สำนึกรักบ้านเกิด...เมืองนอน...

กลับบ้านเกิดครั้งใด สุขใจทุกครั้ง....ครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่อบอุ่นใจ...และขอเก็บภาพและเรื่องราวมาบันทึกเอาไว้...หากวันใดพลังใจถดถอย...ข้าน้อยจะกลับมาเติมพลังใจ ณ บันทึกนี้....ขอขอบคุณ"พี่ครูมะเดื่อ"ที่กรุณานำเรื่องราวของ"เกษตรบ้านพราน"มาเผยแพร่...ให้ติดตามชมกันผ่านบันทึกนี้ https://www.gotoknow.org/posts/611659 ด้วยนะครับ

-ขอนำเอาเรื่องราวของ"บ้านเกิดเมืองนอน"ของตัวผมมาบันทึกเอาไว้กันสักหน่อยก็แล้วกันนะครับ...กับโอกาสเหมาะ ๆ ที่จะได้กลับบ้านเกิดนั้นสำหรับตัวผมแล้วมันค่อนข้างจะจำกัดด้วยภารกิจในหน้าที่การงานไปสักหน่อย....แต่หากเมื่อใดมีโอกาสและมีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้น ณ บ้านเกิดเมืองนอน ตัวผมก็จะตัดสินใจกลับบ้านทันที.....ดังเช่นวันหยุดที่ผ่านมานี้ ครอบครัวเล็ก ๆ ของผมต้องเดินทางกลับบ้านเนื่องจากญาติผู้ใหญ่ได้เสียชีวิตลง ดังนั้นเราจึงกลับไปร่วมพิธีกรรมทางศาสนา ณ บ้านสุขสวัสดิ์ ตำบลแม่ถอด อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง...และหลังจากร่วมงานเสร็จเรียบร้อยแล้วผมจึงเดินทางไปเยี่ยมบรรดาเหล่าวงศาคณาญาติของผม ณ ทุ่งนา...ตระกูล"จอมดวง"คร้าบ!!!!5555


1.ขอต้อนรับทุกท่านสู่บ้านเกิดเมืองนอนของผมคร้าบ....สถานที่แห่งนี้คือแหล่งให้กำเนิดของ"ด.ช.บุญส่ง จอมดวง"คร้าบ.....


2.หลังจากไปกราบขอพรพระละเยี่ยม"หลวงพี่" ณ สำนักสงฆ์สุขสวัสดิ์ ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านแล้ว...ผมกับคนข้างกายก็แวะทักทาย"น้าลัวพรรณ"ครับ...วันนี้"น้าลัวพรรณ"ได้มาทำหน้าที่ในการเลี้ยงวัว ณ บ้านไร่ของตนเอง..ตอนนี้วัวของ"น้าลัวพรรณ"มีเพียง 2 ตัว เพราะว่าได้ขายออกไปบ้างแล้ว...คงเป็นเพราะว่าสมัยนี้หาพื้นที่ในการเลี้่ยงวัวไม่ค่อยกว้างมากนัก ดังนั้นการเหลือประชากรของ"วัว"น้อย ๆ ก็จะทำให้สะดวกในการเลี้ยงดูกันน่ะครับ 555


3.ต่อไปผมก็เดินทางไปบ้านของ"พี่สะไภ้"และวันนี้ผมเจอกับ"ยายทา"อยู่บ้านครับ ส่วน"พี่สะไภ้"ไปทุ่งนาเพื่อดำนาครับ....พอไปถึงเราก็ไป"สาวน้ำบ่อทรายเย็นๆ " "น้ำบ่อนี้ใสมาก ๆ"ครับ...และตัวผมเองเมื่อสมัยเด็ก ๆได้มาตักน้ำบ่อนี้ไปใช้เพื่อดื่มกินจนเติบใหญ่...มาวันนี้"น้ำบ่อนี้"ยังคงได้หล่อเลี้ยงชีวิตของคนบ้านนี้อยู่ครับ...น้ำเย็น ๆ กับบรรยากาศการ"สาวน้ำ"แบบเดิม ๆทำให้ผมอดนึกถึงภาพเก่า ๆ และเมื่อมีโอกาสดีๆ เช่นนี้ผมจึงขอเก็บภาพมาฝากผู้อ่านให้ได้ติดตามชมกันครับ.....




4.ออกจากบ้านแล้วผมก็มุ่งหน้าไปยัง"ทุ่งนา"ของ"พี่สะไภ้"ครับ...นาแปลงนี้อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้าน วันนี้"พี่สะไภ้"กำลังดำนา และบริเวณทุ่งนาก็ได้สร้าง"ห้างนา"เอาไว้อาศัย ดังนั้นผมจึงไม่พลาดที่จะเก็บภาพวิถีการใช้ชีวิตแบบชนบทมาเก็บเอาไว้เตือนควาทรงจำ...ข้าวของเครื่องใช้บางส่วนถูกปลดระวางทิ้งไว้อย่างหงอยเหงา และเมื่อมีโอกาสผมจึงขอใช้เวลาในช่วงสั้น ๆ นีี้รำลึกถึงความหลังครั้งเก่า และถือว่าเป็นความโชคดีของตัวผมที่วันนี้"พี่สะไภ้"ได้มอบมรดกเก่า ๆนี้กลับบ้านไร่ ด้วยล่ะครับ....ผมดีใจมากๆ ที่ได้รับมอบของสำคัญทั้ง 2 ชิ้น ครับ...5555


5.เป้าหมายต่อไปก็คือ"ทุ่งนาของ"พี่ชายคนโต"ครับ ทุ่งนาแห่งนี้"พ่อผ่านกับแม่เหรียญทอง จอมดวง"ได้มอบให้เราเป็นมรดกตกทอด พี่น้องเรามีทั้งหมด 9 คน ดังนั้นพื้นที่ของพ่อกับแม่จึงแบ่งเอาไว้ให้ได้คนละไม่มากนัก แต่เราก็ภูมิใจที่ได้รับมรดกอันล้ำค่านี้มาก ๆ ครับ...และพี่ชายคนโต ก็ได้ปรับพื้นที่การเกษตรได้เหมาะเจาะ...น่าชื่นชมมาก ๆ ครับ....555


6."ห้างนา"ของ"พี่สาว"อีกคนหนึ่ง ก็อยู่ไม่ไกลกัน...วันนี้"พี่สาว"ได้มาดำนาบนพื้นที่ของตนเองครับ....และ"ห้างนา"ที่ท่านกำลังเห็นอยู่นี้ทำให้ผมได้รำลึกถึงความหลังได้อยากมากมายเลยล่ะครับ....หลายปีทีเดียวที่ตัวผมเองไม่ได้กลับไปเยี่ยมทุ่งนาที่หล่อเลี้่ยงชีวิตของพวกเรา เพราะว่ากลับบ้านทีไรก็มักจะอยู่บ้านในระยะเวลาสั้น ๆ ครับ...และคงด้วยฤดูกาลที่ไม่ตรงกันทำให้เราพลาดที่จะได้ไปเยี่ยมชมและรำลึกถึงความหลังครั้งเก่าน่ะครับ....มีโอกาสเหมาะ ๆเช่นนี้ผมจึงเก็บภาพเอาไว้...เพราะหากวันใด"พลังใจหดหาย...ผมจะกลับบมาอ่าน"และจะได้"พลังใจกลับมา ต่อสู้กับปัญหา"ต่อไปคร้าบ.....


7.และสถานที่สุดท้ายของทริปนี้ก็คือ....ณ ที่ดินที่เป็นมรดก ของผมกับพี่ชาย ครับ....เราสองคนไม่ได้อาศัยอยู่ที่บ้านเกิด ดังนั้นพื้นที่ ที่พ่อกับแม่แบ่งเอาไว้ให้จึงไมได้รับการพัฒนาแต่อย่างใด จึงปล่อยพื้นที่เอาไว้ให้เป็นป่าครับ....และตอนนี้ก็มีต้นไม้ใหญ่หลายต้น และ"ต้นมะขาม"ต้นนี้ คือต้นที่ผมกับพี่ชายมักจะปีนขึ้นไปเก็บฝักมะขามกินและห้อยโหนเล่นกันอย่างสนุกสนานครับ....ภาพเก่าๆ ถูกฉายออกมาในจินตนาการของผม....อบอุ่นใจ..เหลือเกินครับ.....


8.น้ำเย็นๆ ถูกกลืนลงคออย่างช้า ๆ.......รู้สึกถึง"ความเย็น"ที่ไร้การปรุงแต่งใดๆ ทำให้ใจเราสงบนิ่ง....เพียงเสี้่ยววินาทีที่ได้ดื่มน้ำจากขันนี้.....ไม่น่าเชื่อว่าภาพและเรื่องราวต่างๆ ในอดีตมันวนเวียนอยู่ในหัว...ได้ดับกระหายจากน้ำเย็นๆ เพียงน้อยนิดสำหรับตัวผมแล้ว...น้ำขันนี้ดับ"ความร้อนรุ่มทางใจ"ได้มากโขเลยล่ะครับ....พลังใจ....พลังกาย...ก่อเกิดได้จาก"บ้านเกิดเมืองนอน"แห่งนี้....แม้ว่ามีเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง...แต่ก็ได้เพิ่มพลัง...ให้กับตัวผมได้มากทีเดียวคร้าบ!!!!!

ขอเชิญชม วิดิโอ "สำนึกรักบ้านเกิด"โดย เกษตรบ้านพราน

ขอขอบคุณทุกท่านที่ตามมาอ่านบันทึก"สำนึกรักบ้านเกิด...เมืองนอน"ของผมในวันนี้...ด้วยใจ..ขอรับ...

สวัสดีครับ

เพชรน้ำหนึ่ง

04/08/2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เกษตรบ้านพราน



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณเพชรน้ำหนึ่ง

  • ได้อรรถรสความเป็นไทยโดยแท้ ผู้เขียนต้องเป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณสมบูรณ์ ซึ่งเริ่มหาได้ยาก ในปัจจุบัน
  • มีคำกล่าวว่า เมื่อท้อแท้ จงกลับมาตุภูมิ ถิ่นที่เกิด สถานที่ศึกษา ฯลฯ เพื่อ ฟื้นพลังกลับมา ผืนแผ่นดินไทยนี้นับว่า มีความมหัศจรรย์ไม่น้อย
  • กำลังจะกลับมาตุภูมิ เช่นกันค่ะ ครั้งนี้ไม่ใช่การฟื้นฟูพลัง แต่เป็น สิ่งที่ลูกพึงกระทำให้พ่อในบั้นปลายชีวิตของท่าน

ขอแสดงความนับถือ

คุณลิขิต

  • สองอย่างครับ เมื่อวัยเด็ก ก็มีประสบการณ์เดียวกันนี้ 1) บ่อน้ำ ต้องโพรงและหิ้วน้ำจากบ่อไปใช้บนบ้าน เนื่องจากแต่ละบ้านไม่ได้มีบ่อทุกหลัง บ้านในละแวกใกล้เคียง จึงใช้น้ำร่วมกัน เช้าๆหรือเย็นๆ ที่บ่อน้ำจึงเป็นสถานที่พบปะพูดคุยหรือบอกเล่าข่าวคราวกันไปโดยปริยาย กิจกรรมนี้เริ่มหายไปครับ เมื่อมีระบบน้ำประปาเกิดขึ้น 2) ต้นมะขาม ข้างบ้านตัวเอง ก็มีต้นมะขามใหญ่ ปีนเก็บ จิ้มเกลือ..เป็นกิจวัตรเลยเหมือนกัน
  • ขอบคุณเรื่องราวดีๆ วิถีชนบท วิถีชาวบ้าน ทางเหนือบรรยากาศ/อากาศดีด้วย อายุยิ่งมากใจยิ่งอยากได้ชีวิตอย่างนี้ครับ จึงกำลังเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ จะอพยพไปอยู่กับต้นไม้ใบหญ้า"ในสวน"เต็มตัวเสียเลยครับ
  • ด้วยสำนึกรักบ้านเกิดเมืองนอนเช่นกันครับ


ดีจังเลยค่ะ...ที่น่านเยาวชนฮักบ้านเกิดเช่นกันค่ะ

เขียนเมื่อ 

ดูภาพ ประกอบบันทึกของน้องเพชร

ในบันทึกนี้แล้ว คุณมะเดื่ออยากย้อนเวลา

กลับไปสัก ๔๐ ปี ไปสู่วัยเด็กที่อยู่ท่ามกลาง

ท้องไร่ท้องนา และธรรมชาติแบบนี้จ้ะ


-สวัสดีครับคุณลิขิต

-การได้กลับไปยังถิ่นก่อกำเนิดของชีวิตถือเป็นความสุขที่เราทุกคนจะสัมผัสได้ครับ..

-คำบรรยายใด ๆ ที่ออกมาจากความรู้สึกมักจะไม่เรียงร้อยสวยงามนักแต่มันแฝงด้วยอารมณ์แห่งความสุขนะครับ

-หากมีแผนจะกลับสู่บ้านเกิดไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุผลใด ๆ ผมว่าเป็นสิ่งที่น่ายินดีมาก ๆครับ

-ขอเป็นกำลังใจกับการกลับไปเพื่อตอบแทนคุณผู้ให้กำเนิดนะครับ

-พลังใจ พลังกาย เกิดขึ้นได้เสมอ...ณ ที่แห่งนี้ G2K

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและสานต่อมิตรภาพดี ดี กับบันทึกนี้ครับ..

-สวัสดีครับอาจารย์ธนิตย์

-ถือเป็นความภูมิใจที่ได้นำเอาเรื่องราวของบ้านเกิดมาบอกเล่าครับ

-เคยได้อยู่อย่างไร ก็นำมาบอกเล่าผ่านบันทึก และพยามทำให้ทุกๆ ที่ ที่เราไปอาศัยอยู่มีวิถีที่เราเคยสัมผัสมากที่สุดครับ

-อำเภอพรานกระต่าย ถือเป็นอำเภอที่น่าอยู่และน่าส่งต่อเรื่องราววิถีที่น่ามองมาก ๆ ครับอาจารย์ง

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและหากมีโอกาสเหมาะๆ คงได้พบกันนะครับ..

-สวัสดีครับป้าใหญ่

-ขอบคุณสำหรับข้อมูล เดี๋ยวตามไปอ่านนะครับ

-ด้วยความระลึกถึงป้าใหญ่ครับ

-สวัสดีครับพี่ครูมะเดื่อ

-ไม่ต้องย้อนไปไกลนะครับพี่ครู..เพียงเก็บกระเป๋าและเดินทางมา ณ บ้านเกิดของผม รับรองว่าจะได้ซึมซับวิถีไทย ๆแบบนี้แน่นอนครับ

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจนะครับ

เขียนเมื่อ 

เห็นกระท่อมกลางนา แล้วนึกถึงบ้านเก่าเราเกิดนะครับ

คุณเพชรน้ำหนึ่ง

เขียนเมื่อ 

ชอบใจมีเห็ดโคนแบบบ้านผมด้วย

ผักและธรรมชาติดีมาก

อยากไปบ้าง

555

เขียนเมื่อ 

บรรยากาศดีมากๆ อากาศช่วงนี้ มองไปทางไหนก็เขียวชะอุ่มงามไปหมดนะคะ

-สวัสดีครับท่านยูมิ

-กระท่อมกลางนาเป็นพื้นที่ ที่ก่อเกิดเรื่องราวมากมายเลยนะครับ

-อบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้กลับไปเยือนบ้านเกิดเมืองนอนครับ

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจบันทึกนี้ครับ

-สวัสดีครับอาจารย์ขจิต

-หากท่านมาทางนี้ต้องเทียบเชิญแวะบ้านเกิดของผมด้วยนะครับ 55

-ปีนี้ฝนตกน้ำเต็มทุ่ง วงศาคณาญาติของผมดีใจที่ได้ทำนาครับ..

-ขอบคุณครับ

-สวัสดีครับอาจารย์ Sila

-หน้าฝนแบบนี้ไม่ว่าที่ไหน ๆ ก็สดชื่นครับ

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจบันทึกนี้นะครับ