เหมือนดื่มทิพย์วารีจากญี่ปุ่น

มีน้ำอุ่นเต็มกากับชาเขียว

สุขกับปัจจุบันนั้นแท้เทียว

ใจหนึ่งเดียวเพียงรู้ปัจจุบัน


ขณะรอต้มน้ำทำให้ร้อน

จรดจิตใจมิให้จรไปตามฝัน

มองน้ำร้อนที่เติมเริ่มมีควัน

เพื่อยืนยันใจรู้อยู่อย่างเดียว


ขณะหยิบใบชามาใส่ถ้วย

ลายมังกรเสียด้วยเป็นถ้วยเดี่ยว

รินน้ำร้อนไหลลงบรรจงเชียว

กลิ่นชาเขียวหอมกรุ่นละมุนละไม


สติจรดจ้องดูความรู้สึก

หอมก็นึกรู้ทันนั่นหอมไหม

ดูน้ำร้อนรินน้ำร้อนก่อนเป็นไอ

ค่อยค่อยไหลลงถ้วยจากพวยกา


เมื่อไอควันลอยคว้างวางความคิด

บรรจงจิตคิดงามตามท่วงท่า

เมื่อจับถ้วยยกพร้อมน้อมเข้ามา

ทำช้าช้าแล้วใช้ใจรู้ทัน


ถ้วยแตะปากน้ำแตะลิ้นกลิ่นและรส

ทันทีที่ปรากฏกำหนดนั่น

วางอดีตอนาคตหมดไปพลัน

ปัจจุบันความจริงคือสิ่งเดียว


โสภณ เปียสนิท

บันทึกชงชายามเช้า 30 พค 59