๑๔๖. บทกวีจำเป็น : เพื่อนรักมัธยม

..........หลังจากที่ผู้เขียนเรียนจบมัธยมศ่ึกษา ไปศึกษาต่อในระดับอุมศึกษาจบและเข้าทำงาน ไม่มีโอกาสได้พบเพื่อนๆต่างคนต่างไปประกอบอาชีพ จนกระทั่งมีไลน์เพื่อนติดต่อมาเชิญร่วมพบปะสังสรรค์ ดีใจสามสิบกว่าปีจะได้เจอกันอีกครั้ง...


เพื่อนรัก อ.จ.(3.5/21,5.1/23)

.........วันเวลาผันผ่านเนินนานปี

พวกเรานี้ห่างไกลกันสุดกู่

จากเพื่อนพ้องน้องพี่ถิ่นที่อยู่

เพื่อมุ่งสู่จุดหมายปลายทางฝัน

.........อาจมีบ้างบางครั้งลืมส่งข่าว

บอกเรื่องราวให้รู้ว่าสุขสันต์

หรือมีทุกข์ร้อนรนจนจาบัลย์

ความผูกพันผองเพื่อนคงตราตรึง

.........แม้อยู่ไกลใต้หล้าเฝ้าตามหา

อยากพบหน้าเกลอเก่าเฝ้าคิดถึง

สามสิบหกปีกว่ายังคะนึง

เพ้อรำพึงหวังสักวันร่วมพร้อมเพรียง

(อร วรรณดา ๑๘ ก.ค. ๕๘)


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวีจำเป็น



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ชีวิตวัยเด็ก คือ ชีวิตที่เต็มไปด้วยความฝัน

และมีแต่ความสุขสนุกสนานนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

อดีตเป็นได้ครั้งเดียว แต่เปล่าเปลี่ยวเป็นได้หลายครั้ง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณครูมะเดื่อ

ชีวิตวัยเด็กเป็นชีวิตที่สุขสนุกสนาน เต็มเปี่ยมด้วยความจริงใจต่อกัน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ ส.รตนภักดิ์

"อดีตเป็นได้ครั้งเดียว" เก็บเกี่ยวความทรงจำดีๆไว้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อ.นุ

คุณลุง วอญ่า

คุณครูมะเดื่อ

อาจารย์บุษยมาศ

คุณวินัย เจริญเฉลิมศักดิ์

ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ