กลิ่นหอมกรุ่นละมุนแห่งแม้แห้งไป ..........จดจำไว้ไม่ลืมเลือนเตือนทรงจำ

.. ดอกพิกุลกรุ่นกลิ่นถวิลหวาน

หอมซาบซ่านโบราณยิ่งหญิงยุคก่อน

แสนละเมียดเรียดละไมในโคลงกลอน

ดั่งสะท้อนวรรณคดีมีตัวตน


..หากเป็นสาวขาวนวลชวนให้หลง

ความทระนงทรงพุ่มตั้งใบบังผล

เขียวชอุ่มพุ่มหนาเมื่อมายล

ดอกสวยหล่นเกลื่อนโคนเมื่อโดนลม


.. แลละม้ายลายลักษณ์ปักบนผ้า

เสน่หาตาจ้องมองสวยสม

ลวดลายแต่งแบ่งคัดจัดให้ชม

พิกุลห่มศิลป์สยามนิยามไทย


.. ร้อยอุบะมะลิมิข่มเจ้า

ดอกสดเยาว์ทนทานอยู่นานได้

กลิ่นหอมกรุ่นละมุนแห่งแม้แห้งไป

จดจำไว้ไม่ลืมเลือนเตือนทรงจำ


..ถ้าร้อยสวยด้วยมือสาวคราวหมายปอง

คงจักต้องสุขสมอารมณ์ด่ำ

วางเคียงหมอนนอนแนบอิงแอบนำ

คิดถึงร่ำมือนางไม่จางเลย


..ความสุขีมีรักจักบังเกิด

ใจเตลิดถึงเจ้าเฝ้าเขนย

ขอพิกุลเป็นสื่อเช่นดั่งเคย

ออดอ้อนเอ่ยฝากรักจักขอบคุณ


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์