ก่อนยามรุ่งอรุณ
ฉันเห็นรุ้งดาว
วิบวับวามวาว
กระพริบพราวในดวงใจ.
         เธอ,- ผู้ผ่านชีวิตสามสิบหกฤดูฝนและหนาว
เดินทางจากอีสานประเทศมาสู่ที่พักแห่งดาว
จุดกระทงชีวิตให้ล่องลอยในคืนหนาวของหัวใจ
         ฉันนิ่ง ! และหวั่น ! กับมีคำถามมากมาย
         ในขณะที่เธอช่างเริงร่าและฉันหลง ! 
         ชีวิต!  
ในหัวใจที่ต่างกัน ในวิถีที่ต่างกัน เราย่อมมีวิถีและวิธีคิดที่ต่างกัน
แม้มีความปรารถนาแห่งความเป็นมนุษย์เหมือนกัน
ระบบคิดและระบบวิถีชีวิตเพรียกร้องและอยากพรากต่างและไม่ต่างกัน
         เธอคิด ในสิ่งที่เธอคิด  ฉันคิดในสิ่งที่ฉันคิด
         เพียง "ความคิด" และ "การคิด" ที่เกิดจากรู้สึกแห่งมนุษย์ชายหญิง ! 
         รุ้งของดาว หรือว่า ดาวของรุ้ง
ที่ทอดทาบสายน้ำในคืนแห่งเพ็ญ
และ "สิ่งที่เป็น"  เราต่างรู้สึก นึก และคิด
ชีวิต ไม่ได้มากมายไปด้วยอะไรๆ ที่เราต่างหวัง
แต่ชีวิตมีเพียง "การเป็นอยู่" ที่เราสามารถเดินทาง
          ก่อนยามรุ่งอรุณ
          ฉันเห็นรุ้งดาว
          วิบวับวามวาว
          กระพริบพราวในดวงใจ
                ผ่องผ่านชีวิต
          นึกคิดนิ่งใน-
          ห้วงใจแห่งรัก.