ก้าวที่หกสิบสี่...ความรัก ( 18 สิงหาคม 2559 )

Winaiyamon
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันพฤหัสบดี หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วเผลอแป๊บเดียวก็วันพฤหัสบดีละ เดือนนี้เดือนสิงหาคม เป็นเดือนของแม่ มีเรื่องราวความรักมากมายระหว่างความรักของแม่และลูก ที่มักถูกนำเสนอออกมาให้เห็นในช่วงของเดือนนี้ และก็มีเรื่องราวความรักที่ผ่านเข้ามาให้เราได้เรียนรู้ เป็นเรื่องราวความรักของครอบครัวหนึ่ง ที่มองภายนอกหรือมองจากตัวเด็กเองดูเหมือนว่าจะเป็นครอบครัวที่อบอุ่น ที่ผ่านมาคิดมาตลอดว่าเด็กคนนี้น่าจะเป็นเด็กที่ไม่ต้องห่วงเรื่องความรักความอบอุ่นที่เด็กจะได้รับจากครอบครัว เพราะเด็กโดยส่วนใหญ่จะมีปัญหาทางครอบครัวไม่ค่อยได้รับการดูแลจากผู้ปกครอง เป็นที่น่าเป็นห่วงเด็กน้อยเหล่านี้ แต่คนเรามองจากภายนอกไม่ได้จริง ๆ ภายนอกของเด็กน้อยที่ดูเป็นเด็กสดใสร่าเริง เข้ากับเพื่อนได้เป็นอย่างดี ทุกอย่างดูพร้อม แต่ไม่อาจรู้เลยว่าเขาต้องเจอปัญหาทางครอบครัวอย่างไรบ้าง ต้องขอนับถือความรักของคุณแม่ที่มอบให้กับเด็กน้อยคนนี้ ที่เลี้ยงดูลูกคนเดียวได้อย่างเข้มแข็งและทำให้เด็กคนนี้ดูเหมือนเป็นเด็กที่ค่อนข้างจะเข้มแข็งเขาไม่เคยที่จะแสดงความอ่อนแอหรือความเศร้าให้เราเห็นเลยในช่วงเวลาที่อยู่กับครูอยู่กับเพื่อน มีแต่เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ ร้อยยิ้มของเขาเท่านั้นที่แสดงออกมาให้เราเห็น แต่ก็เป็นห่วงความรู้สึกของเด็กไม่รู้ว่าข้างในลึก ๆ แล้วเด็กจะคิดจะรู้สึกอย่างไร เชื่อว่าที่เด็กคนนี้สามารถเข้มแข็งได้ขนาดนี้แสดงว่าเด็กคนนี้ต้องได้รับความรัก ความอบอุ่นจากแม่ที่มีให้เขาอย่างมากมายและมากพอที่จะสามารถเติมเต็มความรักที่ขาดหายไปจากอีกฝ่ายได้ และทำให้เขากลายเป็นเด็กที่ดูสดใส ร่าเริงได้ ต้องขอนับถือในความรักของคุณแม่คนนี้ที่อดทนและเข้มแข็งมากในการเลี้ยงดูลูกได้เป็นอย่างดี ถึงแม้ในวันนี้คุณแม่อาจจะเจ็บปวดกับปัญหาที่เจอจนต้องระบายออกมาให้ใครสักคนช่วยรับฟังและช่วยดูแลเด็กน้อยคนนี้ จึงทำให้เราได้รับรู้ว่าภายใต้รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ของเด็กคนหนึ่งจะแฝงไว้ด้วยเรื่องราวที่เศร้า มองแต่เพียงภายนอกไม่ได้จริง ๆ เมื่อครอบครัวหนึ่งเกิดปัญหาขึ้นมาคนที่น่าสงสารที่สุดคือลูก เพราะเด็กเป็นผู้บริสุทธิ์แต่กลับต้องได้รับผลของการกระทำนั้น มันคงเป็นบาปบริสุทธิ์อย่างที่เขาว่ากัน แต่เด็กน้อยคนนี้ยังโชคดีที่ได้รับความรักที่เข็มแข็งจากแม่ของเขาที่คอยปกป้องเขา ให้เขาสามารถเป็นเด็กน้อยที่สามารถสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับเพื่อน ๆ และครูของเขาได้...ความรักของแม่ยิ่งใหญ่เสมอ...

การได้มายืนในจุดนี้มันทำให้ได้เรียนรู้เรื่องราวต่าง ๆ มากมาย ไม่ใช่เพียงเรื่องราวตามหลักสูตรตามตำรา แต่ได้เรียนรู้เรื่องราวที่ละเอียดอ่อน เรื่องราวของความรู้สึก เรื่องราวของชีวิตจริงที่ต้องเจอกับปัญหาต่าง ๆ มากมาย เรื่องราวของเด็กแต่ละคนที่สอนให้เราได้เรียนรู้ไปกับเขา ไม่คิดเลยว่าต้องมาเจอเรื่องราวที่ค่อนข้างงละเอียดอ่อนเช่นนี้ แต่มีความรู้สึกหนึ่งที่รับรู้ได้ว่าการทีก้าวมาอยู่ในจุดนี้ผู้ปกครองเขาไม่ได้มองเราเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งแล้วนะ แต่เขามองเราเป็นครูของลูกเขา เขากล้าที่จะระบายปัญหาของเขาให้เราฟังเพียงเพื่อหวังว่าเราจะสามารถเป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะสามารถช่วยดูแลอบรมสั่งสอนลูกของเขาให้เป็นเด็กที่เข้มแข็งได้...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวสุวิมล แดงพยนต์ (ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)