วันที่ 31 ปิดท้ายขายนม (28 มิถุนายน 2559)

ขายนมเช้า เช้านี้ขายนมไม่ค่อยดี เด็กมาซื้อเป็นช่วง ๆ เจอเหตุการณ์หนึ่งเป็นช่วงที่ชุลมุน เมื่อเด็กคนหนึ่งซื้อนม 1 ถุง 7 บาท จ่ายแบงค์ 20 และผู้ปกครองของเพื่อนเด็กคนนั้นก็ซื้อนมให้ลูกตัวเองและจ่ายเงินให้เด็กคนนั้นอีกครั้ง ทอนเงินให้ผู้ปกครองเสร็จแล้วเด็กคนนั้นก็รีบวิ่งหายไปไหนไม่รู้ ไม่เอาเงินคืน ฉันกับพี่ต้องรีบหาตัวเด็กคนนั้น ตัวเล็กนิดเดียววิ่งเร็วจัง กว่าจะหาตัวเจอทำเอาครูหมูเหนื่อยเลยค่ะ

ส้อมเสียง อุปกรณ์สำคัญในการเรียนเรื่องเสียงก็คือ ส้อมเสียง วันนี้สอนเรื่องเสียงเคลื่อนที่ไปในทิศทางใด กิจกรรมวันนี้ให้นักเรียนกระจายไปอยู่ตำแหน่งต่าง ๆ ทั่วบริเวณห้อง (หน้าห้อง ข้างห้อง หลังห้อง ใต้โต๊ะ บนโต๊ะ) จากนั้นครูยื่นกลางห้องแล้วเคาะส้อมเสียง ถามนักเรียนที่ยืนอยู่ตำแหน่งต่าง ๆ ว่าได้ยินเสียงหรือไม่ และคิดว่าเสียงเคลื่อนที่ไปในทิศทางใด การเรียนการสอนวันนี้จะยากตรงที่ให้เด็กเงียบแล้วฟังเสียงจากส้อมเสียง เมื่อนักเรียนเงียบถึงจะทำกิจกรรมได้ สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี นักเรียนเข้าใจและสามารถสรุปผลที่ได้จากการทดลองนั่นคือ เสียงเคลื่อนที่จากแหล่งกำเนิดเสียงไปทุกทิศทาง

เร่งรีบ กินข้าวเที่ยงอย่างเร่งรีบเพราะต้องไปขายนม ตอนแรกว่าจะกินข้าวชั้น 1 แต่มองเข้าไปในห้องมีแต่ผู้บริหารจึงขึ้นไปกินชั้น 2 มันแปลกอยู่เหมือนกัน นั่งกินข้าวก่อน นั่งกินคนเดียว มันรีบจริง ๆ หวังว่าครูคนอื่นจะเข้าใจ

ปิดท้ายขายนม กินข้าวเสร็จก็มาเปลี่ยนพี่ ๆ ขายนม ตอนเที่ยงนี่จะขายนมดีมาก ทอนเงินแทบไม่ทัน ในหัวก็ต้องคิดตลอดว่าต้องทอนเงินเท่าไหร่ ด้วยความที่รีบกินข้าว ทำให้กินข้าวไม่อิ่ม แต่นมช่วยได้ กินนมไปหนึ่งถุง อิ่มเลยค่ะ วันสุดท้ายที่ได้อยู่เวรขายนม จริง ๆ แล้วก็สนุกไปอีกแบบนะ มีอะไรให้ทำตลอดเวลา ที่ผ่านมาเคยอยู่เวรโดมอาคารกิตติ 6 นั่งอยู่เฉย ๆ คอยดูแลความปลอดภัยของเด็ก เดือนหน้าได้อยู่เวรประตูหน้าโรงเรียน

กินข้าวแล้วกินนม กลายเป็นเด็กสมบูรณ์เลยทีเดียว :)

หลับตาเถอะนะคนดี กิจกรรมการเรียนการสอนห้อง ป.5/3 เป็นห้องที่เรียนช้าที่สุด กำลังเริ่มต้นเรียนเรื่องเสียง นักเรียนต้องหลับตาแล้วฟังเสียง ยังคงเป็นปัญหาเมื่อบอกให้นักเรียนหลับตา นักเรียนส่วนใหญ่เชื่อฟัง มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่ทำตาม ครูพี่เลี้ยงออกมาช่วยคุมนักเรียน จากนั้นก็เริ่มต้นด้วยการทำเสียงลูกโป่งแตก เคาะแก้ว เสียงกริ่ง และเสียงนาฬิกาปลุก ตามลำดับ นักเรียนก็ทายว่าเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงอะไรบ้าง แต่ละกลุ่มก็ช่วยกันตอบคำถามชวนคิด ทุกคนเข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว สามารถตอบคำถามและยกตัวอย่างแหล่งกำเนิดเสียงได้ ถ้าตั้งใจเรียนและลดระดับเสียงที่คุยกันอีกนิดจะดีมาก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)