วันที่ 23 เมื่อเด็กอ้วก (21 ธันวาคม 2559)

บรรยากาศเช้าวันนี้ก็สดใส และมีแดดอ่อน ๆ ในตอนเช้า เหมาะกับการออกกำลังกายมากค่ะ เพราะว่าวันนี้จะเริ่มมีการออกกำลังกายในตอนเช้า

จากคำสั่งของคุณครูผู้ดูแลในรายวิชาสุขะ พละ ให้มีกิจกรรมออกกำลังกายทุกเช้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณครูบอกว่าให้นักศึกษาฝึกสอนทุกคนช่วยกัน โดยทั้งโรงเรียนมีครูฝึกสอน 6 คน และน้องมาทดลองสอน 1 เดือนจากวิลัยพละ อีก 2 คน ก็รวม 8 คน แล้วต้องแบ่งกันนำออกกำลังกายวันละ 1 คน ตอนนี้ก็กลัวมากว่าจะได้ออกไปเมื่อไหร่ แต่ช่วงนี้ น้อง ๆ จากวิลัยคงสลับกันขึ้นไปก่อน ดีแล้วค่ะ เพราะพวกเราไม่มีประสบการณ์นำออกกำลังกายเหมือนน้องเขาค่ะ น้อง ๆ ทำดีมากค่ะ มีความเป็นมืออาชีพมาก ทั้งท่าทาง จังหวะ ต้องปรบมือให้ รัว รัว และขอให้นำไปก่อนนะคะ ^^


วันนี้เด็ก ๆ กินข้าวบนห้องเรียนค่ะ กินก่อนเวลาประมาณ 11.00 น. คือมีเวลาสอนแค่ 20 นาที(หรือน้อยกว่านั้น) ก็เลยแก้ปัญหาโดยการให้จดเนื้อหาที่เตรียม มาให้ และเอาใบงานไปทำเป็นการบ้าน

เหตุที่กินข้าวเร็วกว่าปกติเพราะวันนี้ทาง YMCA (เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม แหละค่ะ) จะมามอบรางวัลที่โรงเรียนได้เข้าประกวด เกี่ยวกับการจัดการขยะภายในโรงเรียน ทางโรงเรียนก็เลยให้นักเรียนช่วยกันทำความสะอาดตามเขตบริการของตนเอง เหมือนในตอนเช้าอีกครั้งหลังจากทานข้าวเสร็จ ประมาณ 11.30 น. และเข้าเรียนในตอนบ่ายตามปกติ




บ่ายวันนี้สอนห้อง ป.3/3 และ ป.3/4 ค่ะ


เข้าห้อง ป.3/3 ไป เหตุการณ์ปกติ คุณครูประจำชั้นกำลังให้นักเรียนคัดภาษาไทยอยู่ค่ะ พอถึงคาบเรียนก็ต้องเก็บทุกอย่างลงใต้โต๊ะ และเตรียมเรียนวิชาสุขศึกษาต่อค่ะ วันนี้สอนเรื่องฟัน เกี่ยวกับโครงสร้าง หน้าที่ของฟัน และการดูแลรักษาฟัน พอสอนไปได้สักพัก หันหลังเขียนกระดาษแปปเดียวก็ได้กลิ่นเหมือนนมบู้ด นักเรียนบ่นเหม็น ๆ กัน ก็ลองไปรอบ ๆ ห้อง ปรากฏว่า นักเรียนชายคนหนึ่ง อ้วกค่ะ อ้วกออกมาเป็นน้ำและนมที่เป็นลิ้ม ๆ คือทีแรกก็ตกใจมาก เพราะเจอเหตุการณ์เด็กอ้วกในห้องเป็นครั้งแรก ไม่รู้จะทำยังไง ถามอาการก่อนว่า ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมถึงอ้วก เวียนหัวไหม ได้คำตอบกลับมาว่า ไม่รู้ครับ ผมคันคอครับ ก็เลยต้องหันมาดูอ้วก และต้องจัดการกับมันโดยการหาผ้ามาเช็ค ในห้องไม่มีผ้า ก็ต้องหากระดาษชำระมาเช็ด โชคดีที่มีนักเรียนพกมาด้วย ทีแรกจะให้นักเรียนช่วยกันเช็ด แต่ว่านักเรียนแต่ละคนรังเกียจอ้วกเพื่อนมาก(ก็ไม่แปลกค่ะ) ดิฉันก็เลยต้องลงมือเช็ดเอง จนเสร็จสะอาดดีเรียบร้อย ถามเด็กต่อว่า ไหวหรือเปล่า พอไหวก็เรียนต่อ


หลังจากนั้นอีกไม่นานก็ได้เวลาทำแบบทดสอบ ให้เด็ก ๆ แต่ละคนทำใบงานบอกชนิดและหน้าที่ของฟัน แจกให้ทำผ่านไปประมาณ 5 นาที


ทีนี้นักเรียนคนเดิมจัดชุดใหญ่เลยค่ะ อ้วกเยอะกว่าเดิมเต็มโต๊ะไปหมดเลยค่ะ ทีนี้แต่ละคนก็จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ใบงานที่เตรียมมา การสอนวันนี้รู้เลยว่าต้องไม่ประสบความสำเร็จแน่ ๆ ก็เลยตัดใจ ไว้สอนใหม่ในคาบหน้า และหันมาจัดการกับอ้วกกองใหญ่ และส่งตัวนักเรียนต่อไปที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนอย่างเร่งด่วนค่ะ

เหตุการณ์วันนี้เป็นประสบการณ์ที่ไม่คาดคิด ที่เกิดในห้องเรียนแบบไม่ทันตั้งตัว เกิดขึ้นติด ๆ กันถึง 2 ครั้ง ถือว่าไม่ได้เจอกันง่าย ๆ พอเจอกับตัวจึงได้ใช้สติช่วยตัดสินใจแก้ปัญหา เป็นฝึกจิตที่ดีมากค่ะ


ต้องสตรองแค่ไหนกับการเป็นครู





ดาวพลัดถิ่น


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวภัณฑิรา ศรีใจ (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)