"ซึ้งกาลเวลา"

Credit : www.girlsallaround.com

นั่งทบทวน หวนถึง ซึ้งอดีต

ที่ชีวิต จิตใจ ได้สะสม

กาลโลก คือรกราก หมักโคลนตม

ที่ทับถม อมอุ้มจิต คิดทัศนา


ก้อนกายกลาย ใหญ่โต โชว์กาลกก

วันเดือนปก แปรปรับ ขยับขา

กลายเป็นกาล ข้ามพ้น กลเวลา

เป็นวษา อายุ เพราะอยู่นาน


ชนเกิดใหม่ ได้เฮ เซย์แฮปปี้

เห็นกระพี้ จนปรีดา พาสุขสันต์

พ่อแม่แก่ ก่อนลูก จึงผูกพัน

กลายเป็นฐาน การยึดติด นิตยา


มรดก ที่พกพัน เป็นลานหลัก

ที่มีรัก สลักไว้ ในพงษา

เชื้อมีชีพ ชนชาติ ไม่ขาดคา

เหมือนหญ้าคา ฆ่าไม่ตาย เพราะไหลยาว


ชนอีกชาติ เห็นขาด ตัดให้สิ้น

ไม่มายิน อยู่อยาก ให้ยากเถา

มุมมองทัศน์ ชัดแจ้ง สำแดงเชาว์

ไม่มัวเขลา เศร้าทุกข์ ให้ลูกลืม


เมื่อผ่านกาล ผ่านกล จึงล้นลึก

มันตกผลึก นึกตรอง มองไม่ทึ่ม

เห็นห้องแท้ แพข้าม สายน้ำยืม

พบน้ำดื่ม ธรรมธาร ในกาลตน


เมื่อหวนหัน วันเดือน ที่เคลื่อนคล้อย

ตอนเด็กน้อย คอยกาล ให้ผ่านพ้น

สุขสนุก ทุกข์ไม่ซึ้ง ถึงกมล

ไม่รู้กล กาลเกิด ประเสริฐ-ดี


เมื่อได้รู้ อยู่กับโลก มีโศก-สุข

จึงรู้ทุกข์ รู้ธรรม กรรมวิถี

กินนอนเที่ยว เกี่ยวสนุก ทุกๆปี

ทั้งโชคดี โชคร้าย ในโลกธรรม


ทั้งรักโลภ โกรธเกลียด เฉียดวิกฤติ

รู้ผลพิษ โลกชน คนเหยียบหยาม

รู้ผลแข่ง แรงสู้ หมู่ชนทราม

รู้ผลธรรม นำวิถี ชีวีตรง


เห็นผลลัพล์ กับผลฝัน อันไร้เขต

เป็นตัวเหตุ ให้หา พาอุปสงค์

อยากไม่สุด หยุดไม่สิ้น บินทางตรง

จึงไหลหลง ในพงป่า ปัญญาตัน


สำรวจครบ ทบทวน หวนกาลก่อน

เป็นครูสอน ให้ถอนถอด ปลอดอาสัญ

บรรจบจรด กำหนดรู้ อยู่นิรันดร์

รู้จักวัน เดือนปี ย่อมมีคุณ


เพราะทุกคน มีผลปลาย ที่สายแก่

เหมือนมีแพ พาไป หายสาบสูญ

มรดก ที่พกพา ผลาบุญ

คือต้นทุน หนุนจิต มิตรวิญญาณเอย


--------------๑๓/๑๒/๕๘------------


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จับความคิด



ความเห็น (1)

"คือต้นทุน หนุนจิต มิตรวิญญาณ"

คอยเจือจานจุนเจือที่เหลือขาด

นิ่ง คิด ทบทวนชีวิตอย่าประมาท

บุญอย่าขาด ทำสักหาบ บาปเพียงสะพาย....