วันที่ 56 นิเทศสังคมครั้งแรก (3 สิงหาคม 2559)

วันนี้ ศน. มานิเทศวิชาสังคมครั้งแรก เจอ ป.5/2 คือใจฝ่อเลยจริงๆ

พอครูในโรงเรียนถามว่าเจอนิเทศชั้นอะไร ห้องอะไร ฉันบอกว่า ป.5/2

ครูคนที่1 : ขอเขาย้ายมาเป็นห้อง1ไม่ได้หรอ?
ครูคนที่2 : ห้องเด็กซนซะด้วยนะเนี้ย
ครูคนที่3 : คอนโทรลให้อยู่เน้อ
ครูคนที่4: ห้องปราบเซียนเลยนะ
ครูคนที่5 : โห๋ ! หนักเลยนะนั่น
เพื่อน: วันพูกเตรียมรับมือเลยเน้อ

ใจฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวละ บอกเลยเด็กห้องนี้ซนมาก ครูคนไหนเข้าไปไม่เคยจะเงียบ

คิดแล้วว่าบ่รอดแน่ๆ งานนี้ งานนน้ำแดงเจ้าที่ก็มา กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีหมด

แต่เวลานี้ 9.00 น. แล้วทำไมครูยังไม่มา เพราะที่จริงครูต้องมา คาบแรก 8.30น.

ด้วยความใจร้อนจึงโทรถามครูว่าวันนี้นิเทศหนูใช่ไหม ครูบอกครูเข้าใจผิด นึกว่าเป็นวันพรุ่งนี้

คาบสองหนุว่างไหม นนิเทศคาบ 2 ได้ไหม โอเเคค่ะ งั้นก็รอคาบ 2 เริ่ม9.30-10.30 น.

ได้แต่รอๆๆๆๆ แล้วครูก่อมา เกร็งมากจริงๆ เพราะเด็กซน แต่ไหนได้พลิกล็อคจริงๆ

เด็กเงียบในรอบที่สอนมา เด็กน่ารัก เตือนๆกัน ห้ามเสียงดัง โห้ คืออึ้งจริงๆ

ไม่คิดว่าเด็กทีซนๆทุกทีจะเป็นคนเตือน บอกว่าห้ามเสียงดังสิ แต่เด็กก็ยังเกร็งๆบ้าง

แต่เงียบที่สุดเท่าที่เจอห้องนี้มา บอกเลยประทับใจมากจริงๆ อาจมีบ้างที่ลุกไปมายืมสี ดินสอ

มีบางคนที่ตอบกวน ตอบนอกเรื่อง แต่ก็ไม่หนักเท่าไหร่ เด็กตั้งใจทำงานดีมาก เราเองก็กลัวจะไม่ทัน

เตือนเด็กเรื่องเเวลาตลอด แต่สุดท้ายก็ทันอยู่ เพราะทำ Mind Map พร้อมระบายสี

แต่ภาพรวมฉันโอเคมากไม่คิดว่าเด็กจะทำได้ดีขนาดนี้ ใจต้อนแรกที่ท้อๆ เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาละ

ครั้งต่อไปถึงได้นิเทศห้องนี้ก็ไม่กลัวเพราะเด็กทำได้อยู่แล้ว โล่งใจมากเมื่อสอนเสร็จ

จากนั้นก็ถึงคราวที่ครูนิเทศแนะนำแล้ว ครูโสภณบอกว่า ก่อนอื่นขอชมคุณครูเรื่องน้ำเสียงก่อนเลย

เสียงเพราะ เสียงสบายหู ไม่ดุเกินไปด้วย ขอบคุณค่ะ ครูบอกว่าที่จริงการสอนของหนูค่อนข้างที่จะสมบูรณ์

การควบคุมชั้นเรียนคุมได้ดี (กลัวเรื่องนี้ที่สุด) แต่ก็มีบ้างที่ต้องแก้ไข เรื่องแผนโดนนิหน่อยตรงการประเมิน

เรื่องขนาดของสื่อ ครูบอกว่ามีข้อผิดพลาดไม่เยอะ ถือว่าทำได้ดี ฟังแล้วโล่งใจไปอีก

จากที่เกร็งกับเด็ก และกลัวเด็กจะซน พอสอนเสร็จ ครูชมนิดหน่อยก็หายเลย โล่งจริงๆ

สำหรับสิ่งไหนที่ครูแนะนำหนูจะนำไปปรับปรุงค่ะ ขอบคุณครูมากนะคะ ที่มาให้คำแนะนำกับหนู

มื้อเที่ยงนี้กินข้าวลำแล้ว555


เด็กบอกวันนี้เป็นวันแรกที่เด็กห้องนี้เงียบที่สุดแล้วครับครุกุ้ง555 ครูขอบใจพวกหนูมากๆนะ




เด็กๆถ่ายให้ รู้สึกไม่ค่อยชัดเลยหน้าครุกุ้ง5555

บ่ายมาสอนการหารต่อ คือเครียดจริงๆ เด็กไม่ได้ก็ไม่ได้ เด็กที่ได้ก็ได้ คือต้องเข้าหาเด็กและดูอย่างทั่วถึง

ฉันยิ่งเป็นคนที่กลัวเด็กจะไม่ได้ด้วย ค่อนข้างกดดันนนะ เพราะเห็นแล้วว่าครู ป.2-3 ปล่อยเด็กมาแบบ

ไม่รู้เรื่อง คือฉันคิดตลอดว่าถ้าเด็กมาเรียนกับฉันแล้ว ฉันต้องสอนเขาทำให้ได้ ไม่รู้สิ

มันมีในใจว่าปล่อยไปไม่ได้ ฉันสอนเลยคาบนิดหน่อยเพราะไม่มีใครสอนต่อ

ฉันเรียกเด็กที่ไม่ได้มาสอนต่ออีกเกือบจะชั่วโมง ฉันเองก็นเหนื่อยนะ

เด็กที่ไม่ได้บางทีถามเป็นสิบๆรอบในหนึ่งคาบ แต่จะอารมณ์เสียกับเด็กก็ไม่ได้ ก็เขาไม่รู้นี่

เราเองต่างหากที่ต้องพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ เด็กพิเศษก็พิเศษเหอะ ต้องสอนเอาจนได้หมด

ไม่แบ่งแยกประเภท เรียนเหมือนกันก็ต้องได้เหมือนกัน สู้ๆ ฉันต้องทำให้เด็กๆหารให้เป็น



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)