​ศิลปหัตถกรรมนักเรียน(ภาคเหนือ) ณ บ้านกร่างฯ

ฝันเลยครับ! ฝันอยากให้การเรียนในชั้นเรียนปกติ หรือการศึกษาบ้านเราเป็นเช่นนี้ด้วย นักเรียนมุ่งมั่น อดทน พยายามอย่างหนักที่จะรู้ ทีมสนับสนุนทั้งหลาย ตั้งแต่ระดับนโยบาย โรงเรียน ฝ่ายบริหาร รวมทั้งครู ทำงานกันอย่างเป็นระบบ แหลมคมในความคิด เข้มแข็ง กระฉับกระเฉง จนผู้เรียนประสบความสำเร็จ รู้จริง แก้ปัญหาด้วยตัวเองได้จริง เห็นคุณค่าในความสำเร็จของตน ซึ่งมิได้มาโดยง่ายเลย

การแข่งขันศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ถูกจัดขึ้นทุกปี จนคล้ายเป็นประเพณีไปแล้ว โดยเริ่มจากกลุ่มโรงเรียนแข่งขันกัน คัดเลือกตัวแทนมาแข่งในระดับจังหวัด คัดเลือกผู้ชนะระดับจังหวัดมาแข่งในระดับภาค แล้วก็คัดเลือกผู้ชนะระดับภาคไปแข่งกันในระดับชาติหรือระดับประเทศ ซึ่งเป็นที่สุดของการแข่งขัน

แต่ปีนี้แปลกกว่าปีก่อนๆ เนื่องมาจากนโยบายรัฐบาลต้องการให้การแข่งขันสิ้นสุดแค่ที่ระดับภาค จากนั้นผู้ชนะในแต่ละภาคมาโชว์ผลงานด้วยกันที่เมืองทองธานี ซึ่งแต่เดิมก็คือเวทีการแข่งขันสุดท้ายหรือการแข่งขันในระดับชาตินั่นเอง

สำหรับระดับชาติ หลายโรงเรียนจะระดมครูและนักเรียน ไปเยี่ยมชมให้กำลังใจผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ซึ่งอาจมีทีมโรงเรียนตนเองที่ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมแข่งขันด้วย แต่อีกหลายโรง โดยเฉพาะครูอาจเพียงมาศึกษาหาความรู้ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในวิชาชีพ หรืออาจศึกษาแนวทางของผู้ชนะทั้งหลาย เพื่อไปเตรียมตัวให้กับลูกศิษย์ของตนเองในปีต่อๆไป

การแข่งขันทุกระดับมีหลากหลายประเภท แต่ส่วนใหญ่จะเป็นทักษะที่นักเรียนต้องเรียนรู้และฝึกตามหลักสูตรฯในกลุ่มสาระการงานอาชีพ คอมพิวเตอร์ และศิลปะ ดนตรี ซึ่งคงเป็นที่มาของชื่องานตั้งแต่แรกว่า “ศิลปหัตถกรรม”

ส่วนตัวในบทบาทหน้าที่ครูวิทยาศาสตร์ ไม่ใครยินดียินร้ายกับการแข่งขันนี้อะไรนัก เพราะความที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง แต่จะว่าไป เมื่อหลายปีมาแล้วเป็นระดับภาคเหนือที่จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นเจ้าภาพ ตัวเองร่วมคณะของโรงเรียนไปด้วย ในฐานะที่ปรึกษา(พิเศษ)โครงงานเกษตรฯ “เร่งการออกรากด้วยสารชีวภาพ” ชื่อเรื่องประมาณนี้ แล้วครั้งนั้นโครงงานเราก็คว้ารางวัลชนะเลิศระดับภาคเป็นผลสำเร็จ เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องหรือมีส่วนร่วม

ปัจจุบันโรงเรียนบ้านกร่างวิทยาคมเรา มีชื่อเสียงในเรื่องงานใบตอง เพราะตั้งแต่ได้เข้าร่วมแข่งขันเป็นต้นมา ปรากฏว่าได้รับรางวัลสำคัญๆในทุกระดับมาโดยตลอด ตั้งแต่ระดับจังหวัดไปจนถึงระดับชาติเลย

ส่วนลึกแล้ว ตัวเองมีความรู้สึกว่า กิจกรรมการแข่งขันนี้มีความสิ้นเปลือง ใช้งบประมาณมาก ทั้งจากการจัดงานในทุกระดับของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) ไหนจะงบของแต่ละโรงเรียนเองอีก ในการจัดเตรียม ซ้อม ฝึกปรือ รวมทั้งเดินทางเข้าร่วม แม้จะเข้าใจดีว่าประโยชน์ที่เกิดกับเด็กๆมีไม่น้อย แต่อีกใจก็เถียง ก็เฉพาะกับนักเรียนไม่กี่คนเท่านั้นไม่ใช่หรือ?

ทำให้ระยะหลังมานี้ ทุกครั้งที่ถูกกะเกณฑ์ ให้ไปศึกษาดูงานการแข่งขันในระดับชาติที่เมืองทองธานี ความรู้สึกตัวเองก็แค่ไปตามที่เขาอยากให้ครูไป แรกๆแปลกใจกับวิธีคิดคล้ายกันของหลายผู้บริหาร ซึ่งมักกำหนด แต่ต่อมาๆ ก็พอเข้าใจ..

เกริ่นมายืดยาว เพื่อจะบอกว่า สำหรับปีการศึกษา 2558 นี้ จังหวัดพิษณุโลกได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันศิลปหัตถกรรมนี้ในส่วนของภาคเหนือ ที่สำคัญคือ โรงเรียนบ้านกร่างวิทยาคมเรา ได้รับความไว้วางใจจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39(พิษณุโลก-อุตรดิตถ์) มอบหมายให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในกลุ่มการงานอาชีพ ซึ่งประกอบด้วยกิจกรรมการแข่งขัน 9 ประเภท ได้แก่ ประดิษฐ์ของใช้จากวัสดุธรรมชาติในท้องถิ่น จักสานไม้ไผ่ ประดิษฐ์กระทงดอกไม้ธูปเทียนแพ ประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญ โครงงานอาชีพ การจัดสวนถาดแบบชื้น การจัดสวนแก้ว แปรรูปอาหาร และทำอาหาร น้ำพริก ผักสด เครื่องเคียง

วันที่ทำการแข่งขันเป็นช่วงวันที่ 15-18 ธันวาคม 2558 ที่ผ่านมา โดยวันที่ 15 เป็นการแข่งขันในระดับโรงเรียนประถมศึกษา วันที่ 16 ระดับมัธยมศึกษา(โรงเรียนขยายโอกาสฯ) วันที่ 17 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และวันที่ 18 เป็นระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

เนื่องจากโรงเรียนเรามีขนาดเล็ก การรับงานใหญ่หรือมีภารกิจร่วมกับโรงเรียนทั้ง 17 จังหวัดภาคเหนือครั้งนี้ หลายเรื่องจึงพบอุปสรรค แต่ก็สามารถแก้ไขจนลุล่วง ผ่านไปแล้วครับ กับทั้งเสียงชื่นชมและติติง ซึ่งเป็นความปกติธรรมดาของการทำงาน แต่ที่แน่ๆเรามีความตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมที่จะทำทุกอย่าง เพื่อให้ทุกท่านผู้มาเยือนมีความประทับใจ

การได้ทำงานจากการเป็นเจ้าภาพของโรงเรียนครั้งนี้ ทำให้บางมุมเกี่ยวกับกิจกรรมการแข่งขันของตัวเองเปลี่ยนแปลงไป พวกเราขมีขมันเตรียมการในทุกๆอย่างให้มีความพรั่งพร้อม ดอกไม้ กล้วยไม้ สวน อาคาร ถูกประดับตกแต่ง ไปทั่วทุกจุดในบริเวณโรงเรียน หลายคนเหนื่อยมาก ทั้งนักเรียน ครู บุคลากร รวมถึงฝ่ายบริหาร

บ่ายก่อนวันแข่ง ครูและนักเรียนผู้แข่งขันทยอยเข้ามาเตรียมตัวกันแล้ว บริเวณเต็นท์แข่งขันเต็มไปด้วยผู้คน อยู่กันจนมืดค่ำ บางคนพักค้างอ้างแรมกันที่โรงเรียนเราเลย ต่างคนต่างทำ ทุกคนดูมีภาระหน้าที่ แบ่งช่วยกันจัดเตรียมทุกสิ่งทุกอย่างอย่างเป็นระบบ บ่งบอกถึงประสบการณ์อันโชกโชน “ไม่ใช่แค่นักเรียนเก่งแล้ว โดยเฉพาะระดับชั้นประถม ต้องมีทีมงานที่เข้มแข็งด้วย จึงจะสามารถหอบชัยชนะกลับไปฝากทุกๆคนยังโรงเรียนของตัวเองได้” แอบนึกในใจครับ

ภาระรับผิดชอบที่โรงเรียนมอบหมายให้คือ ผู้ประสานงานการแข่งขันโครงงานอาชีพ ทำหน้าที่ประสานทุกเรื่องกับผู้เข้าร่วมการแข่งขันรวมทั้งกรรมการผู้ตัดสิน เป็นตัวแทนโรงเรียนดูแลช่วยเหลือ ตลอดจนอำนวยความสะดวก เพื่อให้การแข่งขันครั้งนี้ เป็นไปด้วยความเรียบร้อย ราบรื่น บริสุทธิ์ยุติธรรม ผู้เข้าร่วมการแข่งขันมีความพึงพอใจ

สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนมาก เป็นความพร้อมของนักเรียนทุกโรง ทุกคนฝึก เตรียม อย่างเข้มข้น จนวินาทีสุดท้ายจริงๆ ขยัน มุ่งมั่น อดทนอย่างที่เราไม่ค่อยได้เห็นบ่อยๆ โดยเฉพาะหลายปีหลังมานี้ “แม้พัฒนานักเรียนได้ไม่กี่คนก็ยังดี ถ้าทำให้พวกเขาเปลี่ยนแปลงได้ขนาดนี้” ต่อไปเป็นเรื่องที่ต้องติดตามกันแล้ว ว่าความคงทนในพฤติกรรมเหล่านี้จะมีมากน้อยเพียงใด แล้วในเรื่องอื่นๆ โดยเฉพาะความตั้งใจเอาใจใส่ต่อการเรียน จะดีขึ้นตามไปด้วยหรือไม่?

ความหนักหน่วงในการฝึกฝนของนักเรียน ประเมินได้จากน้ำตาแห่งความปิติ ดีใจ หรือผิดหวังเสียใจ พลันที่ได้ทราบผลการแข่งขัน "ไม่ยากลำบากมาก่อน คงไม่เห็นคุณค่าของรางวัลถึงเพียงนี้ หรือถ้าได้มาอย่างง่ายดาย จะซึ้งในคุณค่าหรือ?"

ฝันเลยครับ! ฝันอยากให้การเรียนในชั้นเรียนปกติ หรือการศึกษาบ้านเราเป็นเช่นนี้ด้วย นักเรียนมุ่งมั่น อดทน พยายามอย่างหนักที่จะรู้ ทีมสนับสนุนทั้งหลาย ตั้งแต่ระดับนโยบาย โรงเรียน ฝ่ายบริหาร รวมทั้งครู ทำงานกันอย่างเป็นระบบ แหลมคมในความคิด เข้มแข็ง กระฉับกระเฉง จนผู้เรียนประสบความสำเร็จ รู้จริง แก้ปัญหาด้วยตัวเองได้จริง เห็นคุณค่าในความสำเร็จของตน ซึ่งมิได้มาโดยง่ายเลย

อีกอย่างการที่ได้มีโอกาสเห็นความสามารถอย่างเอกอุของนักเรียนจากโรงเรียนต่างๆ ซึ่งเป็นตัวแทนของแต่ละจังหวัดในทุกกิจกรรมการแข่งขันแล้ว ช่วยยืนยันความเชื่อตัวเองอีกครั้งหนึ่งว่า การสอบโอเน็ตหรือวัดความรู้พื้นฐานต้องไม่วัดจากข้อสอบเพียงอย่างเดียว แต่ควรทำด้วยหลากหลายวิธีการ อาทิ สังเกต สัมภาษณ์ ศึกษารายกรณี ผลงาน ชิ้นงาน และ/หรือประเมินตามสภาพจริง ฯลฯ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูธนิตย์



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ชอบจังเลยค่ะ .... ดูน้อง ตั้งใจจังเลยนะคะ ...น่ารักมากๆ ค่ะ .....


ปีใหม่ ๒๕๕๙ ขอให้ท่านอาจารย์และครอบครัวมีสุขภาพดี นะคะ


-สวัสดีครับอาจารย์

-ตามมาชื่นชมผลงานนักเรียนครับ

-กิจกรรมดี ๆ เช่นนี้คงต้องได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

-เป็นกิจกรรมเสริมการสอน/เพิ่มการเรียนรู้นะครับ

-มีความสุขในปีใหม่นี้นะครับ

-ขอบคุณครับ

* มาเยี่ยมชมศิปกรรม วัฒนธรรมดีๆของเยาวชน..

* ขออวยพรให้น้องครูและครอบครัวมีความสุขตลอดปีใหม่ที่จะมาถึงนี้ค่ะ

  • ขอบคุณDr.Pleมากๆครับ
  • สวัสดีปีใหม่ '2559 ด้วยครับ
  • ขอบคุณกำลังใจที่ได้รับมาตลอดเลยครับ
  • ขอบคุณพี่ใหญ่ นงนาทมากๆครับ