การเรียนรู้ด้วยตนเอง เป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต เรียนรู้ได้หลากหลายวิชาที่เราพอใจ


หลังจากเสร็จสิ้นการตัดสินการประกวดโครงงานอาชีพตอนเที่ยงเศษ ๆ

ของวันนี้แล้ว คุณมะเดื่อก็ขอโดยสารรถของน้องครูที่เป็นกรรมการ

ด้วยกันออกมาจากโรงเรียนบ้านคลองวาฬ (ที่ใช้เป็นสนามประกวดฯ)

มาลงที่หน้าที่ว่าการอำเภอเมือง ฯ ซึ่งกำลังมีงานจำหน่ายผลิตภัณฑ์

สินค้าชุมชน (โอทอป) และตั้งใจว่าจะเดินดูงานสักพักแล้วค่อย

นั่งรถตู้ที่คิวรถข้าง ๆ อำเภอกลับบ้าน



และที่สำคัญก็คือ หาโอกาสพูดคุยกับเจ้าของผลงาน

" ศิลปะแกะสลักมะพร้าวแห้ง" อย่างที่ตั้งใจไว้



นี่แหละ " คนเก่ง" " วสันต์ หอมสนิท" หรือ " น้อย"

ผู้เป็นเจ้าของผลงาน มะพร้าวแห้งแปลงร่าง ที่ประณิตสวยงาม

คุณมะเดื่อ ได้ขออนุญาตคุณน้อยให้นำภาพและผลงาน

มาเผยแพร่ในบันทึกนี้พร้อมกับการสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ

เป็นที่เรียบร้อยแล้วจ้ะ



คุณมะเดื่อถามคุณน้อยว่า ได้ไปเรียนงานนี้จากใครที่ไหนมาก่อน

หรือไม่ คุณน้อยตอบว่า ไม่ได้เรียน แต่ไปเห็นงานที่มีผู้ทำไว้ก่อน

บ้างแล้ว จึงนำมาลองฝึกหัดเอาเอง ประกอบกับใจรักจึงนำมา

พัฒนาและปรับปรุงผลงานเรื่อย ๆ



ผลงานอันงดงามด้วยความคิดสร้างสรรค์ดัดแปลงไปเรื่อย ๆ

สนนราคาหลักร้อย ซึ่่งดูแล้วเทียบไม่ได้กับความคิด ความ

ตั้งใจ และการทุ่มเทของคุณน้อยที่บรรจงสลักเสลาเกลากลึง

จนมะพร้าวแห้ง ๆ ผลหนึ่ง กลับกลายเป็นรูปสัตว์ที่สวยงามนี้

จากจุดเริ่มเพียงคัตเตอร์เพียงเล่มเดียว ก็คิดค้นเครื่องมือขึ้นใช้

สำหรับเขียนเป็นลวดลาย อีกทั้งสีสันที่สดใส และเป็นสีธรรมชาติ



คุณน้อยบอกว่า มีสถานศึกษาหลายแห่งมาติดต่อไปสอนเด็ก ๆ

แต่คุณน้อยก็ไม่ได้รับสอน เพราะชอบที่จะออกร้านขายต้นไม้

ขายงานฝีมือไปเรื่อย ๆ มากกว่า คุณมะเดื่อจึงบอกว่า..."อย่างไร

ก็แล้วแต่...งานฝีมือแบบนี้ต้องหาผู้สืบทอดไว้ด้วยนะ เพราะใน

วันข้างหน้าเมื่อเราไม่อยู่แล้ว...งานนี้มันก็จะหายไปกับเราด้วย...

แต่...คุณมะเดื่อ " ่ลืมแนะนำ" ให้คุณน้อยไป "จดลิขสิทธิ์" งานไว้

.. ไม่เป็นไร..พรุ่งนี้บ่าย ๆ จะแวะไปอีกครั้ง..คงไม่ลืมแนะนำ...



คุณน้อยฝากเบอร์โทร.ไว้ที่คุณมะเดื่อด้วย

หากมิตรรักแฟนเพลงท่านใดอยากจะพูดคุย

กับคุณน้อย ก็ติดต่อผ่านมาทางคุณมะเดื่อ

ได้เลยนะจ๊ะ



คุยกับคุณน้อยสักครู่ ดูท้องฟ้า เห็นเมฆมืดครึ้ม จึงเปลี่ยนใจโทร

หาพ่อบ้านให้ไปรับดีกว่า เพราะหากไปรถตู้ก็ต้องลงรถที่สี่แยกกุยบุรี

เจอฝนแน่ ๆ พ่อบ้านก็ตกลงไปรับ คุณมะเดื่อจึงใช้เวลาช่วงที่รอรถ

เดินชมสินค้าในงานไปเรื่อย ๆ ก็มีที่น่าสนใจอยู่หลายร้าน



พรุ่งนี้ คุณมะเดื่อต้องไปเป็นกรรมการตัดสินการประกวด ฯ

อีก ๕ รายการ เป็นการประกวดของเด็กพิเศษเรียนร่วม

เป็นครั้งแรกที่ได้รับหน้าที่นี้ในการตัดสินงานของเด็กพิเศษ

ร่วมกับครูจากศูนย์การศึกษาพิเศษ ฯ อีก ๒ ท่านจ้ะ

แล้วจะนำภาพมาให้ชมกันในโอกาสต่อไปนะจ๊ะ