วันที่ 72 นิเทศครั้งที่ 2 วิชาวิทยาศาสตร์ (26 สิงหาคม 2559)​

ลูกชาวนา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันศุกร์....นิเทศครั้งที่ 2 วิชาวิทยาศาสตร์มาพร้อมกับใจที่หดหู่ :(

เช้านี้ไปโรงเรียนพร้อมกับข่าวร้าย พ่อพ่วงตาย T^T ท่านคือญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ฉันรักและเคารพ ท่านได้จากไปอย่างสงบ ท่านใจดีมาก แค่ฉันอยากกินแกงฮังเล ท่านก็ทำมาให้ ทำไมต้องจากไปเร็วขนาดนี้ ถ้าไม่ป่วยคงไม่จากไป :( คิดอีกด้าน ท่านไปสบายแล้ว อยู่ก็ทรมาน :( คิดดูว่าฉันจะยังมีจิตใจที่นิ่ง พร้อมที่จะสอนอยู่ไหม....

เรื่องร้ายเรื่องนี้ใจหดหู่ไป 1 รอบ มาพร้อมกับอาจารย์นิเทศ ที่พอเจออาจารย์ อาจารย์บอกว่า ตอนนั้นฉันใช้คำว่า "โดน" มันแรงไป ไม่ถูกต้อง อาจารย์มาให้คำแนะนำ ไม่ได้มาด่า ใช้คำว่า โดนไม่ได้ คือพอได้ยิน อึ่งไป และหน้าเริ่มร้อน ทำตัวไม่ถูก คือไม่คิดว่าคำที่ฉันพูดที่เป็นภาษาพูดทั่วไป จะกลายเป็นคำที่ไม่เหมาะสม อยากขอโทษอาจารย์จริงๆ เพราะฉันไม่ได้คิดแบบนั้นเลย ที่ตอนนั้นบอกว่าโดนจะเปรียบเหมือนว่า อาจารย์บอกเรื่องที่ต้องไปแก้ไข แต่ติดคำว่า โดน เลยพิมพ์ออกมา คร่าวหน้าจะระมัดระวังคำพูดให้มากกว่านี้

รู้สึกไม่มีกำลังใจก่อนเริ่มสอนเลย :( ยอมรับเลยว่าวันนี้ไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่ ตั้งแต่เรื่องเมื่อเช้าและเรื่องคำพูด ทำให้ต้องางความรู้สึกไว้หน้าห้องก่อนเข้าไปสอน ถึงแม้จะวางก็วางไม่หมด...

วันนี้สอนนักเรียนในเรื่องความยืดหยุ่นของวัสดุ สอนไปตามปกติ ดีกว่าสอนรอบแรก ที่เจออาจารย์ครั้งแรกที่ทั้งกดดัน และเกร็ง แต่รอบนี้สบายๆ เหมือนปกติที่สอน ไม่เกร็งเท่ารอบแรก แต่ก็พลาดไปหลายเรื่องเลย เพราะลืมบ้าง ข้ามบ้าง ฉันนี้แย่จริง ลืมและข้ามไปได้ยังไง

วันนี้มีกิจกรรมให้นักเรียนทำ คือให้นักเรียนทำการทดสอบและวัดเส้นยาง เส้นด้าย เชือกฝาง ว่าสิ่งไหนยืดหยุ่นได้มากที่สุด

ต้องขอบคุณอาจารย์ที่มานิเทศในวันนี้ เพราะจากที่เห็นอาจารย์เหมือนอาจารย์จะงานเยอะมากจริงๆ แต่ก็ต้องสละเวลามานิเทศ และให้คำแนะนำ ดีใจที่วันนี้แผนผ่าน แต่! การสอนของฉันต้องปรับปรุง ห้ามข้ามเรื่องที่จะสอน ห้ามปล่อยผ่านถ้านักเรียนพูดผิด ต้องรีบแก้ไขทันที เพราะนักเรียนจะจำสิ่งที่ผิดไปตลอดถ้าเราไม่แก้ ที่จริงฉันก็จำข้อนี้มานาน และลืมไป ต้องขอบคุณอาจารย์ที่แนะนำ

จะนำคำที่ครูแนะนำมาปรับปรุงและพัฒนาตนเองในการสอนครั้งต่อๆไป

  • วัดได้เท่าไหร่กันค่ะนักเรียน


  • อาจารย์เดินดูนักเรียน

หลังจากสอนเสร็จ และฟังคำแนะนำจากครู ก็จะนำมาปรับแก้ต่อไป สู้ๆ ตอนบ่ายก็สอนห้อง 2 สอนเหมือนห้อง 1 แต่ได้ปรับการสอน อธิบายการทำการทดสอบอย่างละเอียด และสรุปเรื่องที่สอนได้ครบตามที่ระบุไว้ สอนพร้อมกับเสียงฝน สอนห้องนี้ทีไร ฝนตกทุกที ต้องใช้ไมค์ เพราะสู้เสียงฝนกับเสียงนักเรียนไม่ไหว

สอนจบไป หน้าที่ต่อไป คือติวนักเรียน ให้นักเรียนลองอ่านและทำข้อสอบ โครงงานยังไม่ได้เริ่ม >_< ใกล้ปิด งานยังไม่ไปถึงไหนเลย :( หลังจากที่นักเรียนกลับบ้านหมด หน้าที่ต่อไปคือ การตรวจการบ้านนักเรียน ออกโรงเรียนดึกกว่าทุกวันที่เคยผ่านมา ออกห้องมาโรงเรียนมืดหมดแล้ว แอบน่ากลัว...

  • ตั้งใจอ่านนะนักเรียน


  • ตัวแปรต้น ตัวแปรตาม ตัวแปรอิสระ ลองทำไปว่าจะทำถูกหรือเปล่า


  • สมาชิกการตัดสติกเกอร์เริ่มหาย >_<


  • กองงานตรงหน้า กับการตรวจที่พอมองออกไปนอกห้อง มืดแล้ว และมืดมาก


#เรื่องเศร้าที่ใครๆก็ไม่อยากเจอ#

#การสูญเสียคนที่รักเป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่สุด#

#จะนำคำที่ครูแนะนำไปปรับใช้ต่อไป#

#พยายามทำให้ที่สุด สุดความสามารถ#

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพิมพกานต์ จารเมือง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)