"อภัยทาน" ... (ฝกตกยังต้อง ฟ้าร้องยังถึง : คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน หาญเจนลักษณ์)

...

...


อภัยทาน


อภัยทานเป็นทานที่ยากเหลือประมาณ
นี่พูดถึงเรื่องใหญ่ เรื่องเรื้อรัง
เรื่องเล็ก ๆ นั้นอภัยง่าย
จนคนเราหลงนึกว่ามันง่ายไปเสียหมด
ต้องทำทานนี้ให้ได้ เพื่อให้ใจคลายหมอง

ใช่ รู้แน่แล้ว่าอภัยทานชุบชีวิต ชุบจิตมนุษย์
อะไรล่ะจะเจ็บร้อนกว่าใจที่ข้องขุ่นด้วยพิษแค้น
เพิ่งจะมาเรียนรู้ตรงนี้ว่า
เหตุผล ความคิดไม่ช่วยให้จิตอภัยจริง
ที่เคยยอม เคยยก เคยคิดเกือบตกว่าไม่เป็นไร
นั่นไม่ใช่อภัยทาน
เป็นทานที่ไม่บริสุทธิ์

เพราะลึก ๆ หวังผลทางใจ
ระวังมันจะสั่งสม จะเก็บกดจนสุดจะทน
แล้วระเบิดจนแหลกลาญ ยับเยิน

รู้จริงแล้วว่าจิตสงบ อัตตาจางเมื่อใด
เมื่อนั้นการให้อภัยที่บริสุทธิ์จะผุดขึ้นเอง


..................................................................................................................................


การให้อภัยเป็นเรื่องที่ทำแสนยาก
แต่ถ้าทำได้ ย่อมทำให้ใจเราเบาลงไปเยอะ
ทุกอย่างจะต้องเริ่มฝึกฝน
การให้อภัยก็ไม่ต่างกัน

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


..................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือดี ๆ ...



จำนงศรี รัตนิน หาญเจนลักษณ์, คุณหญิง. ฝนตกยังต้อง ฟ้าร้องยังถึง. พิมพ์ครั้งที่ ๕.
กรุงเทพฯ : Paeka Publishing, ๒๕๕๘.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หอมกลิ่นหนังสือ



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับที่แนะนำหนังสือดี ๆ

เขียนเมื่อ 

ยินดีครับ ท่าน ภูฟ้า ;)...

เขียนเมื่อ 

อภัยทาน..( เหตุผล ความคิด ไม่ช่วยให้จิต อภัย จริง) ชอบประโยคนี้เจ้าค่ะ

เมื่อใด..จิต ตั้งมั่น..แล้ว เอา ใจไป ดู..

ทานสูงสุดจัก เกิด..(แน่นอน)

และเมื่อใดก็เมื่อนั้น...

ผู้แรก..ก็คงจะเป็นตน..นั่นแหละ...จักได้ทานนั้นเป็นทานอันสูงสุด..อภัยทาน...

เขียนเมื่อ 

สาธุ สาธุ สาธุ ครับ คุณ ยายธี ;)...

เขียนเมื่อ 

ผมเข้าใจว่า ปกใหม่ใช่ไหม...เดิมไม่ใช่ปกนี้นะ หรือผมจำผิด ครับ

เขียนเมื่อ 

ปกใหม่ครับ คุณ แผ่นดิน ;)...