"ยิ่งได้เห็นน้ำตาของแม่ มันทำให้ฉันคิดว่า เราควรทำมันนานแล้ว" ... (ความซาบซึ้งหนึ่งจากข้อสอบกลางภาค)

จากกิจกรรมการเรียนการสอนที่นักศึกษาได้มีโอกาสชมวีดิทัศน์
นักศึกษาคิดว่า ทำให้นักศึกษามี มุมมอง วิธีคิด หรือ ทัศนคติ
ต่อการใช้ชีวิตของตนเอง
เปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ อย่างไร


เปลี่ยนไปจากเดิม ทำให้ฉันได้มองย้อนกลับไปถึงเรื่องที่ฉันได้เคยทำกับพ่อแม่ในเรื่องที่ดีและไม่ดี
ทำให้ฉันคิดว่า การที่ฉันเคยเสียใจ เจ็บใจต่อเรื่องที่แม่ว่าหรือสั่งสอนนั้นเป็นเรื่องที่เล็กน้อย
เมื่อเทียบกับสิ่งที่พ่อแม่ทำให้เราตั้งแต่คลอด เลี้ยงดู อบรมสั่งสอน หาเงินส่งเรียน มันเหนื่อยขนาดไหน

ฉันได้กลับไปนึกถึงตอนที่ฉันทะเลาะกับแม่จนทำให้ฉันไม่คุยกับแม่หลายวัน
ฉันโกรธแม่เรื่องที่แม่ไม่ให้ไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ ทั้งที่ฉันไม่รู้เลยว่า แม่มีเงินหรือมีพอที่จะซื้อให้ฉันหรือไม่

ฉันโกรธกับแม่มาประมาณ ๑ อาทิตย์ จนทำให้ฉันคิดได้และกลับไปถามเหตุผลจากแม่ว่า
ทำไมถึงไม่ซื้อให้ เป็นเพราะว่าแม่ยังมีเงินไม่พอที่จะซื้อได้
แม่พูดกับฉันว่า "แม่ไม่ได้จะไม่ซื้อให้แต่แม่ยังมีเงินไม่พอ"
มันทำให้ฉันเข้าใจแม่

และฉันเป็นคนนิสัยที่ไม่กล้าแสดงออกเรื่องความรักให้พ่อแม่มากนัก ไม่ค่อยกล้าบอกรัก
ไม่ค่อยกล้าที่จะกอดหรือการกราบเท้าพ่อแม่ ฉันไม่เคยจะทำนอกจากที่โรงเรียนจะมีกิจกรรม
ให้ทำในวันพ่อ วันแม่ หรือ วันจบการศึกษา ได้แต่การเขียนข้อความให้แม่ในวันเกิด วันแม่

แต่ไม่กล้าที่จะพูด จะทำ แต่ไม่กล้าสักที จนมาได้ดูวีดิทัศน์จนทำให้นึกได้ว่า
เวลาของคนเรานั้นมีไม่มากนัก ไม่มีความแน่นอน ในวันพรุ่งนี้เราจะอาจจะเกิดอุบัติเหตุ
นอนหลับไม่ตื่น เมื่อยังมีชีวิตอยู่ อยากทำอะไรที่ดี ๆ ให้กับพ่อแม่ก็ควรรีบทำเลย
ดีกว่ามานั่งเสียใจภายหลัง เมื่อสายไปแล้ว จนทำให้ฉันกล้าแสดงความรักกับแม่มากขึ้น

จนเมื่อฉันได้กลับไปบ้าน ฉันกล้าที่จะบอกรักแม่ กล้ากอดแม่ และสิ่งที่ยากที่สุดที่ฉันไม่ค่อยกล้าทำ คือ
การกราบเท้าและล้างเท้าแม่ คือ ความรู้สึกตอนนั้น มันรู้สึกมีความสุข รู้สึกสบายยังไงบอกไม่ถูก

และยิ่งได้เห็นน้ำตาของแม่ มันทำให้ฉันคิดว่า เราควรทำมันนานแล้ว และฉันให้สัญญากับแม่ว่า
จะตั้งใจเรียน ถึงบางวิชาเนื้อหางานที่เยอะ หรือ เรื่องที่เรียนยากขนาดไหน
ฉันจะพยายามทำให้มันสำเร็จให้ได้ และจะทำมันให้ผ่านไปได้ด้วยดีจนสำเร็จ และฉันก็ได้พูดว่า

"น้องจะเลี้ยงแม่ ไม่ต้องให้แม่ทำงานให้ได้ เดี๋ยวน้องจะพาแม่ไปเที่ยวต่างประเทศให้ได้"

และแม่ของฉันก็พูดกับฉันว่า "แม่เป็นกำลังใจและขอบคุณมากเด้อ"

ฉันชอบความรู้สึกนี้มาก

สุดท้ายนี้ หนูขอขอบคุณอาจารย์ที่นำวีดิทัศน์เรื่องนี้มาเปิดให้หนูดู
ขอบคุณค่ะ ;)...


.........................................................................................................................


คำตอบจากข้อสอบข้อนี้ของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย ปี ๑
มันสะท้อนอะไรหลาย ๆ เรื่อง พฤติกรรมที่เป็นไปตามยุคสมัย
การกระตุ้นเตือนของครูบาอาจารย์ที่มีต่อศิษย์

สำหรับผมแล้วนี่คือ ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่
วัดไม่ได้จากมูลค่าของคะแนนที่ให้

ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี เสมอ

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


............................................................................................................................


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วมีความสุข

ชอบใจๆๆ

เขียนเมื่อ 

เช่นกันเลยครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...

-สวัสดีครับอาจารย์

-ด้วยความระถึงคร้าบ

-งานยุ่งทีเดียวเชียวขอรับ..

เขียนเมื่อ 

งานยุ่งเหมือนกันครับ คุณเพชรฯ ;)...