รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ตาลีตาเหลือกเข้าห้องน้ำ ฉวยคว้ากล้องถ่ายภาพ กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงบันได สตาร์ทมอเตอร์ไซด์ได้ก็บิดคันเร่ง พาตัวเองพุ่งทะยานไปยังหน้าหมู่บ้าน ซึ่งเป็นเป้าหมาย สำคัญกว่าเมื่อวานที่พลาดเสียอีก เพราะเช้านี้จะได้แสงแรกแห่งปี 2559

ดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นเครื่องหมายการเริ่มต้น ท้องฟ้าที่ปราศจากเมฆหมอก ทำให้สีสันยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า แต่แสงยามเช้าเช่นนี้ให้ความรู้สึกนุ่มละมุน ความร้อนแรงค่อยเพิ่มขึ้นจนต้องหยีตาหลบ ก็เมื่อสายมากแล้ว

ตั้งใจจะถ่ายแสงอาทิตย์ยามเช้า ตั้งแต่วานก่อนหรือเริ่มปิดส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ถึงเวลาจริงๆก็เช่นเคย แพ้ความสบาย แพ้ใจอยู่เรื่อยเป็นวิสัย วินัยที่ไม่ค่อยดีของตัวเองเป็นจุดอ่อน โรคภัยไข้เจ็บจึงเริ่มย่างกรายเข้ามาถามหา ไม่ว่าจะเป็นไขมันในเส้นเลือดหรือเบาหวาน(ฮา)


เมื่อคืนก่อนเข้านอน ลูกๆไปเค้าท์ดาวน์กันตามปกติ วัฒนธรรมใหม่ที่ตัวเองไม่คุ้นเคยสักที อีกไม่นานคงเป็นประเพณี หรือเป็นไปแล้ว(ฮา) ไปรวมกลุ่ม ณ สถานที่นัดพบ คนยิ่งมากยิ่งยิ่งใหญ่ นับถอยหลัง เข้าสู่ปีใหม่ วันใหม่ เฉลิมฉลอง เสียงหัวเราะ เฮฮา โห่ร้อง เสียงพูดคุย เสียงแห่งความสุขก้องกังวาน แข่งกับความเกรี้ยวกราดของเสียงพลุ ซึ่งประทุขึ้นเป็นระยะๆ อย่างไม่ขาดสาย

บ้านเราขึ้นชื่อในความยืดหยุ่นที่จะปรับตัวหรือรับเอาค่านิยม วัฒนธรรม หรือประเพณีต่างๆเข้ามา คริสต์มาส วาเลนไทน์ ตรุษจีน...ฯลฯ หลายเรื่องเราตามเขา เพราะถูกอกถูกใจเรา ขณะบางเรื่องเราเป็นตัวของตัวเองมาก(ฮา) อาจเพราะยากที่จะปฏิบัติ ด้วยความที่ต้องอาศัยวินัย ความรับผิดชอบ หรือความอดทนพยายามเป็นอย่างสูง

เมื่อเด็กๆ เสียงแห่งความยินดีปรีดา เมื่อเข้าสู่ปีใหม่ จะมีก็แต่เสียงปืน เสียงประทัด ที่บ้านใครบ้านมันเท่านั้น คุ้นเคยที่สุดก็เป็นรุ่งเช้า ทุกคนในตลาดจะมาออกันอยู่ที่ริมถนนหน้าบ้าน ตั้งโต๊ะ เตรียมอาหาร กับข้าวกับปลา ขนมนมเนย ผลหมากรากไม้ ข้าวสวย ข้าวสาร ฯลฯ ทำบุญตักบาตรร่วมกัน พระคุณเจ้าทุกรูปจากทุกวัดจำนวนมากมายกว่าการบิณฑบาตในเช้าวันปกติ จะมาชุมนุม เดินเรียงกันเป็นแถวยาวเหยียด

ทุกคนเปี่ยมสุข ยิ้มแย้ม พูดจาปราศรัย ทักทายกันและกัน เด็กๆ ลูกๆ หลานๆ วิ่งเล่นสนุกสนาน ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว อึกทึก ร่าเริง ทั้งๆที่บางคนยังอยู่ในชุดนอน(ฮา) หวนถึงเรื่องราวเก่าๆของตัวเองเมื่อครั้งเป็นเด็ก เทียบกับชีวิตความเป็นอยู่หรือกิจกรรมต่างๆของลูกๆในวันนี้ จนผลอยหลับไป

รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ตาลีตาเหลือกเข้าห้องน้ำ ฉวยคว้ากล้องถ่ายภาพ กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงบันได สตาร์ทมอเตอร์ไซด์ได้ก็บิดคันเร่ง พาตัวเองพุ่งทะยานไปยังหน้าหมู่บ้าน ซึ่งเป็นเป้าหมาย สำคัญกว่าเมื่อวานที่พลาดเสียอีก เพราะเช้านี้จะได้แสงแรกแห่งปี 2559

หน้าหมู่บ้านมีซุ้มนั่งเล่น น่าจะเป็นของเจ้าหน้าที่การไฟฟ้า ซึ่งทำงานเกี่ยวกับการติดตั้งเสาและสายไฟ เพื่อขยายเขตบริการ เพราะมีกองเสาไฟและอุปกรณ์จัดวางให้เราพอสังเกตเห็นได้ ด้านหลังเป็นนาข้าวกว้างไกลที่คุ้นเคย ทิศทางดวงอาทิตย์ขึ้นแถวนี้พอดี จึงเคยนึกวางแผนไว้ ว่างๆจะมาถ่ายทิวทัศน์ที่นี่ โดยใช้ข้าวของซึ่งวางระเกะระกะนี้เป็นวัตถุ

เลนส์ที่ใช้เป็นเลนส์ 70-300 มิลลิเมตร มุมมองที่ได้จึงแคบ ขาดเสน่ห์ไปเยอะเหมือนกัน สำหรับการถ่ายภาพทิวทัศน์ แต่กลับดีคือ ได้รายละเอียดของต้นไม้ ใบหญ้า หรือพืชพรรณที่สดชื่นจากน้ำค้างบริเวณนั้นเป็นสิ่งทดแทน ลักษณะ ทรวดทรง ความงามของมัน ที่เราเคยละเลย ปรากฏให้เห็น

อาทิตย์ยามเช้าเสมือนการเริ่มต้น ท้องฟ้าวันขึ้นปีใหม่ที่ปราศจากเมฆหมอกนั้น ทำให้สีสันแสงยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า

ขอให้ทุกท่านมีความสุขยิ่งๆขึ้น ตลอดปี 2559 และตลอดไป