส หาปลา ทำเคยปลา (กะปิจากปลา) เอาไว้หน้าบ้าน ปกติเคยเห็นแต่กะปิกุ้ง หรือกะปิจากตัวเคย (ตัวเล็กกว่ากุ้ง) แต่ครั้งนี้เห็นการทำกะปิจากปลาเลย




หลวงพ่อเล่าให้ผู้เขียนฟังว่ากะปิจากปลา(ภาษาใต้เรียกว่าเคยปลา)ทำส่วนผสมของแกงไตปลาได้อร่อยมาก ชาวบ้านคุ้นเคยกับน้องสายัญ ทองศรีมาก น้องสายัญ บอกว่า สมัยเด็กๆพ่อเลี้ยงควายแถวนี้


ตอนไปแวะที่โรงเรียนทั้งโรงเรียนมีนักเรียนเพียง 40 คน นักเรียนส่วนมากอยู่ในพื้นที่ ผู้เขียนพบคุณครูท่านหนึ่งที่เคยอบรมให้จากพื้นที่อำเภอหลังสวนมาบรรจุเป็นครูที่โรงเรียนบ้านหัวป่าเขียวด้วย โลกกลมจริงๆ ( it is a small world.) ดีใจกับคุณครูด้วยครับที่ได้กลับบ้านตัวเอง ...


ภาพนี้สมัยเพื่อนๆน้องๆเป็นนิสิตมาทำค่าย(ปี 2537) ขอบใจเพื่อนส้มที่เอาภาพมาฝาก ขออนุญาตเอาภาพมาไว้ที่นี่นะครับ


ท่านผอ.คนซ้ายมือ บอกว่าเพิ่งมาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนได้ประมาณ 1 เดือนเอง สมัยเป็นนิสิต น้องสายัญ ทองศรีและเพื่อนๆพี่มาทำค่ายอาสาโดยทำห้องสมุดให้โรงเรียนด้วย แต่ผู้เขียนงงว่าทำไมไม่ได้มาด้วยกับเพื่อนๆ


ท่านหลวงพ่อพาไปต่อที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป้นรอยต่อกัน หลวงพ่อบอกว่าน้ำลดลงแล้ว (ตอนนี้อาจจะขึ้นแล้วเพราะเมื่อคืนฝนตกหนักมาก)



ตอนเดินทางกลับหลวงพ่อพาแวะกินกาแฟด้วย ทีมธรรมนูญ มาศศรี เดินทางไปทำงานต่อที่จังหวัดภูเก็ต ผู้เขียนและทีมน้องสายัญ ทองศรีกลับมาจังหวัดสงขลา ทำงานต่อในวันรุ่งขึ้น ขอบคุณทีมงานทุกคนที่ดูแลอย่างดี ขอบคุณผู้อ่านด้วยครับที่ติดตามอ่าน....