ชีวิตมีฤดูกาลของตัวเอง
ชีวิตในที่นี้ข้าพเจ้าหมายรวมถึงสรรพสิ่ง
หาใช่แต่เพียงชีวิตของผู้คน หรือมนุษยชาติ




ชีวิตมีฤดูกาลของตัวเอง
สุขและทุกข์ ก่อเกิด ดำเนินไปตามครรลองของมัน
บ้างยาวนาน บ้างแสนสั้น
สำคัญคือ เราเรียนรู้อะไรจากสภาวะเช่นนั้น




ชีวิตมีฤดูกาลของตัวเอง
เราอาจหัวเราะทั้งๆ ที่หัวใจกำลังเจิ่งนองด้วยทะเลน้ำตา
หรือกระทั่งเงียบขรึม ทั้งๆ ที่หัวใจกำลังรื่นรมย์-ระเริงร่า
เพราะบางขณะของชีวิตก็มีฤดูกาลที่ผกผัน-แปรปรวน และทับซ้อน
แต่มันก็ยังเป็นฤดูกาลของชีวิต อยู่วันยังค่ำ


หมายเหตุ : ท้องทุ่งดอนจำปา-โกสุมพิสัย จ.มหาสารคาม