บ่นปนกลอน : ของฝากจากใจ

แม้ชีวิต มิสิ้นสุด อย่าหยุดฝัน เริ่มตันวัน สร้างเสริม เริ่มกันใหม่ สอนตัวเอง อย่ายอมแพ้ แม้พลาดไป คิดเอาไว้.... ต้องสักวัน ฝันเป็นจริง


เก็บดอกไม้ ชายป่า เอามาฝาก

คิดถึงมาก คิดถึง จึงมาหา

แม้วันนี้ จะผ่านผัน วันเวลา

มิอาจย้อน คืนมา ดังใจจินต์



คิดเสมอ หากไม่ตาย ในวันหน้า

ขอสัญญา มุุ่งหวัง ดังถวิล

จะกลับมา ตามสัญญา กับฟ้าดิน

จะคืนถิ่น แห่งรัก ด้วยภักดี



หลายเวลา ที่มุ่งหน้า หาความฝัน

ผ่านคืนวัน ทั้งทุกข์ และสุขี

ทั้งรอยยิ้ม ทั้งน้ำตา มานานปี

ไม่เห็นมี ความฝัน อันวิไล



สะพานดาว และราวรุ้ง รุ่งสีสัน

เคยคิดฝัน ต้องคว้า มาให้ได้

จะเก็บดาว จากราวฟ้า มาคล้องใจ

จะตามฝัน อันยิ่งใหญ่ นั้นให้เจอ



หลายครั้ง คล้ายว่า ดาวมาใกล้

แต่กลับเลือน ลับไป อยู่เสมอ

เป็นแค่ฝัน เป็นแต่ แค่ละเมอ

ต้องรอเก้อ หมดหวัง กำลังใจ



จึงรู้ว่า หนทาง อย่างที่ฝัน

คงจะไม่ มีวัน พบมันได้

เสียดายนัก คืนวัน ที่ผันไป

หลงวิ่งไล่ จับ " เงา" โง่เง่านัก



ยังโชคดี ลมหายใจ ยังไม่สิ้น

ยังมีดิน มีฟ้าไว้ ให้ตระหนัก

ดวงตะวัน ยังคืนฟ้า มาทายทัก

พรุ่งนี้ต้อง ประจักษ์ ความจริงใจ



แม้ชีวิต มิสิ้นสุด อย่าหยุดฝัน

เริ่มตันวัน สร้างเสริม เริ่มกันใหม่

สอนตัวเอง อย่ายอมแพ้ แม้พลาดไป

คิดเอาไว้.... ต้องสักวัน .... ฝันเป็นจริง





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (8)

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณเช่นกันจ้ะคุณดารณี ขอบคุณสำหรับกำลังใจ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับบทกลอนเพราะๆนะค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขณะหนึ่ง
ความคิดถึง
ก็เดินทางไปตัวเปล่า...
ไม่มีดอกไม้ในมือ
หากแต่มีดอกไม้ในดวงตาของความคิดถึง..

ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณ for far รู้สึกเป็นเกียรติ และยินดียิ่ง

ที่คุณให้เกียรติมาทักทายและให้กำลังใจจ้าา

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะอาจารย์แผ่นดิน

แม้ไม่มีดอกไม้ในมือนั้น

แต่ใจกับเก็บฝันอันสดใส

กับความคิดถึงซาบซึ้งใจ

มามอบให้...ก็เกินพอ....ขอ..ขอบคุณ..จ้าาา

เขียนเมื่อ 

ดอกดาวเรืองที่ไร่พี่หรือครับ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องขจิต ที่ไร่ พี่มะเดื่อจ้ะ ที่น้องเคยไปดูมาแล้ว

แต่นี่เป็น รุ่นใหม่ ล่าสุด จ้าา