83. ภัยไล่ต้อน

82. ภัยไล่ต้อน

วันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม 2559

1. วันนี้ทำอะไร

- แพ็คของ คอยดูความเรียบร้อยการยกเครื่องมือ เครื่องแก้วของผู้รับเหมา

- ตามเรื่อง/ขออนุมัติราชการ

- เคลียร์เอกสาร/ประสานทำความเข้าใจ การรายงาน DOC

- ไปวัด

2. คาดหวังอะไรในสิ่งที่ทำนั้นบ้าง

- แพ็คของคาดหวังว่า ของที่เตรียมหรือที่พี่ๆฝากได้ถูกดำเนินการครบถ้วยหรือมากที่สุด เครื่องแก้วถูกแพ็ค ยกอย่างระมัดระวังไม่เสียหาย

-หนังสือขออนุมัติราชการ ลืมไปเลยกับตนเองคาดหวังว่า ยื่นให้ทันก่อนเดินทาง

-คาดว่าจะได้ตามเป้าหมาย ของทีม กพว. ที่ติดตาม

- เข้าวัดไม่มืด

3. มีอะไรเป็นไปตามความคาดหวังนั้นหรือไม่เป็นไปตามความคาดหวังนั้น เพราะอะไร

- ของที่ต้องย้ำหรือยกถือว่า ได้แจ้งและได้รับการเตรียมการเรียบร้อย แต่เครื่องแก้วไม่เป็นไปตามคาดหวัง ต้องสารภาพว่า "ผิดหวังมาก ที่เห็นสภาพการแพ็ค" เพราะชิ้นส่วนเล็กราคาแพง ถูกวางเรียงแบบไม่มีเครื่องกั้นและซ้อนหลายชั้น บนเครื่องแก้วอีกหลายๆชิ้นที่ไม่ได้ห่อหุ้ม

-หนังสือได้รับความร่วมมืออย่างดี จากผู้จัด รองผู้อำนวยการ และงานธุรการ เป็นไปตามคาดหมายแม้จะล่าช้า

-โครงการ /รายงาน DOC. เสมือนข้อมูลผู้รับผิดชอบโครงการและทีมติดตามการรายงานระดับศูนย์ รับมาไม่ตรงกัน เลยส่งเท่าที่เคยรายงานเจ้าภาพใหญ่แล้วที่เหลือค่อยมาจับลงฟอร์ม

ยิ่งพอมาตามอ่านในไลท์กลุ่ม พบว่า ไม่ได้มีกรณีของหนูกรณีเดียว มีหลายแห่งที่ประสบปัญหาทำนองเดียวกัน

- ไม่เป็นไปตามคาดหวังเลยค่ะ ถึงวัดดึกมาก ระหว่างทางใจบีบคั้น เพราะสิ่งที่ต้องทำและภารกิจแทรกที่จัดการไม่เรียบร้อยมาทำให้ออกเดินทางล่าช้า

4. ได้เรียนรู้อะไร

- กับการแพ็คเครื่องแก้ว ลองถอยออกมาแล้วมองย้อน มันอยู่นอกแผน พอต้องมาเร่งบนการไม่เตรียมการ ไม่คุยแต่ใช้การสั่ง ผู้ที่ขาดความเข้าใจ มีความเสี่ยงต่อความเสียหายสูงมาก

-ได้เรียนรู้กับตนเองว่า ถ้าไม่เกาะติดจะหลุดเรื่องจำเป็น เพราะสิ่งที่ต้องทำเรียงคิวรอ การประสานงานสำคัญมาก แต่ก็เหมือนโดนคอมพิวเตอร์งอแง จะเข้าใช้งานไม่ไดัเฉยเลยตั้งสองสามเครื่อง โทสะพุ่งขึ้น ทั้งที่ คอมพิวเตอร์ก็คือคอมพิวเตอร์ ปัญหาคือ ใจหนูบีบคั้นตนเองว่า ได้เวลาเดินทาง

-ถ้าค้นหาไปจนถึงต้นเรื่องก็จะพอได้ข้อมูลเพิ่มว่า ปัญหาที่เราพบไม่ได้เกิดเพียงแห่งเดียว

- เรื่องเข้าวัดยังไม่ผ่าน มีเรื่องมาทดสอบและให้ได้ฝึกทางปัญญา มากมาย และก็ยังไม่ผ่าน

5. จากบทเรียนที่ได้เรียนรู้นี้จะทำอย่างไรเพื่อป้องกันความผิดพลาดไม่ให้เกิดขึ้นอีกหรือที่ดีแล้วจะได้พัฒนาต่อไป

-ดำเนินการอย่างไร จะมาเริ่มต้นใหม่ ไม่ใช่ทางที่เลือก ตัดสิน ใจ เอาพลาสติกกันกระแทกลงซับให้ได้มากที่สุดลดภาวะกระแทก และย้ำกับทีมยกร่วมกับการเขียนย้ำ ให้ระวังพิเศษ ของแพงแตกง่าย

ครั้งถัดไป ต้องเตรียมพร้อมมากกว่านี้ หรือไม่ก็สื่อสารกันภายในให้ชัดกว่านี้ ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากระหว่างที่แม่บ้านแพ็ค เราไม่อยู่ด้วย เลยลองสอบถามกัน ทุกคนส่ายหน้าเละพูดเป็นเสียงเดียวกัน

บทเรียนนี้ ย้ำกับตนเองว่า ราคาน่าจะไม่ถูกแน่ๆ แต่ก็ อด ขุ่นมัวไม่ได้ค่ะ

- ครั้งหน้าทำเรื่องรอต้นเรื่องเลยท่าทางจะดี ไม่เสียเวลามาทำเร่งๆ

- ขอความชัดเจน จูนกันให้ตรง เพื่อครั้งหน้าจะไม่มีปัญหา

-ทำต่อไป งานแทรกครั้งหน้าอาจจะต้องเรียนรู้ที่จะขอความช่วยเหลือหากจำเป็น

พอเข้าวัดมืดก็หมดโอกาสไปรับเด็กๆ

ศีล

1. ไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียน

ข้อนี้ยังเบียดเบียนเพื่อนร่วมงานด้วยวาจา

2. ไม่ลักทรัพย์ไม่หยิบเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้

วันนี้เหมือนหยิบจับอะไร ดูจะตามใจ แบบไม่ค่อยระวังค่ะ

3. ประพฤติพรหมจรรย์

ราคะ ออกมาเยอะมาก พอความต้องการไม่ได้รับการตอบสนอง เกิดเป็นความโกรธ เขียนมาถึงตรงนี้คิดถึงคำสอนครู แม้ระหว่างทางจะย้ำกับตนเอง อโกสิกรรมและแผ่เมตตา แต่ใจเผลอคิดขึ้นมาก็ร้อนรุ่มคะ

4. ไม่โกหก ไม่พูดส่อเสียด

วันนี้วาจาด่างพร้อยเยอะค่ะ พอไม่ได้ดั่งใจ ส่อเสียดออกมา ถ้าพูดแบบบ้านๆก็ดูก้าวร้าวค่ะ

5. ไม่ดื่มเหล้า ไม่ขาดสติ

วันนี้เผลอสติ เห็นความโกรธปะทุเป็นระยะ ระหว่างการเดินทาง ทุกข์เพราะตนเองเลยค่ะ ระลึกถึงพระพี่ชาย ติดต่อท่านไม่ได้ แต่ท่านก็เมตตาบอกก่อนหน้านี้ว่า ถึงเวลาที่ต้องลองเผชิญเอง ด้วยกำลังของตนเอง

6. ไม่ทานอาหารหลังเที่ยง

วันนี้ ไม่ได้ทานเพล เพราะงานต่อเนื่อง บ่ายมาหิวค่ะ

7. ไม่ร้องเพลง ดูละคร ไม่ใช้เครื่องประทินผิว

เหมือนช่วงเช้าเดินหน้าเต็มที่ไม่มีห่วง แต่มามองย้อนกับหมวกที่สวมมันยังหันแบบนั้นแบบนี้เพื่อให้ดูดี

8. ไม่นั่งนอนบนที่นอนสูง ยัดนุนหรือสำลี

ใจยังคิดถึงที่นั่งนุ่มๆสะบายสบายๆค่ะ

ภาพรวมของวันเหมือนถูกวิบากไล่ต้อน อยู่ดีๆ ก็เผลอให้ความโกรธแอบบมาปะทุเบียดเบียนตนเอง ใจระลึกถึงครูแล้วก็พยายามทำตามที่ท่านเมตตาสอน อโหสิกรรมและแผ่เมตตา ได้ผลใจคลาย แต่พอเผลอก็มาอีกวนอยู่อย่างนี้ ย้ำกับตนเองอีก ถ้าไม่อยากหลุด ไม่อยากเป็นอย่างเคสตัวอย่างต้องฝึกตามที่ครูบาอาจารย์ชี้ ไม่ต้องห่วงเลิศเลอ หรือดูดี ฝึกฝนใจที่มีตามทาง


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ชีวิต



ความเห็น (0)