เมื่อวานเลิกงานเร็วไปล้างแผลเจ้าทอฟฟี่ ซึ่งหมอบอกสามารถซื้ออุปกรณ์มาล้างเองได้
ถึงบ้านเกือบ 2 ทุ่ม เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมก่อน มีน้ำเกลือ ผ้าก้อส เทปติด เจลทาหลังจากล้าง
เมื่อเห็นว่าพร้อมแล้วก้จัดการเอาปลอกคอ(Collar)มาสวม ดึงที่ปิดแผลอันเดิมออก มันแน่นมากจนเจ้าทอฟฟี่ร้อง และพยายามจะงับมือ
ต้องเรียกคุณแม่บ้านมาช่วย แม่บ้านเองก็กล้าๆกลัวๆ ดึงออกเสร็จก็เช็ดด้วยน้ำเกลือ แต่น้ำเกลือยังไม่เปิดฝา คุณแม่บ้านพยายามจะเปิดแต่เปิดไม่ออก เจ้าทอฟฟี่ก็ดิ้นดึงดัน คุณแม่บ้านหากรรไกรตัด ตัดไม่เข้า ผู้เขียนที่จับเจ้าทอฟฟี่ไม่ให้ดิ้นเลยเอื้อมมือข้างหนึ่งไปอ่านวิธีใช้ บอกให้หมุนฝาปิดให้แน่น เข็มใต้ฝาจะเจาะขวดเอง เลยบอกแม่บ้านทำตามนั้น
แล้วก็มาถึงขั้นตอนการล้าง พอโดนน้ำเกลือ เจ้าทอฟฟี่สะดุ้งนิดหนึ่ง ทำท่าจะดิ้นแรงขึ้น บอกให้แม่บ้านทำให้เร็ว เธอก็กล้วๆด้วยเลยยิ่งช้า ล้างเสร็จทาเจล ปิดด้วยผ้าก้อส ม้วนไปมากว่าจะได้ เจ้าทอฟฟี่ก็ดิ้นอยู่นั่น
ทั้งคืนเจ้าทอฟฟี่เลยต้องสวมปลอกคออยู่อย่างนั้น รอให้แผลแห้งค่อบเอาออก ซึ่งก็คือตอนเช้าวันนี้
ผ่านไปด้วยความทุลักทุเล สำหรับการล้างแผลในวันแรก
..................
ด้วยรัก จริงๆ ครับ
ขอบคุณครับอาจารย์แผ่นดิน