วันวานรำลึก (๑๘) : เดินไปเรื่อยๆ

ว่างเว้นการเขียนบันทึกไปเนิ่นนาน จนกระทั่งโดนกระตุกเรื่องชีวิตคือการเดินทาง จึงลงมือเขียนบันทึกช่วยจำเรื่องนี้เพิ่มไว้

ระหว่างเดินไปบนถนนหมายเลข 6X ได้ฝึกเดินแบบรู้สติ ฝึกได้ ชีวิตที่อยู่กับปัจจุบันก็มีความสงบเย็น


ได้คุ้นเคยว่าจุดหมายบนเส้นทางอาจจะปรากฏกายขึ้นให้รู้จักแบบมิตั้งใจกำหนด ดั่งว่ามันดีดตัวเข้ามาเอง มีความเปลี่ยนแปลงได้เรื่อยๆ โน่น นี่ นั่น

เมื่อมันปรากฏกายขึ้น บางเวลาก็มีความคาดหวังบางอย่างบังเกิด บางเวลาก็จับต้องไม่เจอ

รู้สึกเหมือนดังว่า ความคาดหวังนั้นไม่เข้มข้น ความรู้สึกข้างในจึงเบาสบาย อะไรจะเกิดพร้อมเผชิญ ยอมรับได้หมด สมหวังหรือผิดหวัง แบบว่ารอได้ ยังรู้สึกชอบ กลัว พะวง ปนเปกลมกลืนกันอยู่ มีความสับสนปนเปอยู่บ้าง ไม่ได้เบาสบายแบบรู้สึกเฉยๆ ไร้การครุ่นคิด

เมื่อไรที่สับสนก็พบว่าความคิดมักชักนำให้ค้นหาทางเดินดิ่งตรงไปให้พบจุดหมายโดยเร็วพลัน ณ เวลานั้น ใจร่มๆจะเริ่มมีคลื่นแผ่วๆ ความคาดหวังที่แอบแฝงตัวในมุมมืดจะดีดตัวปรากฏกาย บางครั้งมันนำพาไปสู่การตื่นตัวรับรู้ บางครั้งนำไปพบการเรียนรู้อีกมุมหนึ่งของตัวเอง

ที่น่าสนใจคือ การนำไปพบความโกรธที่แอบแฝงตัวอย่างสงบเสงี่ยมอยู่เงียบๆและคลื่นแผ่วๆนั้นคือสัญญาณบอกเล่าว่าความโกรธกำลังจะเปิดเผยตัวออกมา

ได้ประสบการณ์เรียนรู้ความจริงหนึ่งของตัวว่า ถ้าไม่หวังหาจุดหมาย เดินไปเรื่อยๆ อย่างมีสติ เรียนรู้รอบด้าน แขวนคำตัดสิน ชีวิตบนเส้นทางเลขที่ 6X มีความงดงามยิ่งกว่าถนนใดๆที่เคยเดินผ่าน

ขอบคุณคนถางทางนะคะที่กระตุกให้เขียนบันทึกนี้ขึ้น

๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน MJ learn



ความเห็น (4)

-สวัสดีครับพี่หมอ..

-หากมีเวลาขอเทียบเชิญเดินทางมา ณ จุดหมายปลายทางที่บ้านไร่ของผมบ้างนะครับ

-ด้วยความระลึกถึงพี่หมออยู่เสมอครับ..

รีบรับคำเชิญ ราวๆกลางเดือนกค.นี้จะแวะไปเยี่ยมนะคะ

-สวัสดีครับพี่หมอ..

-ด้วยความยินดีที่จะได้ต้อนรับพี่หมอนะครับ

-ติดต่อผมได้ที่เบอร์นี้นะครับ 0869755842 ครับ..

-อีกไม่กี่วันก็ถึงกลางเดือน ก.ค. แล้ว เย้ ๆ ๆๆ


เขียนเมื่อ 

มายินดี..กับ..สิ่งที่พบ..ในข้อเขียนบันทึกนี้เจ้าค่ะ..เดินไปเรื่อยๆ..(กับ..สติ)...