วันที่ 18 วันแย่ ๆ 02062559

บางอย่างใช้ใจเขียน

วันนี้เป็นวันแย่แห่งชาติ
ฝนตกหนักตั้งแต่ 6 โมง จนคิดว่าวันนี้คงต้องไปโรงเรียนสายแน่ ๆ จึงโทรไปขออนุญาตครูวิชาการเรียบร้อย แต่พอ 7 โมงฝนก็หยุด เราจึงรีบขับบานเย็นออกจากหอ พอมาติดที่แยะไปลำพูนเท่านั้นแหละ แจ็คพอตแตก รถยางรั่ว แล้วฝนก็เริ่มตกมาอีกครั้ง

จูงรถ หาร้านซ่อมรถ โดนรถคันอื่นสาดน้ำฝนใส่อย่างกับสาดน้ำสงกรานต์
ให้มันได้แบบนี้สิวันนี้

ระหว่างที่จูงรถ ท่ามกลางสายฝนและผู้คนมากมายที่ผ่านไปผ่านมา
มันทำให้รู้สึกอะไรหลาย ๆ อย่าง คิดอะไรหลาย ๆ อย่าง

วันนี้ไม่มีใจที่อยากจะไปโรงเรียนเลย
อยากจะหนีกลับบ้านซะจริง ๆ เสาร์อาทิตย์ก็ไม่ว่างซะเเล้วสิตอนนี้

วันนี้เกิดเรื่องมากมาย
แต่ไม่มีกำลังใจจะเขียนอะไรเลย คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่
อยากกลับบ้าน....



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจันทร์จิรา วงค์กา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)