ก้าวที่หกสิบสอง...เสน่ห์ความซน ( 16 สิงหาคม 2559 )

Winaiyamon
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันอังคาร เช้าวันนี้บรรยากาศยังคงหม่น ๆ หมอง ๆ ท้องฟ้ายังครึ้มฝนพร้อมที่จะตกลงมา สัปดาห์นี้คงมีฝนตกทั้งสัปดาห์ ถึงแม้ช่วงนี้อากาศจะดูไม่สดใสครึ้มฟ้า ครึ้มฝน แต่เมื่อมาเจอเด็กซน ป.1 เหล่านี้เท่านั้นแหละความหม่น ๆ หมอง ๆ ที่มีจะหายไป เราจะมาเจอความซน ความไร้เดียงสาของเด็กที่ทำเอาเราต้องปั่นป่วนวุ่นวายไปด้วย ไม่มีช่วงเวลาที่จะมานั่งเศร้าไปตามบรรยากาศรอบข้างได้ เพราะลิงน้อยเหล่านี้ไม่มีคำว่าเศร้า มีแต่ความสนุก ความซน และความวุ่นวาย ไม่หยุดนิ่ง นี้คือธรรมชาติของลิงน้อยจอมซนเหล่านนี้ เราต้องมองว่ามันเป็นเสน่ห์ของพวกเขาเจ้าเด็กน้อย... ในบางที่เรากำลังตั้งหน้าตั้งตาสอนเขาอย่างจริงจัง แต่ก็ต้องหลุดหัวเราะ หลุดขำ ออกมานี้เป็นความฮาที่แฝงไปกับความซนของเขา นี่แหละหนาเด็ก เด็กทำให้เราได้เรียนรู้ในความเป็นเด็กของเขาหลายอย่าง และเด็กก็สะท้อนให้เรานึกย้อนมาเรียนรู้ถึงตัวเราหลายอย่าง... เราสอนเขาแล้วเขาก็จะสอนเรา...



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวสุวิมล แดงพยนต์ (ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)