..

ลูกสาวยังไม่ชอบเดินจงกรม หรือนั่งสมาธิ

..
ระหว่างเดิน ...ก็จะกระแซะพ่อบ่อย ๆ พร้อมพูดกับพ่อว่า "นะพ่อนะ"
..
"นะ"..ของลูกคือ .."พอ" ของเขา..
..
พ่อ ได้แต่ตอบไปว่า..."อีกหน่อย..นะลูกนะ"
..
"นะ"..ของพ่อคือ "ทดอีกนิดนะลูก เดี๋ยวมันก็ผ่านไป"

..
นะ..ของเรา..แม้ต่างกัน แต่ก็ไปด้วยกันได้เสมอ..ลูกว่ามั้ย!!
..
..

.. ลูกฝึกมาน้อย...ทำมาน้อย.. ทั้ง ๆ ที่เห็นพ่อทำสิ่งนี้ทุกวัน
..
พ่อว่า..
วัยของลูกนั้น.... ยังนิ่งน้อยไป
วัยของลูกนั้น... ยัง...โอ้โห!! กับบางสิ่งบางอย่างมากกว่าสิ่งนี้
..
..
แต่ก็ไม่เป็นไร..หรอกนะหนู!!

..

..

หนูได้เห็นพ่อทำสิ่งนี้บ่อย ๆ .. มากขึ้น มากขึ้น ...ทุกวัน
..
สิ่งนี้จะเป็นภาพติดตา.....ที่จะตามไปให้หนูติดใจ...ได้...ในอนาคต
..
พ่อเชื่อเช่นนั้น!!
..
..
พ่อรู้เสมอว่า..วันพระนั้น... ไม่ใช่มีแค่วันนี้ วันเดียว

และวันหนึ่งข้างหน้า...หนูจะรู้วา...พ่อทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร?