Yes we are or should be going for นิพพาน. But นิพพาน is NOT end of life.นิพพาน is about freedom from cycles of 'defilements' (in particular lobha, dosa, moha or tanha).
I think the talks of previous-life kamma are from outside Buddhist teaching. The Buddha says 'we are the owner/maker of kamma and heir/receiver of kamma'. And we can live life that lead to freedom from 'bad' kamma.
1) Nature wraps and protects 'our food' (its produce) with completely recycle-able materials. Modern manmade plastics are not on 'her' list of wrappers.
2) terracotta pots are made with far less energy and impacts on environment than 'glazed metal pots'.
So freedom from some technologies may be thought of as 'nibbaana'?
แว่ว ๆ ที่ได้ยินว่า เกิดมาใช้กรรมครับ คุณยายธี
สวัสดีค่ะคุณ ยูมิ...5555555..ก้อออ..ได้ยินมาแต่เด็กๆๆ..ว่างั้นๆ. แลค่ะ.....แต่. ยังคิดอยู่ว่าเป็นไปได้รึเปล่า. อย่างที่เขาบอกเล่ากันต่อๆมา...ท่านนักวิชาการ. ..จะต่อลองกับ..สิ่งที่ยิน...ที่ยล..อย่างไร...น่ะเจ้าค่ะ......(อยากทราบ. อ้ะะ)...
Yes we are or should be going for นิพพาน. But นิพพาน is NOT end of life.นิพพาน is about freedom from cycles of 'defilements' (in particular lobha, dosa, moha or tanha).
I think the talks of previous-life kamma are from outside Buddhist teaching. The Buddha says 'we are the owner/maker of kamma and heir/receiver of kamma'. And we can live life that lead to freedom from 'bad' kamma.
ใช่เลย...ค่ะ..คุณ sr...(ยายธีเห็นด้วยเต็มร้อย)...
ตรงนี้ก็คงจะเป็น..บัญญติไตรยางค์...ธรรม..คือ..ธรรมชาติ...ธรรมชาติ...คือ..ความ..เปลี่ยนแปลง...
ตรงนี้..คงเป็น สิ่งที่คน..ที่เกิดมา..ใหม่ๆ..คงคลำๆๆกันต่อไป...
ตรงนี้...คงเป็นอยู่ ทุก. ขณะ. จิต...เปลี่ยนแปลง...
เกิดมาเพื่อทำความดีครับ
ตอนนี้คุณยายอยู่ที่ไหนแล้ว
คิดถึงๆๆ
สวัสดีค่ะ..อาจารย์..ดร.ขจิต ฝอยทอง..สบายดีค่ะ. แล้วอาจารย์ก็คงสบายดีเช่นกัน...(ได้ลุยน้ำ..บ้างรึเปล่า. เจ้าคะ..ทางใต้...บ้านเรา..เป็นห่วงเป็นใยกัน. เนอะ...คิดถึงๆๆๆๆ..ทำไงจะเจอกันเนอะ..)
มีอาหารตาอาหารใจ. มาฝาก... แถวๆบ้านอินทร์..กับ ป้าวิแก. ..จ้า...
จะมาเมืองกานจ์. อีกไหม..?...จ๊ะ
ระหว่างสิ่งสองสิ่ง...ที่เปลี่ยนแปลง..ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้...
เวลา..ไม่เคยเปลี่ยนผัน..."แต่ใจ..คน..เนี่ยะ. ซิ."..(มันเปลี่ยนผัน..และ. วกวน)...ตรงนี้จำมี. ใครเห็นด้วย. มั้ย. เนี่ยะ...
สิ่งที่เปลี่ยนไป. และมีอยู่ในชีวิตประจำวัน..คือ. ถุงพลาสติค....
เวลาไม่เปลี่ยน...หม้อต้ม. ยา. เปลี่ยน..สถานที่..จากวัดคำประมง..มาเป็น. บ้านอินทร์ กรีน คลับ....
ยา. ในหม้อ. จะเปลี่ยน. คุณภาพ. มั้ย...(ไม่รู้)...สองสิ่ง. ที่เปลี่ยน...และไม่เปลี่ยน...ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้..
1) Nature wraps and protects 'our food' (its produce) with completely recycle-able materials. Modern manmade plastics are not on 'her' list of wrappers.
2) terracotta pots are made with far less energy and impacts on environment than 'glazed metal pots'.
So freedom from some technologies may be thought of as 'nibbaana'?
ไปนาพาหม้อน้ำเงินแต่เรียกว่าหม้อเขียว ใส่สาคูถั่วแดงเป็นของหวานอาหารเที่ยง นาวาน กินกันทุกปี
สิ่งที่เปลี่ยนไป ชาวนามาเป็นผู้จัดการนา จ้างดำจ้างไถ ไม่ใช่คนทำงานเหมือนแต่แรก
สวัสดีค่ะ
คิดถึงนะคะ
คำถามที่ว่าเกิดมาทำไม สงสัยอยู่เหมือนกันค่ะว่าไม่เคยถามตัวเองสักที แต่มีคำพูดชุดหนึ่งอยู่ในใจมาตั้งแต่เด็กๆเลยค่ะ ว่าคนเราที่เกิดมาแล้วนี้ จะให้ไม่ทำร้ายใคร หรืออะไร นั้น ยากมากจริงๆ
ก็พยายามเป็นอยู่อย่างไม่ทำร้ายมาเรื่อยๆค่ะ แต่ก็เป็นอย่างที่เชื่อ ช่างยากจริงๆค่ะ เพราะบางทีถึงจะไม่ทำร้ายคนอื่น ก็ทำร้ายตัวเอง
อาจจะเพราะอย่างนี้หรือเปล่าก็ไม่ทราบนะคะ เลยเห็นว่าขันติ เมตตา สันโดษ มีความสำคัญต่อตนที่ยังมีความยึดในความเป็นตนอยู่มาก เพราะถ้าไม่อบรมแล้ว จะอยู่อย่างใจเป็นปกติแบบไม่จริง คือต้องตั้งใจทำให้เป็นปกติ แต่ไม่ใช่เป็นปกติโดยไม่ต้องตั้งใจ
ถือโอกาสสวัสดีปีใหม่ด้วยเลยนะคะ
(หวังว่าจะมีโอกาสพบกันอีกค่ะ)
ชอบตวามเห็นคุณยายธีความเห็นที่ว่ายาไม่เปลี่ยนค่ะ เลยกดที่เครื่องหมายมือไป กดแล้วถึงได้แปลกใจ ทำไมมือยกนิ้วลง จะหมายถึงไม่ถูกใจหรือเปล่า
ถ้าเครื่องขึ้นว่าไม่ถูกใจ ก็หวังว่าคุณยายธีจะเข้าใจว่ากมายถึงตรงข้ามกันนะคะ?
สวัสดีค่ะ วอญ่าผู้เฒ่า..สาคูถั่วแดง..คงหวานคอแร้ง..ยามกินด้วย. ความสุข...แม้หม้อจะเปลี่ยนสีและเปลี่ยนที่วาง. ..ถ้าใจ. ยังเป็นสุข..นะเจ้าคะ..เมื่อนั้น. อาหารเป็นยา...ยายธีแอบคิด..อิอิ
เมื่อวานถามชาวนาแถวบ้านอินทร์..เรื่องเสียงที่ดังยังกับเสียงเครื่องพ่นยา เพชรฆาตที่เคยได้ยิน..กลับกลายเป็นเครื่องหว่านข้าว..ค่าหว่านไร่ละ. 50 บาท..5555555...
...ค่าหว่าน. ค่าไถ. ค่าพ่นยา. ค่าเก็บเกี่ยว..ค่าสี...จบลงด้วย..ชาวนาซื้อข้าว กิน..ขายที่ดิน. เพราะไม่มีเงินใช้หนี้...
พระเอก. คือชาวนา. ตาย. ตอนจบ. ...ละคร. ฉากนี้. เศร้า. มาก. นะ. ท่านผู้เฒ่า...5555(ต้องหัวเราะแบบคนอาฟริกัน..เขาหัวเราะกันในพิธีทำศพ. อิอิ)...
สวัสดีค่ะคุณ ณัฐรดา...คำถามนี้. เป็นคำถามที่แต่ละบุคคล. จะต้องค้นคำตอบเอาเอง...และบางคนมองเลยข้ามไป. .....ยายธี. แอบคิดว่า. มันเป็นแค่ ธรรมชาติ คน นิ...
มีความสุขมาฝากเจ้าค่ะ..ด้วยคาระวะ. ยายธีค่ะ