ในช่วงฤดูแห่งสายฝน...คือโอกาสของอาชีพเกษตรกรรมอีกครั้ง..

เป็นชีวิตที่ฝากฝังไว้กับ สายลม สายฝน แสงแดด ......และบุคคลอื่นนนนนน

เหนื่อยหน่ายกับแรงกาย ...เหน็ดเหนื่อยแรงใจ...อย่างไม่เคยพอ...แต่ไม่เคยหลุดพ้นเสียที

....จะเหลือมีสักกี่คน..ที่คาดหวังให้ลูกได้สืบทอด....

แม่กับพ่อยอมเหนื่อย ส่งเสียเงินทอง ให้เล่าเรียน จบสูงมา มีงาน มีหน้าตา .......ไม่ใช่มาทำเกษตร

.....จะมีลูก ๆ สักกี่คน.....ที่ปรารถนา...อยากจะย้อนกลับมา.....................สานต่อ

เกษตรกรอาชีพหลัก นับวันจะอ่อนแรง หมดกำลังลงทุกที ภายใต้ระบบที่บีบคั้น โอกาสที่เลือนราง อำนาจในมือที่ไกลฝัน

....เมื่ออาชีพเกษตรกรรุ่นสุดท้ายกลายเป็นตำนาน การเกษตรจะเป็นแค่อาชีพรอง อาชีพเสริม งานอดิเรก...........หรือกลายเป็นภาระหน้าที่ (โอกาส) ของระบบทุน......จะเข้ามาสานต่อไปเอง...........................