ผมมี - ผมเป็น – ผมทำ…

ผมมี :

  • ผมมีเตี่ย (ถึงแม้ตายไปแล้วยังคงคิดถึง) มีแม่...ผู้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผม ผมมีพี่สาว พี่ชาย และน้องสาว ตอนเล็ก ๆ ยังไม่รู้ว่า รักกันเท่าไรนัก แต่วันนี้ รับรู้ว่า พวกเรารักกันมากกว่าเดิม
  • ผมมีภรรยา ผู้เป็นที่รัก และให้กำลังใจผมทุก ๆ เรื่อง
  • ผมมีลูกชาย ที่เป็นของขวัญล้ำค่า ผมรักลูกมาก ๆ
  • ผมมีพลัง ชอบช่วยเหลือคนอื่น และมีแรงบันดาลใจในการทำงานเสมอ ๆ

ผมเป็น :

  • ผมเป็นลูกที่น่ารักสำหรับแม่ เป็นเหมือนลูกแมวที่ชอบคลอเคลียแม่ แม้ความเป็นจริงผมต้องเป็นผู้ใหญ่หนักแน่นและจริงจัง ผมเป็นน้องที่น่ารักของพี่ ๆ และเป็นพี่ที่ดีของน้องสาวสองคน ผลงานที่น่าภูมิใจ สามารถส่งเขาสองคนจบปริญญาตรี
  • ผมมีสติในการครองคู่ จึงไม่คิดว่า จะนอกใจภรรยา (ไม่เคยบอกเลย) ผมมองเห็นปลายทางของการนอกใจว่า จะอะไรขึ้นรายล้อมตัวผมบ้าง มันคงผสมปนเประหว่างความรักกับสมองหรือเปล่านะ
  • ผมเป็นพ่อ ที่ไม่เคยคาดหวังหรืออยากให้ลูกเป็นอะไรเลย ผมสนับสนุนความฝันและความรักของลูกทุกอย่าง (ที่ผมไม่หวังเพราะตอนลูกเกิดมา เขาเกือบตายตอนคลอด เกือบพัฒนาการช้า และเกือบตาบอด หูหนวก และเป็นใบ้ ในขวบปีแรก ผมหอบหิ้วลูกไปพบแพทย์ ประจำ พวกเราผ่านความสุข ความทุกข์มาด้วยกัน )
  • ผมเป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุข (หมออนามัย) เป็นงานที่ทำให้ผมมีกินมีใช้ ถึงแม้งานจะมีมากมายให้ทำทุก ๆ วัน แม้แต่วันหยุด เครียดบ้าง แต่ผมคิดว่าผมรักงานตนเอง จึงทำให้ผมสนุกและมีความสุข

ผมทำ :

  • ผมมีโอกาสได้ดูแลตอนแม่เฉียดตายหลายครั้ง เข้าใจชีวิตของแม่ ทำให้ผมเข้าใจตนเอง และเข้าใจและยอมรับคนอื่น แม้เขาจะทำไม่ดีกับผม แม่เป็นคนใจบุญ ผมได้อะไรหลายอย่างจากเตี่ยและแม่ แม่เรียนจบปอสอง อ่านหนังสือออก แต่เขียนเกือบไม่ได้เลย แต่แม่ทำทุกวิถีทาง แม้จะเป็นหนี้สิน เพื่อให้ลูก ๆ ได้เรียนหนังสือ
  • ผมเป็นเพื่อน เป็นพี่ กับภรรยา ผมชอบดูแลและช่วยเหลือ
  • ผมเป็นเพื่อนกับลูก ผมอยากเล่าให้ลูก และให้ลูกเล่าให้ผมฟัง ทุก ๆ เรื่อง
  • งานของผม เหมือนได้ทำบุญทุกวัน ผมรู้สึกว่า ตนเองมีประโยชน์และคุณค่า

หมายเหตุ : วันนี้ผมมาประชุมที่กรุงเทพฯ เรื่อง เสริมสร้างจิตวิญญาณงานสาธารณสุข สู่ 100 ปี การสาธารณสุขไทย โดยผู้จัด คือ สำนักวิจัยสังคมและสุขภาพ ผมเข้าห้อง บรรยาย “ความตายในสังคมไทย การเปลี่ยนแปลงในรอบศตวรรษโดย ดร.นพ.สกล สิงหะ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ท่านได้เล่าอย่างประทับใจมาก ๆ ผมชอบทุกสิ่งที่ท่านเล่า...ผมชอบตอนความทรงจำเล็ก ๆ ที่มีความสุขก่อนตาย ด้วยการดึงศักยภาพความเป็นมนุษย์ของผู้ป่วยระยะสุดท้าย ด้วย Life Story : ฉันมี – ฉัน – ฉันทำ…ผมจึงลองใช้กับผมก่อน ก่อนจะลงสนามจริง...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (11)

เขียนเมื่อ 

It took me a long time to learn 'what you have learned : "I have, I am and I do". It is a much more peaceful world (inside) once we know what we have (enough for our need), what we are (living for) and what we do (in our work every day in our own little way)

;-)

เขียนเมื่อ 

ขอเป็นครูหน่อยนะคะ...คุณหมอน่ารัก สมบูรณ์แบบมากนะคะ...แต่ครูอยากจะบอกว่าคุณหมอมี...เป็น...ทำให้ทุกคนรอบๆข้างครบถ้วนแล้ว...แต่ยังไม่ได้มี...เป็น...ทำให้ตัวเองนะคะ...มีรางวัลกับตัวเองบ้าง...เป็นธรรมชาติคือการปลดปล่อย...ทำจิตใจ...ให้รู้สึกว่าสบายๆไม่กังวลที่จะต้องมี...เป็น...และทำให้ทุกคนนะคะ

เขียนเมื่อ 

การรู้จ้กตนเองอย่างที่คุณทิบดาบทำ จะทำให้มีสติและสัมปชัญญะมากขึ้นครับ

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้ครับ คุณหมอ

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วรู้สึกดีนะคะ

ขณะอ่านก็ได้ทบทวนตัวเองไปด้วยว่าเราได้ทำสิ่งดีๆ เพื่อคนอื่นมากน้อยแค่ไหน

พี่สนใจประเด็น "ความตาย" จากมิติและมุมมองของผู้ให้บริการสุขภาพอย่างมากค่ะ

ขอบคุณน้องค่ะที่เล่า

กำลังสงสัยว่าตั่งชื่อเรื่องแปลกๆ ที่แท้ก็ถูกมนต์สะกดจากอาจารย์สกลนี่เอง .. เคยถูกสะกดค่ะ ตอนนี้จึงมี 'แผนก่อนตาย' และกำลังดำเนินการอยู่ ฮา ..

เขียนเมื่อ 

ท่านปราโมทย์..กล่าวถึง..คำหนึ่ง..คือจิตตั้งมั่น....เจ้าค่ะ...

มีอยู่...รู้อยู่..ทำเป็น...รู้ประมาณ..ไม่ยึดติด..ก็พอ...นะเจ้าคะ...


เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะน้องทิมดาบ

คุณแม่ของน้องทิมดาบเรียน ป.๒ แต่ ความเป็นแม่เต็มเปี่ยม

เหมือนกับแม่ของพี่มะเดื่อ แม่ของพี่มะเดื่อ ...ไม่ได้เรียนหนังสือเลย

แต่...ความเป็นแม่...ไม่บกพร่องเลย ... เพราะเป็น...แม่...น่ะแหละ


งดงามครับ

ชอบความคิด และมุมมองของคนแบบคุณ

เขียนเมื่อ 

ตามมาเชียร์

ได้พบคุณหมอสกลด้วยนะครับ

เย้ๆ

รออ่านอีกครับ


เขียนเมื่อ 

เยี่ยมเลยค่ะ ... ขอบคุณสิ่งดีดีที่เล่าให้ฟังนะคะ