"ความนับถือตนเอง" ... ฉันคิดถึงเธอ

เมื่อฉันย้อนมองกลับไป
ฉันรู้สึกถึง...
ฉันใช้ชีวิตผ่านกาลเวลามานานแสนนาน
ฉันผ่านอะไรมาก็มาก
ทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไ่ม่ดี

เมื่อฉันยังเล็ก
พ่อแม่ฉันไม่ได้มีต้นทุนในชีวิตสูง
พยายามเลี้ยงดูและประคับประคองชีวิตฉัน
ในไปทางที่ถูกต้องที่สุด
ตามเท่าที่กำลังความคิดของท่านจะมี

สติปัญญาความสามารถของฉันแค่ระดับปานกลางไปจนถึงต่ำ
ตั้งใจเรียนแล้วแต่ก็ยังคงเรียนไม่เก่งเมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่น
ฉันได้เรียนโรงเรียนอนุบาลในต่างจังหวัดทางภาคอีสาน
ฉันได้เรียนโรงเรียนประถม มัธยมในเมืองหลวง
นั่นเป็นเส้นทางที่พ่อกับแม่สร้างไว้ให้

การเรียนจบมัธยมที่ร่อแร่ของฉัน
ทำให้ฉันเริ่มคิดถึงเส้นทางชีวิตของตัวเองว่า
เราจะเดินไปทางไหนได้บ้าง
ที่ชีวิตพอจะมีสิทธิ์เลือกได้

แน่นอน ฉันโชคดี ชีวิตนี้เป็นของฉัน
ฉันเลือกที่จะออกจากเมืองหลวง
เพื่อไปใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัด
เพื่อเรียนหนังสือ

ฉันเลือกเส้นทางนี้เอง
และมันก็สำเร็จตามที่ตั้งใจ
ถึงแม้จะต้องใช้ความเพียรพยายาม
มากกว่าเพื่อนคนอื่นหลายเท่าก็ตาม

แต่มันก็เป็นความภูมิใจลึก ๆ ว่า
ฉันเรียนจบระดับปริญญากับเขาได้

เรื่องการทำงานฉันก็อยากเป็นแค่
นักวิชาการตัวเล็ก ๆ ที่เดินอยู่ในมหาวิทยาลัย
ไม่ได้คิดจะเป็นครูตามโรงเรียนเหมือนเพื่อน ๆ
ไม่ได้คิดจะเป็นเจ้าของธุรกิจส่วนตัวเหมือนเด็กในสมัยนี้
เพราะในครอบครัวไม่มีใครประกอบธุรกิจกันสักคน
ทำให้มองเส้นทางนี้ไม่ค่อยเห็นชัดเท่าไหร่

ฉันอยากเป็น "นักเดินทาง"
คือ แบกเป้ สะพายกล้อง
เดินทางไปหาธรรมชาติที่ไม่เคยเห็น
เข้าไปอยู่ในบรรยากาศแบบนั้น
เพื่อซึมซับคุณค่าสิ่งเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด
แต่ฉันก็ยังทำได้ไม่เต็มที่

นั่นมันก็แค่ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
ที่ยังติดอยู่ในใจ เมื่อมีโอกาสจะทำให้ได้

เส้นทางชีวิตของฉันผ่านความเจ็บปวดมากมาย
หนทางชีวิตไม่เคยโรยด้วยดอกกุหลาบ
ฉันใช้ชีวิตแบบก้าวไปทีละขั้นอย่างช้า ๆ
ช้ามากถ้าเทียบกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน
ฉันไม่เคยคิดจะใช้ชีวิตอย่างเร่งรีบ
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เห็นความสำคัญของชีวิต
ว่า "ชีวิตนี้สั้นนัก"

แต่ฉันพยายามเดินไปทุกฝีก้าวด้วยความระมัดระวัง
แน่นอนว่า หากโค้ชที่สอนความสำเร็จมาเห็น
ฉันคงถูกต่อว่าเป็นการใหญ่แน่
ว่าฉันช้าไป ไม่กระตือรือร้น

ฉันใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ประหยัด มัธยัตถ์ที่สุด
เท่าที่ฉันจะทำได้ตามต้นทุนที่ฉันมี
พร้อมกับศึกษาหาวิธีการใหม่ ๆ
เพื่อบริหารจัดการตัวเองให้มั่นคงที่สุด

ชีวิตของคนเรามีทั้งความสุข ความทุกข์คละเคล้ากันไป
แน่นอนว่า ฉันเป็นมนุษย์โลกธรรมดาที่รังเกียจความทุกข์
ชอบความสุข ฉันชอบใช้คำว่า "สุขนิยม"
แต่ไม่มีใครมีแต่ความสุขอย่างเดียวเป็นแน่แท้
เพียงแต่ทำให้ตัวเองสามารถอยู่กับความทุกข์ได้อย่างมีความสุขต่างหาก

ชีวิตนี้ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่ได้ทำ
บางครั้งฉันก็ชอบไปติดบ่วงในหลาย ๆ เรื่อง
กว่าจะฉันจะแกบ่วงเหล่านั้นออกมาได้
บางเรื่องฉันใช้เวลาหลายปี

การทำให้ทุกอย่างที่ฉันเจ็บปวดกลายเป็นความทรงจำ
บางทีมันก็ช่างเนิ่นนาน แสนนาน ไม่รู้จบ

หากยังอยู่ระหว่างทางนั้น ฉันแทบตายอยู่กลางทาง
แต่เมื่อใดฉันผ่านมันมาได้ ฉันคิดว่า ฉันแกร่งขึ้น



ฉันอยากใช้ชีวิตของตัวเองให้มีคุณค่าและความหมายมากที่สุด
ใครที่อยู่รอบข้างของฉัน จะรับรู้เรื่่องนี้ได้ดี
มีทั้งเข้าใจ ไม่เข้าใจ และพยายามจะเข้าใจ

เวลาเดินทางตรงนี้
บางสิ่งบางอย่างของฉัน
เหมือนตกหล่นอยู่ระหว่างทาง
ฉันคิดว่า ฉันเคยมีมัน
แต่ตอนนี้มันหายไปไหนก็ไม่รู้

ฉันอยากเดินย้อนกลับไป
แล้วเก็บมันมาใส่กระเป๋าเดินทางอีกครั้ง

"ความนับถือตนเอง" ฉันหาย

กว่าพ่อแม่จะสร้างฉันมาขนาดนี้
กว่าครูบาอาจารย์จะสั่งสอนฉันมาขนาดนี้
กว่าตัวฉันจะสร้างตัวเองด้วยเส้นทางดีงามมาขนาดนี้
ฉันใช้เวลาลองผิดลองถูกอยู่หลายปี
เพียงแต่ว่า ฉันรู้เท่าทันในหลายเรื่อง
ทำให้ไม่ตกเป็นทาสกระแสบางอย่างที่สังคมมอบให้

"ความนับถือตนเอง"

ฉันคิดถึงเธอ

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกความคิดดี..ความคิดชั่ว



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ ถาวร ;)...

เขียนเมื่อ 

โอโหชอบใจมากที่ไม่ตกเป็นทาสกระแส

มีความนับถือตนเอง

ระวังตกเป็นทาสรักเธอนะครับ 555

เพิ่งเจอคุณแผ่นดินมาครับ

เอารูปมาให้อาจารย์อิจฉาเล่น 555

เขียนเมื่อ 

นั่นสิครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...
ทาสนี้ยากถอนจริง ๆ 555

เขียนเมื่อ 

เก็บความนับถือตนเองไว้กับตัว

แต่เผื่อแผ่ความรัก เมตตา กรุณา .... ได้มากมาย มิรู้จบสิ้น นะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณหมอ ธิ ;)...

เขียนเมื่อ 

นับถือแต่อย่า..ถือ..ตน..อิอิ

เขียนเมื่อ 

ยินดีครับ คุณ ยายธี 555

อังคณา
IP: xxx.158.166.144
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณโอกาสที่มีค่ะ เป็นกำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ อังคณา ;)...

อุนนุน
IP: xxx.68.106.68
เขียนเมื่อ 

"มีทั้งเข้าใจ ไม่เข้าใจ และพยายามเข้าใจ"

ทุกๆบันทึกมีความหมาย ได้ความรู้ แง่คิดมากมาย

ขอบคุณในทุกๆครั้งที่เข้ามาอ่านค่ะ


เขียนเมื่อ 

รีบหาให้พบ

ผมพบแล้ว

แต่ไม่ได้ถือตน ไปช้าๆ แต่มั่นคงตามแนวทางของเราเอง

สู้ๆครับ

ไปช่วยชาวบ้าน เกือบเป็นผู้ประสบภัยเอง 555