เช้าวันนี้.....กลิ่นขี้หมู..ที่โชยมาแตะจมูกอย่างใกล้ชิด แนบแน่น..อย่างเคยๆ..กลิ่นนี้.มันฝังแน่นอยู่ความทรงจำ....นานปี...

เรื่องของคนเมืองที่ต้องทนให้ได้..ในทุกๆสภาพ..สภาวะ..กลิ่น..ที่อลวลล่องลอยอยู่ในอากาศ...

กลิ่นขี้หมู..จะมีวิจัยรึเปล่าไม่ปรากฏ..ว่าจะมีผลต่อระบบประสาทอย่างไรของร่างกายมนุษย์..โดยเฉพาะ..สมอง...ที่ปรากฏอยู่ห่าง..จาก.. ปลายตีนเพียงช่วงแขน...

"หมู"ในภาพนี้..อาจจะมีจิตวิญญาณ..มันมีสีชมพู..หวานแหวว...คนที่ไปรับมาเย็บตกแต่งให้หมูเหล่านี้อยู่ในสภาพ หลอกตาหลอกใจ..ให้..ละทิ้ง..ความจริงในชีวิต...และอาจจะถูกแต่งกลิ่น..ให้..อบอวลชวนละเมอ..จากดอกไม้ในท้องทุ่งแห่งประเทศฝรั่งเศส..ที่ชื่อ ลาเวนเดอร์.ที่ถูกนำ.มาผลิตเป็นน้ำหอม..ลง.ขวด..ในประเทศ..เยอรมัน..เมือง โคโลนจ์..จนมีชื่อเสียงโด่งดัง..ไปทั่วโลก...ก็ได้..ใครจะรู้....

ระหว่าง กลิ่นขี้หมู..และกลิ่นดอกลาเวนเดอร์....ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้...