วัฒนธรรมการเรียนรู้ : เรื่องเสียงสะท้อนจากพระสงฆ์

  ติดต่อ

  ทุกวันนี้เด็กดื้อคือเด็กนักเรียนสมัยนี้สอนไม่ฟัง  

วันนี้วันดีอีกวันหนึ่งของผม...คือได้รับพระคุณเจ้าขึ้นรถมาที่สถาบัน ฯ ด้วย  ท่านมาเรียน ป. เอก สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา  ซึ่งผมมีเวลาช่วงหนึ่งที่ต้องเข้าห้องเรียนทำหน้าที่แนะนำรายวิชาเปิดใหม่สำหรับเทอมนี้ครับ...

พระคุณเจ้ารูปนี้เป็นสมภารวัดอยู่จังหวัดตรัง...เดินทางมาจำวัดที่หาดใหญ่และช่วงเช้า

ท่านออกบิณฑบาต...ญาติโยมตักบาตกันเยอะ...ท่านหอบหิ้วถุงข้าวแกงมาขึ้นรถเพื่อมาฉันภัตตาหารเช้าที่ระเบียงข้าง ๆห้องเรียน...

พอพระคุณเจ้าฉันเสร็จแล้วพวกเรานิสิต ป. เอก นั้นเองเป็นลูกศิษย์พระ  มาร่วมทานกันในช่วงพักเที่ยง ฮา ๆ เอิก ๆช่วงที่เรียนก็เรียนด้วยกันทั้งพระทั้งโยม...

ระยะทางที่มาด้วยกัน...ผมยิงคำถามไปที่พระคุณเจ้าหลายข้อ...คำถามหนึ่งที่น่าสนใจเช่น...พระคุณเจ้าครับ ทุกวันนี้ญาติโยมไปวัดปรึกษาพระเรื่องอะไร...ท่านตอบว่า...เรื่องเด็กดื้อ  คือเด็กนักเรียนสมัยนี้สอนไม่ฟัง

ช่วงอยู่มัธยมมีการต่อรองผู้ปกครองว่าถ้าไม่ซื้อรถมอเตอร์ไซค์ให้จะไม่ไปโรงเรียน...วันทั้งวันเอาแต่เล่น

พ่อแม่ก็ปวดหัว...ไม่รู้จะทำอย่างไร...พวกเขาเข้ามาวัดท่านก็ให้นั่งพักผ่อนให้ใจเย็น ๆแล้วก็สอบถามปัญหา...

ท่านว่า...ปัญหาครอบครัวสำคัญมาก...

ในครอบครัวหนึ่งจะมีหนึ่งคนที่สร้างปัญหา...เช่นสามีกินเหล้าเมาแล้ว ทำร้ายกัน...หรือ ภรรยาอยู่บ้านก็เล่นไพ่เล่นการพนัน...ปล่อยให้ลูก ๆเล่นเกมส์ทางคอม ฯ...

ทำให้จิตกระด้าง ชอบความรุนแรง...และก่อปัญหาตามมามากมาย...ช่วงนี้พระสงฆ์ทางปักษ์ใต้มีจำนวนลดน้อยลงมาก...

พระที่พอจะให้คำปรึกษาแก่ญาติโยมได้ก็มีน้อยมากครับ...นี้คือเสียงสะท้อนออกมาจะพระรูปหนึ่งที่น่าสนใจ...

คุณมีความคิดเห็นเป็นประการใดบ้างครับ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

หมายเลขบันทึก: 59807, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 16:21:52+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #พระสงฆ์...สมภารวัด...นิสิตปริญญาเอกสาขา...วัฒนธรรมศึกษา

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

ครอบครัวที่ยังไปปรึกษาพระในปัญหาต่างๆ .น่าสนใจค่ะ...เป็นมิติที่เห็นในหนังไทยแต่ไม่เคยเห็นของจริงค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ  คุณ จันทรรัตน์

เสียงจากพระพูดเอง...นะครับ...เป็นข้อมูลยืนยันได้ว่า...ยังมีคนมาปรึกษาพระอยู่...ฮา ๆ เอิก ๆ...

ผมว่าคนเวลามีทุกข์ใจไม่รู้จะไปหาใคร...ไปหาพระดีกว่า...ซึ่งเป็นพระที่เราเคารพนับถืออยู่ในศีลในธรรม...

สังคมอาจมีชนชั้น...เช่นชนชั้นกลางมีการศึกษา...

รู้เหตรู้ผล...ศึกษาอ่าน...รู้...แสวงหา...ทางแก้ทุกข์เองได้...ก็ไม่จำเป็นต้องปรึกษาพระแล้วครับ...

ขอบคุณครับที่ต่อยอดแนวคิดนี้...ทำให้ผมนึกอยากเขียนหลายเรื่องเลย...เช่น...เส้นทางของผู้ด้อยโอกาสทางการศึกษา...ชีวิตพระสงฆ์ในสังคมไทย...เป็นต้น

ขอบคุณครับ

จาก...umi