กลางสายลมไล้กาย ก็เย็นดีนะที่รัก

แต่พลิ้วร่างผสานสายน้ำ กลับอุ่นกว่า

อยู่กับแม่, พี่, น้อง

ฉันร้องบอก “รอหน่อยนะแก้วตา”

ตอนนี้แปรเป็น “สำเภาชรา” มารับเธอ

เขียน วันที่ ๑๘ ธนวอาคม พ.ศ. ๒๕๓๘

ณ บ้านดอกเห็ด