<p “=”“>2/8/59 (ปลายึ๊กยือ) </p>
สวัสดีวันอังคารสีชมพู วันนี้เริ่มต้นด้วยวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นป.4 นักเรียนจะได้ออกแบบนวัตกรรมอะไรก็ได้ แต่ต้องเป็นนวัตกรรมเพื่อสังคม โดยจะให้นักเรียนวาดภาพและระบายสีลงในกระดาษที่เตรียมไว้ให้ พร้อมทั้งตั้งชื่อนวัตกรรมนั้นและเขียนอธิบายวิธีการทำงานของนวัตกรรมนั้น นักเรียนสามารถคิดเองได้ตามจิตนาการเลย ทีแรกก็มีนักเรียนมาถามนะครับ ว่านวัตกรรมคืออะไร คิดไม่ออก ครูช่วยคิดหน่อย ผมเลยบอกนักเรียนว่า ที่ชุมชนของนักเรียนมีปัญหาอะไรบ้าง และอยากแก้ปัญหานั้นอย่างไร ให้นักเรียนนั่งคิดดี ๆ แล้วค่อยลงมือทำ ทีแรกผมคิดว่าเด็ก ๆ คงคิดไม่ออกหรอก คงจะเป็นแผ่นโซล่าเซลล์ หรือไม่ก็รถบินได้ แต่พอซักพัก ผมลองเดินดูนักเรียนแต่ละคน ปรากฏว่า นักเรียนหลายคนคิดได้อย่างไม่น่าเชื่อ และก็น่าอึ้งมากครับ มีนักเรียนคนหนึ่งบอกว่า ผมเคยเห็นคนตาบอดเขาใส่แว่นตาดำ แล้วเขาก็ยังมองอะไรไม่เห็นอยู่ดี ผมจึงทำแว่นตาสำหรับคนตาบอด ผมเลยถามว่า แล้วมันต่างอะไรจากแว่นกันแดด เขาจะลืมตาได้เหรอ นักเรียนเลยบอกว่า เขาไม่ลืมตาครับ แต่แว่นนี้จะช่วยให้เขาเห็นภาพรอบ ๆ ตัวเขาในสมองเขาเลย ผมจะใส่กล้องที่แว่นตาเขาแล้วฉายภาพเข้าไปในหัวเขาเลยครับ ว้าววว! นักเรียนคิดได้อย่างไร คือดีมากเลย และอีกคนเป็นชาวเขา เขาบอกว่า บ้านผมอยู่บนดอย ผมจะทำหมู่บ้านลอยฟ้า ที่จะย้ายไปไหนมาไหนก็ได้ หมู่บ้านของผมจะได้ไปหลาย ๆ ที่ ผมประทับใจมากเลยครับ ทีแรกจะซึ้งมากละ แต่มีคนเล่นกันก่อน เลยไม่ซึ้งเลย
คาบชุมนุมวันนี้เราได้ทำกิจกรรมปลายึ๊กยือ ซึ่งผมเป็นคนหามาจากอินเตอร์เน็ตเองครับ แต่ไม่ได้ลอกมาหมดทุกอย่างนะครับ เอามาแค่โครงปลา ส่วนที่เหลือคิดเองครับ นักเรียนชอบกันมาก มีนักเรียนหลาย ๆ คนที่ไม่ได้อยู่ชุมนุมศิลปะ แล้วแวะมาเห็นใส่ นั่นไง เอาแล้วไง แย่งปลากันเฉยเลยครับ สงสัยจะหลงเสน่ห์ครูผู้สอน
(การทำนวัตกรรมที่เป็นความลับมากครับ ย้ายโต๊ะไปหลังห้องเฉยเลย กลัวเพื่อนลอก)
(ปลายึ๊กยือของผมคือตัวสีฟ้าด้านล่างเองครับ ส่วนด้านบนเป็นปลาตีนของจุ๊ปแจง)
(และนี่คือปลายึ๊กยือของเด็ก ๆ )
