..

ลูกอาจเรียนไม่เก่ง ….แต่พ่อก็ไม่เคยเสียใจ

ลูกอาจสำอางค์บ้าง…แต่พ่อก็ไม่เคยบ่น

ลูกอาจเหลวไหลบ้าง… งอแงบ้าง…. แต่สุดท้ายลูกก็…..จำนนด้วยเหตุผลที่ลูกหาคำตอบได้ด้วยตัวเอง

พ่อคิดของพ่อเสมอว่า….ไม่มีใครหรอกนะ…. ที่เพรียบพร้อม สมบูรณ์แบบไปเสียทั้งหมด

บทเรียนของชีวิต… บางครั้งเราต้องแสวงหา… หลาย ๆ แบบ และค้นหามันเรื่อยไป

มันไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวหรอกนะ...ลูกนะ…

..


..

ลูกรู้มั้ย! ….นับจากนี้ต่อไป แม้นว่าพ่อจะอยู่ไกลจากลูก

พ่อจะห่วงลูกน้อยลง

เพราะพ่อรับรู้ว่า…ทหารได้สอนสิ่งมีค่าบางอย่าง

ที่พ่อเพียรสอนลูกมานาน….

..

..

พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ….หลาย ๆ เรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของลูก

และลูกได้ลงมือทำให้ ครอบครัวเห็น

…

และสิ่งนี้จะติดตัวลูกไป จนกระทั่งลูกเติบใหญ่เลยทีเดียว

พ่อเชื่อของพ่อเช่นนี้

..

..

การทำอะไรก็ตาม..หากมีภาพอยู่ในใจ ภาพนั้นจะฉายออกมาให้ลูกเห็นเสมอ