การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร หัวหน้าโครงการคือ รศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน.

วันนี้วันที่ 29 กันยายน 2558 ผู้เขียนว่างจากการเป็นวิทยากร 1 วันเลยแวะไปดูการปลูกผักของนักเรียนโรงเรียนวัดทุ่งกระพังโหม ที่เคยเขียนไว้ในบันทึกนี้และบันทึกนี้ พลังของการเจริญเติบโตของผักโตไวมาก ตอนนี้เก็บกินได้แล้ว

เผลอหน่อยเดียวไม่ได้เข้าไปโรงเรียนเนื่องจากผู้เขียนไปเป็นวิทยากรอบรมครูภาษาอังกฤษที่ภาคใต้ตอนนี้ผักของนักเรียนโตแล้ว คุณครูเล่าว่าได้เก็บผักไปทำเป็นอาหารกลางวันให้นักเรียนด้วย ตอนเข้าไปดูแปลงนี้พบว่า มีผักบุ้งขึ้นแน่นเกินไปเลยให้คุณครูให้นักเรียนถอนออกบ้าง ใบเริ่มเหลือง เริ่มมีแมลงลง ถ้าไว้นานน่าจะแข็งกินไม่ได้

ผู้เขียนให้คุณครูแยกต้นผักกวางตุ้งไปปลูกในกระถางด้วย คุณครูแยกไปไม่มีดินติดรากเลยทำให้ผักที่แยกไปปลูกเฉาได้ ผู้เขียนบอกคุณครูว่าท่าจะไม่ให้เหี่ยวหรือเฉาเลย ต้องให้มีดินติดรากไปด้วย ผักที่แยกไปจะฟื้นตัวได้ไวมาก

การปลูกผักเหมือนการทำการทดลองวิทยาศาสตร์ต้องปฎิบัติจริง ต้องฝึกการสังเกต ลองถูกลองผิดบ่อยๆเข้ากับการเรียนรู้ในปัจจุบันที่เรียกว่า Learning by doing

ผู้เขียนเองชอบใจมะนาวของนักเรียนที่คุณครูและนักเรียนปลูกต้นกวางตุ้งไว้ที่โคนต้นด้วย เหมือนที่ผู้เขียนปลูกตอนเป็นครูอาสาที่โรงเรียนบ้านเขานางสางหัว กาญจนบุรี


ช่วงนี้ว่างได้พักผ่อนบ้าง มีความสุขดี ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...