บรรยากาศของการพูดคุยจึงเป็นบรรยากาศที่ดีมากๆเลยครับ

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ผมได้ไปร่วมในเวทีเรียนรู้เรื่องการสร้างแผนพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจพอเพียงจังหวัดนครศรีธรรมราช กรณีคนคอนพบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์์ ณ ห้องประชุมอาคารเรียนรวม 7  มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ผม AAR ตัวผมเองว่าผมได้อะไรเกินความคาดหมายมากครับ อย่างแรกบล็อกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  อ.ไพบูลย์ วัฒนศิริรธรรม http://gotoknow.org/blog/paiboon ที่ผมสำเนาไปแจกผู้เข้าร่วมประชุม 150 ชุด เพื่อสร้างแรงจูงใจให้นักจัดการความรู้ในโครงการจัดการความรู้แก้จนเมืองนคร  ไม่พอแจก เพราะจำนวนผู้เข้าประชุมราว 300 คนเห็นจะได้ เช่นเดียวกับ บล็อกการจัดการความรู้เมืองนคร ของผู้ว่าฯวิชม ทองสงค์ http://gotoknow.org/blog/ceonakhon ที่สำเนาไป 150  ชุด ก็ไม่พอแจกเช่นเดียวกัน นอกจากจะเป็นการจูงใจให้มาบันทึกความรู้ในบล็อกว่าระดับ  CEO / CKO สูงสุดขององค์กร ก็ยังบันทึกความรู้ในบล็อกแล้ว ผมต้องการจะให้หลายคนได้เปิดโลกทัศน์ตัวเองเรื่องการจัดการความรู้ที่ว่า KM นี้ทำอย่างไรก็ไม่ผิดอีกทางหนึ่งด้วย เพราะเรื่องนี้คนที่มิจฉาทิฐิก็จะมิจฉาปฏิบัติได้ การทำอยู่ลำพังไม่หันมองดูใคร แล้วหลงยึดติดยึดมั่นถือมั่นว่าของตัวเองถูก ไม่หันมองใคร ไม่เรียนรู้จากผู้ใด ที่เปรียบเหมือนหนอนที่เห็นสิ่งใดๆอยู่แต่เพียงสิ่งนั้นอย่างเดียว แต่การเข้าสังคม gotoknow ก็เหมือนกับนกที่บิน หรือคนที่มองออกไปนอกหน้าต่าง ได้เห็นได้เรียนรู้ประสบการณ์ของคนอื่นบ้าง สังคม gotoknow จะช่วยตรงนี้ได้ ช่วยยกระดับความคิดการกระทำรอบใหม่ให้ดีขึ้น สูงขึ้น พัฒนาขึ้น  นี่ไม่นับถึงคุณประโยชน์อย่างอื่นที่ gotoknow จะช่วยเป็นเครื่องมือหรือเป็นตัวช่วยในการทำงานโครงการจัดการความรู้แก้จนเมืองนครซึ่งมีคุณประโยชน์อีกมากมาย การแจกสำเนาบันทึกบล็อกของบุคคลสำคัญระดับ CEO/CKO ครั้งนี้จะสร้างแรงจูงใจให้เหล่าคุณเอื้อ คุณอำนวย คุณกิจ ได้สักเท่าใดก็ยากที่จะคาดเดา สักหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ผมก็คิดว่าได้ผลเกินคาดแล้ว

สิ่งที่ผมประทับใจประการต่อมาคือบรรยากาศการพูดคุยครับ รู้สึกว่ามีความเป็นกันเองมากๆ  รัฐมนตรีก็ชอบที่จะให้เรียกท่านว่าพี่ไพบูลย์บ้าง อาจารย์ไพบูลย์บ้าง ไม่ใคร่ชอบที่ใครจะเรียกว่า ฯพณฯ ลักษณะของการเข้าร่วมเวทีครั้งนี้ของท่าน ท่านจะเป็นฝ่ายผู้รับฟังเสียมากกว่าอย่างที่ผมคาดหมายไว้จริงๆ ท่านทำหน้าที่คุณอำนวยแทนผู้ดำเนินการสนทนา (คุณภีม ภคเมธาวี จาก มวล.)  เสียเองในบางช่วง เช่น ตั้งคำถามกับที่ประชุมว่ามีตัวอย่างชุมชนที่ไหนดูแลผู้พิการ ผู้ที่ถูกทอดทิ้ง ผู้สูงอายุ ผู้ด้อยโอกาสอย่างไรบ้าง ซึ่งคิดว่าท่านคงจะได้ข้อมูลไปเยอะมาก เพราะเหล่าคุณกิจดาหน้ากันพูดหลายท่าน หลายกรณีมาก เช่น ผู้ใหญ่บ้านอาคม สุวรรณปากแพรก พูดถึงกิจกรรมโรงสีชุมชน บริการสีข้าวฟรี ให้เป็ดแม่พันธุ์ไปเลี้ยงหมุนเวียนแต่ละครัวเรือน สมาชิก อบต.ตำบลบางจาก คุณญาโณ (จดนาสกุลไม่ทัน) เล่าให้ฟังกรณีที่รับคนพิการที่พอทำงานได้้ หรือใช้แรงงานได้เข้าเป็นคนงานในบริษัทรับเหมาก่อสร้าง จ่ายค่าแจ้งให้แบบเป็นการช่วยเหลือไม่เอาเปรียบ อ.วิรัตน์ (จดนามสกุลไม่ทัน) กับผู้ใหญ่ศร (ชื่อเล่น) จาก หมู่ 7 ตำบลบางจากในฐานะกรรมการสถาบันการเงินชุมชนตำบลบางจากเล่าถึงการจัดสัวัสดิการภาคประชาชน 9 อย่างหลังจากที่ได้ไปดูงานของ ดร.ครูชบ ยอดแก้ว จังหวัดสงขลามา และอีกหลายท่านที่ได้เล่าประสบการณ์ดีๆให้ฟัง ในขณะที่ท่านตั้งคำถาม กระตุ้น  และรับฟังเรื่องเล่า ท่านก็ลงมือจดข้อมูลที่ได้รับในฐานะของคุณอำนวยอย่างตั้งใจด้วย เมื่อผู้เล่าเล่าหรือพูดแล้วไม่ชัดเจนตรงไหนท่านก็ตั้งคำถามเพื่อให้ชัดเจนในประเด็นต่างๆ้เพื่อความแน่ใจจนจบรายการในช่วงของท่าน

นอกจากนี้ก็ได้รับฟังจากท่านผู้ว่าวิชม ทองสงค์ ว่าท่านก็ฝึกตนเองในการฟังอย่างลึกซึ้งในระหว่างการประชุมด้วย ท่านยังได้ยกตัวอย่าง ว่า ดร.เอนก นาคะบุตร ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เป็นตัวอย่างของผู้ที่ฟังอย่างลึกซึ้งได้ดี ดูจาก mindmap ที่ ดร.เอนก นาคะบุตร สรุปและนำเสนอที่ประชุม ซึ่งเก็บสาระการพูดคุยแลกเปลี่ยนได้หมด .....บรรยากาศการพูดคุยจึงเป็นบรรยากาศที่ดีมากๆเลยครับ ทำให้ผมเข้าใจงานของกระทรวงการพัฒนาสังและความมั่นคงของมนุษย์มากขึ้น เห็นแนวทางการทำงานร่วมกันกับกระทรวงนี้ในการร่วมกันทำ KM แก้จนเมืองนคร

งานนี้ผมจึงได้อะไรมากกว่าที่คิดจริงๆครับ  และผมมีภาพมาฝากดด้วยครับ

    

                      คณะวิทยากรบนเวที                        ท่านผู้ว่าฯเข้าหาผู้เข้าร่วมประชุมมากขึ้น

      

             รัฐมนตรีฯก็ลงมาข้างล่าง           เลิกประชุมแล้วเหล่าคุณกิจแก้จนอยากเล่าอะไรให้ผู้ว่าฯฟังอีก