วันนี้นักเรียนในระดับประถมศึกษาต้องเข้าร่วมกิจกรรมเข้าค่ายคุณธรรรม
- นักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 เข้าค่ายคุณธรรมที่วัดศรีดอนไชย
- นักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 เข้าค่ายคุณธรรมที่วัดร่ำเปิง (ตโปทาราม)
ชั้น ป.1-3 ไม่ต้องนอนค้างคืนที่วัด แต่ชั้น ป.4-6 ต้องนอนค้างคืนจำนวน 1 คืน 2 วัน
คุณครูในระดับประถมศึกษาเดินทางไปดูแลนักเรียนที่วัดร่ำเปิงเกือบทั้งหมด
ทำให้ขาดครูในการดูแลนักเรียนชั้น ป.1-3 ที่อยู่ที่วัดศรีดอนไชย
เช้านี้นักศึกษาฝึกสอนที่กู้ยืม กยศ. ทุกคนต้องเดินทางไปเซ็นยืนยันเอกสารในมหาวิทยาลัย
เสร็จจากการเซ็นเอกสารแล้ว ตามคำสั่งฉันต้องเดินทางไปดูแลเด็กนักเรียนชั้น ป.4 ที่วัดร่ำเปิง
แต่หลังจากที่เซ็นยืนยัน กยศ.เสร็จ ขณะที่กำลังนั่งกินข้าวที่โรงอาหาร
ฉันก็ได้รับคำสั่งจากครูพี่เลี้ยงให้ไปดูแลนักเรียนชั้น ป.3/2 ที่วัดศรีดอนไชย
ฉันตั้งใจเป็นอย่างดีแล้วว่าจะไปปฏิบัติธรรมร่วมกับนักเรียนที่วัดร่ำเปิง
ฉันกำลังจะออกเดินทางไปวัดร่ำเปิงแล้วหลังจากที่ฉันกินข้าวเสร็จ
หลังจากได้รับคำสั่งแล้ว ฉันก็ล้มเลิกความตั้งใจของตนเองทั้งหมด
ไม่ต้องไปหาซื้อชุดขาวสำหรับใส่ปฏิบัติธรรมแล้ว และไม่ต้องเดินทางไปวัดร่ำเปิงแล้ว
เพราะฉันควรต้องทำตาม คำสั่ง ของเขา...ใช่ไหม...
ฉันกลับไปโรงเรียนตามคำสั่ง
เด็กๆ ป.1-3 ที่นับถือศาสนาอื่นถูกรวมตัวกันไว้ในห้องสมุด และมีเพื่อนของฉันดูแลเพียงคนเดียว
ครูประถมฯ ที่เหลือช่วยดูแลนักเรียนที่นับถือศาสนาพุทธที่วัดศรีดอนไชย
ฉันช่วยเพื่อนดูแลเด็กๆ ที่เหลือในห้องสมุด
ไม่มีใครดูแล เดี๋ยวครูจะอยู่ดูแลพวกเธอเอง ^^
หลังจากเด็กๆ เข้าค่ายคุณธรรมที่วัดครึ่งวันเสร็จแล้ว
ภาคบ่ายนี้ ฉันก็เดินทางไปวัดร่ำเปิงตามคำสั่งที่เป็นทางการ
ฉันไปถึงก็ไปร่วมปฏิบัติธรรมกับนักเรียน
วัดร่ำเปิงเป็นวัดที่เงียบและสงบมาก เหมาะแก่การฝึกปฏิบัติธรรมมาก
หลังจากปฏิบัติธรรมเสร็จในภาคบ่ายแล้ว ทางวัดก็ให้นักเรียนไปอาบน้ำ ทำธุระส่วนตัวเพื่อมาปฏิบัติธรรมอีกทีตอนกลางคืน
ฉันจึงเดินทางกลับหอพัก ไม่ได้อยู่ค้างคืนกับนักเรียน
เพราะ คำสั่ง นั้นคำสั้งเดียวที่ทำให้ฉันล้มเลิกอุดมการณ์ที่มีทั้งหมด...
ภาพเด็กชั้น ป.4-6 กำลังฝึกปฏิบัติธรรม
